tag:blogger.com,1999:blog-203481732012-02-16T18:33:08.059+02:00ΤΑΞΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΑ ΠΕΛΑΓΗ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ...Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.comBlogger791100tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-52829095675411343042008-05-25T14:49:00.004+03:002008-05-25T15:53:45.044+03:00Μετά την κατάκτηση της 3ης θέσης στον <em>53ο ευρωπαϊκό διαγωνισμό τηλε-τραγουδιού <strong><a href="http://www.eurovision.tv/page/belgrade-2008">"Γιουροβίζιον 2008"</a></strong></em>, η <strong><a href="http://www.kalomoira.com/">Καλομοίρα</a></strong> έχει πια -διαπιστωμένα- "ρεύμα" (ασφαλώς πιο ισχυρό από το "ρεύμα <a href="http://www.evenizelos.gr/">Βενιζέλου</a>", το οποίο δεν κατάφερε να παρασύρει ούτε ένα άχυρο!).<br /><br /><div>Όπως γράφει σήμερα και το <a href="http://www.in.gr/">In.gr</a>, <a href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=903514&amp;lngDtrID=253"><em>"η Καλομοίρα κατέκτησε την Ευρώπη"</em></a>. Πλέον, το "χρυσό (ή χάλκινο) κορίτσι" του τραγουδιού, <strong>πληροί όλες τις προϋποθέσεις για μια λαμπρή καριέρα στην πολιτική</strong>. </div><br /><div>Θα πρέπει, όμως, να διεκδικήσει απευθείας ύπατα αξιώματα (μετά από τέτοια σαρωτική επιτυχία στη "Γιουροβίζιον" πώς θα ήταν δυνατόν να καταδεχθεί να γίνει απλή βουλευτίνα ή ακόμη και υπουργός;), ήτοι να γίνει πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ή, έστω, πρωθυπουργός!<br /></div><br /><div>Επειδή, όμως, υπάρχει ένα μικρό -σχεδόν ασήμαντο- κώλυμα, με τη χρήση της ελληνικής γλώσσας, τελικά το Καλομοιράκι αποφάσισε να κατέλθει στο στίβο της πολιτικής εις την αλλοδαπήν. <em>Αφού, λοιπόν, "κατέκτησε την Ευρώπη", γιατί να μην κατακτήσει και την Αμερική;<br /></em></div><br /><div>Έτσι, με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι η Καλομοίρα <strong>θα διεκδικήσει το χρίσμα των <a href="http://www.democrats.org/">Δημοκρατικών</a></strong> και -επειδή είναι βέβαιο ότι θα εκτοπίσει τον <a href="http://www.barackobama.com/index.php">Ομπάμα</a> και την <a href="http://www.hillaryclinton.com/">Κλίντον</a>- θα αναμετρηθεί με τον υποψήφιο των <a href="http://www.gop.com/">Ρεπουμπλικανών</a>, <a href="http://www.johnmccain.com/">Τζον ΜακΚέιν</a>, στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές στις <a href="http://www.usa.gov/">Η.Π.Α.</a> (στις οποίες είναι εξίσου βέβαιο ότι θα επικρατήσει).<br /><br />Σας ανακοινώνουμε, επίσης, ότι το <strong><span style="color:#6633ff;"><a href="http://enplo.blogspot.com/">"Εν πλω"</a></span></strong> αποτελεί τον <strong>επίσημο δικτυακό τόπο</strong> υποστήριξης της υποψηφιότητας της Καλομοίρας (σύντομα θα αναπροσαρμόσουμε και τα γραφικά του μπλογκ. Επίσης, με την είσοδό σας στο "Εν πλω" θα ακούτε τον ύμνο της εκστρατείας της υποψηφίας προέδρου, δηλαδή το <a href="http://www.youtube.com/watch?v=8MVqbovtL7k">"Σίκρετ Κομπινέισιον"</a>).<br /></div><br /><div>Όποιος επιθυμεί, θα μπορεί σύντομα να αγοράσει <strong>υποστηρικτικό υλικό</strong> (σιντί, καπελάκια, μπλουζάκια, κασκόλ, κουκλάκια-Καλομοίρα, ηλιέλαιο-Καλομοίρα κ.λπ.) για να διαδώσει -και ενισχύσει- την εκστρατεία της χαρισματικής ηγέτιδος.<br /></div><br /><div>Προς το παρόν είναι διαθέσιμο μόνο <strong>το μπλουζάκι της Καλομοίρας</strong> (βλ. φωτο) , το οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε προς 12.356 ευρώ (για παραγγελίες αποστείλατε ηλεκτρονικό μήνυμα στη διεύθυνση <a href="mailto:kalomira-for-president@paidikixara.com">kalomira-for-president@paidikixara.com</a>). </div><div><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204293310664534690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SDldMUkZ6qI/AAAAAAAAAU4/GA3ohsnR9w4/s320/t-shirt.jpg" border="0" /><br />Περιττό να σας πούμε πόσο <strong>ευεργετική για την Ελλάδα</strong> θα είναι η περίοδος διακυβέρνησης της Καλομοίρας (μεταξύ άλλων οι Η.Π.Α. θα αναγνωρίσουν την <a href="http://www.vlada.mk/english/index_en.htm">Π.Γ.Δ.Μ.</a> ως "Δημοκρατία των Σκοπίων" και θα τη βομβαρδίσουν εάν τολμήσει ξανά να χρησιμοποιήσει την ονομασία "Μακεδονία", θα πετάξουν έξω απ' την <a href="http://www.cyprus.gov.cy/portal/portal.nsf/dmlcitizen_gr/dmlcitizen_gr?OpenDocument">Κύπρο</a> τον τουρκικό στρατό κατοχής, θα κάνουν "ντα" την <a href="http://www.byegm.gov.tr/">Τουρκία</a> για τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και θα επιβάλουν έκπτωση 83% στους Έλληνες πελάτες των <a href="http://www.mcdonalds.gr/S8/flash_index.php">"Μακ Ντόναλντς"</a>!).<br /><div>Καθίσταται σαφές ότι είναι επιτακτική ανάγκη να εκλεγεί το Καλομοιράκι!<br /></div><br /><div>Κλείνουμε με το κεντρικό σύνθημα της εκστρατείας της μέλλουσας προέδρου των Η.Π.Α.: <strong><em>"Ψηφίζω Καλομοίρα, στη λόξα έχω πείρα"!</em></strong></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-5282909567541134304?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-44873745251115578872008-05-23T18:23:00.006+03:002008-05-24T14:55:50.257+03:00Εκλήθην από την δεσποινίδα <strong><a href="http://anefeli.blogspot.com/">Ανέφελη</a></strong>, να συμμετάσχω στο παιχνίδι αυτο-αναίρεσης της ιδιότητας του μπλόγκερ (δηλαδή να γράψω κάτι σε πραγματική, όχι σε εικονική μορφή - στο χαρτί, όχι στον υπολογιστή!). Και το κάνω με ιδιαίτερη χαρά!<br /><div></div><br /><div><em>Αφού την ευχαριστήσω θερμά, θα παραθέσω τους κανόνες του παιχνιδίου:</em></div><br /><div><span style="font-size:85%;">1. Γράψε.<br />2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε…).<br />3. Πόσταρε.<br />4. Ειδοποία!<br />5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους μπλόγκερ να συμμετάσχουν.<br />6. Ανάφερε οτι είναι για το </span><a href="http://www.autographcollectors.blogspot.com/"><span style="font-size:85%;">http://www.autographcollectors.blogspot.com/</span></a><span style="font-size:85%;"> (απαραίτητα, για να μαζευτούν όσο περισσότερα χειρόγραφα γίνεται).</span></div><div><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">. </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><strong><em>Και τώρα, ας παίξουμε!</em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#ffffff;">. </span></em></strong></div><div><strong><em></em></strong></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5203602044268178034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SDbofUkZ6nI/AAAAAAAAAUg/Tor8oF9ED8g/s320/DSC00003.JPG" border="0" /><br /><div></div><div><em>Προσκαλώ κι εγώ τις κάτωθι ιστολόγους: <strong><a href="http://anamorfosh.blogspot.com/">Exilio</a></strong>, <strong><a href="http://iliaxtidashine.blogspot.com/">Iliaxtida</a></strong>, <strong><a href="http://www.morpheus91.blogspot.com/">Morpheus</a></strong>, <strong><a href="http://nathalie-amoresperros.blogspot.com/">Nathalie</a></strong>, <strong><a href="http://oneiroparmenh.blogspot.com/">Ονειροπαρμένη</a></strong></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-4487374525111557887?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-2692969765533555462008-05-13T22:37:00.004+03:002008-05-13T23:35:19.427+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SCn50Bvo7XI/AAAAAAAAAUQ/9pxVnOa67Kw/s1600-h/armed-squirrel.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199961916992712050" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SCn50Bvo7XI/AAAAAAAAAUQ/9pxVnOa67Kw/s320/armed-squirrel.jpg" border="0" /></a><strong>Σκηνές απείρου κάλλους (και απείρου κάλου) εκτυλίσσο-νται καθημερινά στα πρατήρια υγρών καυσίμων ανά την επικράτεια. </strong><br /><div></div><br /><div>Νέοι, γέροι, μανάδες και παιδιά συνωστίζονται νυχθημερόν στις προβλήτες των βενζινάδικων, όπως θα ‘λεγε και η <strong>κ. </strong><a href="http://users.auth.gr/~marrep/html/index.html"><strong>Μ. Ρεπούση</strong></a> - για να μην χρησιμοποιήσουμε τις φράσεις «σφαγή» και «γενοκτονία», οι οποίες απαγορεύονται από τα γνωστά κέντρα λήψης αποφάσεων των <a href="http://www.brussels.org/">Βρυξελλών</a>, της <a href="http://www.rafina.gr/site/">Ραφήνας</a> και των <a href="http://www.kammena-vourla.gr/">Καμένων Βούρλων</a>.<br /></div><br /><div>Οι οδηγοί απέκτησαν, πλέον, εμπειρία από τις προηγούμενες τρεις ημέρες κι έμαθαν πια πώς να διεκδικούν αποτελεσματικά μια θέση στον ήλιο – όχι στον <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Ήλιος">Ήλιο</a> πάνω στον ουρανό, αλλά στον ήλιο της <a href="http://www.shell.com/home/Framework?siteId=gr-el"><strong>«Σελ»</strong></a> (εντάξει, όστρακο είναι, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί!). </div><br /><div>Πριν φθάσουν στα βενζινάδικα (σε όσα έχει απομείνει βενζίνη, δηλαδή) επισκέπτονται το πλησιέστερο τάγμα τεθωρακισμένων και «απαλλοτριώνουν» μυδραλιοβόλα, μπαζούκας, πυραύλους εδάφους-αέρος και λοιπό οπλισμό, τον οποίον χρησιμοποιούν για να πείσουν το βενζινοπώλη, με λογικά επιχειρήματα πάντα, να βάλει πρώτα σ’ αυτούς βενζίνη. </div><br /><div></div><div>Όποιος έχει τον βαρύτερο οπλισμό, βγαίνει κερδισμένος. Σχετική προϋπηρεσία, π.χ. απόδραση από περιπολικό στη Σίνδο Θεσσαλονίκης και λεωφορειοπειρατεία, θα ληφθεί σοβαρά υπόψη.<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Βέβαια, τα λαμόγια της υπόθεσης, αποφεύγουν τη χρήση βίας και καταφεύγουν σε άλλες, πατροπαράδοτες μεθόδους: <strong><em>βάζουν βύσμα!</em></strong><br /></div><div>Κάποτε οι Έλληνες έβαζαν μέσον για να διοριστούν στο δημόσιο και στις <a href="http://www.go-online.gr/training/enot2/kef4/math2/html/3-5-1.html">ΔΕΚΟ</a>. Όμως, έτσι όπως έγινε ο <a href="http://www.ote.gr/">ΟΤΕ</a>, πλέον, με τους γκεσταπίτες μάνατζερ, μάλλον θα πρέπει να βάλεις μέσον για να βγεις απ’ τον ΟΤΕ, όχι για να μπεις!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Σήμερα, λοιπόν, οι πολίτες βάζουν βύσμα για ένα γαλόνι βενζίνη! Η <strong><em>βενζινοβυσματοκρατία</em></strong> λειτουργεί όπως στο στρατό: <em>όποιος έχει το μεγαλύτερο «γλείψιμο» κερδίζει</em>!</div><br /><div>Αν έχεις βουλευτή <a href="http://www.parliament.gr/synthesh/eklogikes.asp">Α΄ Αθηνών</a>, την <a href="http://fpipili.blogspot.com/"><strong>Πιπιλή</strong></a>, για παράδειγμα, σου δίνουν ένα μπιτονάκι του μισού λίτρου. </div><br /><div>Αν έχεις βύσμα <a href="http://www.parliament.gr/synthesh/eklogikes.asp">βουλευτή Μαγνησίας</a>, π.χ. τον<strong> </strong><a href="http://www.parliament.gr/synthesh/mp.asp?MPID=783"><strong>Σούρλα</strong></a>, σου δίνουν βενζίνη σε συσκευασία αρώματος! Γιατί, ως γνωστόν, τα ακριβά καύσιμα, μπαίνουν σε μικρά μπουκάλια! </div><div><span style="color:#ffffff;">. </span><br />Αν έχεις βύσμα τον <a href="http://www.tatoulis.gr/"><strong>Τατούλη</strong></a>, όχι μόνο δεν σου δίνουν βενζίνη, αλλά σου παίρνουν και το αυτοκίνητο! </div><br /><div>Κι αν έχεις βύσμα τον <a href="http://www.koukodimos.gr/"><strong>Κουκοδήμο</strong></a>, σου δίνουν δώρο κι ένα ντιβιντί με την ιστορία των υγρών καυσίμων!</div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Τώρα, αν μεσολαβήσει υπουργός, ο <a href="http://www.avramopoulos.gr/"><strong>Αβραμόπουλος</strong></a>, επί παραδείγματι, σου δίνουν ολόκληρο βαρέλι με βενζίνη!</div><div><span style="color:#ffffff;">. </span><br />Αν έχεις μπάρμπα τον <a href="http://www.meimarakis.gr/"><strong>Μεϊμαράκη</strong></a>, εκτός από βενζίνη, θα πάρεις δώρο και μια αναβολή στράτευσης μέχρι τα 88.<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Προσοχή, όμως, σε όσους βάλουν ως βύσμα τον υπουργό Υποανάπτυξης, <a href="http://www.ypan.gr/cv_folias_cms.htm"><strong>Χρήστο Σφηκοφώλια</strong></a> και τον υφυπουργό του <a href="http://www.gvlahos.gr/"><strong>Γιώργο Βλάχο</strong></a> (με την ολίγον βλάχικη ιστοσελίδα!)! Αν πάτε στο βενζινάδικο, στην καλύτερη περίπτωση θα σας δώσουν <strong><em>ορυκτέλαιο</em></strong>, αντί για βενζίνη, και στη χειρότερη θα σας πουν ότι <strong><em><a href="http://www.oikologio.gr/component/option,com_smf/Itemid,27/topic,1561.msg14358/">«είστε εκτός θέματος»</a></em></strong>, όπως ακριβώς απάντησε και ο υπουργός, ερωτηθείς για το σκάνδαλο με το ελαιόλαδο.<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Τέλος, αν έχετε μπάρμπα τον <a href="http://www.nath.gr/nomarxis.cfm"><strong>Ψωμιάδη</strong></a>, την πατήσατε! Δεν θα σας δώσουν βενζίνη, αλλά θα σας πάρουν το αμάξι και, αντ’ αυτού, θα σας δώσουν ένα άλογο, τον <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Βουκεφάλας">Βουκεφάλα</a>, τον οποίο μπορείτε να καβαλάτε για να πηγαίνετε για ψώνια, για καφέ και για να πάρετε την Πόλη και την <a href="http://www.cmkon.org/AgiaSofia.htm">Αγια-Σοφιά</a>!<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Βέβαια, τζάμπα θα υποχρεωθείτε στο βύσμα σας, αφού μάλλον χλωμό το κόβουμε να βρείτε πρατήριο με βενζίνη! Τα βενζινάδικα πουλάνε πλέον, κυριολεκτικά, <strong><em>αέρα κοπανιστό</em></strong>! </div><div>Οι γνωστοί, αεριτζήδες, δηλαδή, κάνουν τώρα τη δουλειά τους στην κυριολεξία!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Η κατάσταση, πάντως, έχει φτάσει στο απροχώρητο και η κυβέρνηση σκέφτεται σοβαρά (ασφαλώς πρόκειται περί αστείου ότι σκέφτεται η κυβέρνηση!) να λάβει δραστικά μέτρα.<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Συγκεκριμένα, <strong><em>θα εφαρμόσει μοντέλο ΟΤΕ</em></strong> στην Ομοσπονδία Βυτιοφορέων! Στο τραπέζι έχουν πέσει <em>δύο λύσεις</em>: η πρώτη είναι να διοριστεί στην Ομοσπονδία Γερμανός μάνατζερ και η δεύτερη να τοποθετηθεί Ρώσος μάνατζερ.<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Το αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις θα είναι ίδιο: όποιος βυτιοφορέας τολμήσει να απεργήσει ξανά στο μέλλον, θα πηγαίνει ταξίδι αναψυχής, είτε στο <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Στρατόπεδο_συγκÎ&shy;ντρωσης_Άουσβιτς">Άουσβιτς</a>, είτε στη <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Σιβηρία">Σιβηρία </a>– ανάλογα με την εθνικότητα του μάνατζερ!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Εναλλακτικά, θα του κάνουν το τραπέζι με αγνά προϊόντα της μάνας γης (χρόνια πολλά για προχθές, μαμά!), όλα μαγειρευμένα με παρθένο ηλιέλαιο. Και μετά, θ’ ακολουθεί τζάμπα κούρσα στο Α΄, στο Β΄ ή στο Γ΄ Κοιμητήριο (μπρρρρ!)!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Βέβαια, όπως δήλωσε σήμερα στο πρέσα ρουμ ο αναπληρωτής πρωθυπουργός, <a href="http://www.parliament.gr/synthesh/mp.asp?MPID=771"><strong>Θόδωρος Ρουσόπουλος</strong></a>, δεν πρέπει να τους σκοτίζουμε και πολύ στην κυβέρνηση για το θέμα, γιατί χάρη μας κάνουν κιόλας!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Σύμφωνα με κυβερνητικούς κύκλους (αλλά και κυβερνητικά τρίγωνα και τετράγωνα), πρέπει να είμαστε και ευχαριστημένοι που η απεργία γίνεται το Μάιο και όχι μες στο καταχείμωνο και δεν ξεπαγιάζει ο λαός! </div><div>«Φανταστείτε», συνεχίζουν οι ίδιες ιαματικές πηγές, «να απεργούσαν οι βυτιοφορείς τον Γενάρη ή τον Φλεβάρη. Πώς θα βάζαμε πετρέλαιο για να ζεσταθούμε;». </div><div>Οπότε, δόξα σοι ο <a href="http://www.alogoskoufis.gr/"><strong>Αλογοσκούφης</strong></a>!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Τέλος, μην λησμονείτε ότι σήμερα έχουμε <em>Τρίτη και 13</em>! Διαβάζουμε σε δελτίο Τύπου που μας ήρθε προ ολίγου με φαξ (στη συνέχεια το φαξ μας ανατινάχθηκε μυστηριωδώς) ότι «ο επίτιμος πρόεδρος της <a href="http://www.nd.gr/">Νέας Δημοκρατίας</a>, <a href="http://www.ikm.gr/biography.cfm"><strong>Κωνσταντίνος Μητσοτάκης</strong></a>, πρόκειται να επισκεφθεί λίγο πριν τα μεσάνυχτα ένα πρατήριο βενζίνης στη <a href="http://www.filadelfeia-dimos.gr/">Νέα Φιλαδέλφεια</a>, προκειμένου να ανταλλάξει ευχές με τους κατασκηνωτές – φυλακισμένους - οδηγούς.<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Σύμφωνα με έκτακτο δελτίο επικίνδυνων μητσοτακικών φαινομένων που εξέδωσε προ 2 λεπτών η <a href="http://www.civilprotection.gr/">Γενική Γραμματεία Πολιτικής Αφασίας</a>, σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί θα συμβούν πέριξ του βενζινάδικου. </div><br /><div>Επίσης, θ’ ανοίξει η γη και θα το καταπιεί, όπως είχε γίνει επί <a href="http://www.costas-simitis.gr/"><strong>Σημίτη</strong></a> με το περίπτερο στην Πανεπιστημίου. Παρακαλείστε όπως απομακρυνθείτε άμεσα από το σημείο.<br /></div><br /><div>Την επόμενη ημέρα, μαζί με την καταγραφή των ζημιών, θα αποκαλυφθεί ότι ο κ. Μητσοτάκης μετείχε σε συνωμοσία για την <strong><em>οργάνωση αποστασίας</em></strong> στην Ομοσπονδία Βυτιοφορέων! Ο ίδιος θα το παραδεχθεί, σε εκδήλωση που θα διοργανώσει το ίδρυμά του και θα δηλώσει σχετικά: <em>«Ε, και; Σε 10 χρόνια θα το ‘χουμε ξεχάσει»</em>!</div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:85%;">P(O.S.T.): <em><a href="http://www.zshare.net/audio/11974839a528e216/"><strong>"Πηνελόπη"</strong>, Στίχοι-Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης, Ερμηνεία: Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μιλτιάδης Πασχαλίδης, CD: "Έχουν περάσει χρόνοι δέκα", 2005, Minos-EMI (Α΄ Εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης, CD: "Κακές συνήθειες", 1998, Minos-EMI)</a></em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-269296976553355546?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-43987790766100184182008-05-12T22:05:00.014+03:002008-05-13T01:05:14.091+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SCin1hvo7WI/AAAAAAAAAUI/Bpzkfv1ugms/s1600-h/335522355_f5318ae561.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199590307832327522" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SCin1hvo7WI/AAAAAAAAAUI/Bpzkfv1ugms/s320/335522355_f5318ae561.jpg" border="0" /></a><strong>Οι ιδιοκτήτες βυτιοφόρων και φορτηγών δημοσίας χρήσεως συνεχίζουν </strong><a href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=899270&amp;lngDtrID=244"><strong>για όγδοη ημέρα</strong></a><strong> την απεργία τους. Όλη η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο πάρκινγκ!</strong><br /><br /><div><div><div>Όχι, όμως, λόγω μποτιλιαρίσματος (αν βρεθείτε τις ώρες αιχμής σε όλους σχεδόν τους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, θα νομίσετε ότι βρίσκεστε σε γκαράζ!), αλλά επειδή οι αντλίες στέρεψαν και, ως γνωστόν, νο βενζίνη, νο αυτοκίνητο!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Αν είστε τυχεροί και βρείτε στο σούπερ μάρκετ λάδι μηχανής στη συσκευασία του <a href="http://www.elais.gr/products/sporelaia.jsp">ηλιελαίου «Σολ»</a>, αδειάστε το όλο μέσα στο ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου σας! Καύσιμο είναι κι αυτό, οπότε μπορεί να πάρει μπρος και τ’ αμάξι σας!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Σύμφωνα με έγκυρες, ιαματικές πηγές του <a href="http://www.primeminister.gr/maxim/2nd.htm"><strong>Μεγάρου Ταξύνουν</strong></a> (πρώην Μαξίμου), η απεργία των βυτιοφορέων υποκινήθηκε από την ίδια την κυβέρνηση!<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Πρόκειται για οργανωμένο σχέδιο του <a href="http://www.primeminister.gr/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=993&amp;Itemid=60"><strong>κ. Κωστάκη</strong></a> και του <a href="http://www.alogoskoufis.gr/"><strong>κ. Φοραδοσκούφη</strong></a>, οι οποίοι επιδιώκουν να επιφέρουν καίριο πλήγμα στην κερδοσκοπία, στη μόλυνση του περιβάλλοντος, στην παχυσαρκία και στη στυτική δυσλειτουργία!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Όμως, δεν είναι μόνον αυτοί οι δύο άντρες που υποκίνησαν την απεργία. Στη συνωμοσία συμμετείχαν και άλλα μέλη του υπουργικού συμβουλίου.<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Πρώτον, ο <em>υπουργός Ασθενείας και Κοινωνικής Αναλγησίας</em>, <a href="http://www.avramopoulos.gr/"><strong><em>Δημήτρης Λ. Αβραμόπουλος</em></strong></a>, εισηγήθηκε την απεργία των βυτιοφορέων προκειμένου να βελτιωθεί η υγεία των πολιτών!<br />Χωρίς αυτοκίνητο όλοι θα αναγκάζονται να πηγαίνουν με τα πόδια για καφέ, ποτό, σουβλάκι και γαρδούμπα κι έτσι, αργά ή γρήγορα, θ’ αρχίσουν να χάνουν κιλά – τα οποία, βέβαια, θα τα πάρουν ξανά μετά, με τα κοψίδια που θα χλαπακιάσουν!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Τη λύση αυτή χαιρέτισε και ο <em>υφυπουργός Ντόπινγκ, </em><a href="http://www.giannisioannidis.gr/"><em><strong>Γιάννης Ιωαννίδης</strong></em></a>, διότι έτσι οι πολίτες θα φτιάξουν σωματάρα (αφού θα διανύουν καθημερινά μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις με τα πόδια) και θα συμμετάσχουν στους <a href="http://en.beijing2008.cn/">Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου</a>, κατακτώντας, κατά πάσα πιθανότητα, πολλά ολυμπιακά μετάλλια (για πρώτη φορά χωρίς να ντοπαριστούν)!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;"></span></div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Αρχίστε κι εσείς την πεζοπορία! Πλην των λοιπών ευεργετημάτων, θα σας πέσει και η μπάκα και θα σας γουστάρει πια και η Μαιρούλα, η γειτόνισσα, που χρόνια τώρα σας φωνάζει «κουραμπιέ»! Με καλή φυσική κατάσταση, θα αυξηθούν και οι σεξουαλικές σας επιδόσεις και όλα (ΟΛΑ, όμως!) θα δουλεύουν ρολόι.<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Η κυβέρνηση επιφέρει καίριο πλήγμα στην στυτική δυσλειτουργία! <a href="http://www.nd.gr/"><strong><em>Νέα Δημοκρατία</em></strong></a><strong><em> – Το πιο αποτελεσματικό αφροδισιακό (και η πιο σκληρή ντόπα!)!</em></strong><br /><br />Την απεργία εισηγήθηκε και ο <em>υπουργός Υποανάπτυξης, </em><a href="http://www.ypan.gr/cv_folias_cms.htm"><em><strong>Χρήστος Σφηκοφώλιας</strong></em></a>, ανακοινώνοντας πανηγυρικά ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. πάταξε την κερδοσκοπία στα καύσιμα!<br /></div><div>Αφού τα πρατήρια δεν έχουν βενζίνη και να θέλουν να αισχροκερδήσουν οι βενζινάδες και οι μεσάζοντες, δεν μπορούν! </div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Αλλά, επειδή μ’ έναν σμπάρο πιάνονται (συνήθως) δυο τρυγόνια, με την απεργία αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά και η ακρίβεια! Δεν πληρώνετε για βενζίνη, μένουν τα λεφτά στην τσέπη!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Είναι και αυτό έργο της κυβέρνησης του Κωστάκη! <em><strong>Νέα Δημοκρατία: τα έχει όλα και συμφέρει!<br /></div></strong></em><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Καίρια ήταν και η παρέμβαση του <em>υπουργού Μολύνσεως Περιβάλλοντος, Αταξίας και Δημοσίων Ρύπων, </em><a href="http://www.minenv.gr/1/0/g01.html"><em><strong>Γιώργου Σουφλιά</strong></em></a>. Χωρίς βενζίνη δεν κινούνται τα αυτοκίνητα και, άρα, δεν μολύνεται το περιβάλλον! Καυσαέριο τέλος - κι έτσι θα ξαναμπούμε στο <a href="http://unfccc.int/kyoto_protocol/items/2830.php">Πρωτόκολλο του Κυότο</a>, από το οποίο μας πέταξαν έξω κακήν κακώς! Η Ελλάδα γίνεται πλέον παγκοσμίως χώρα-πρότυπο για την προστασία του περιβάλλοντος!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Τέλος, εξαφανίζεται ως διά μαγείας και το μποτιλιάρισμα στους δρόμους (πρόκειται, ασφαλώς, για επίτευγμα της <a href="http://www.ydt.gr/main/Section.jsp?SectionID=695"><strong>Τροχαίας Αθηνών</strong></a>)!<br /></div><div>Μέχρι σήμερα κάνατε τη διαδρομή Βασιλίσσης Σοφίας-Μεσογείων σε 3 ώρες και 52 λεπτά; Τώρα, όσοι έχετε ακόμη βενζίνη στο αυτοκίνητο (δηλαδή μόνο τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και οι αρχηγοί των κομμάτων – πλην <a href="http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Home.aspx?d=6&amp;rd=7739474&amp;f=-1&amp;rf=-1&amp;m=-1&amp;rm=-1&amp;l=2"><strong>Γιωργάκη</strong></a>, που κινείται με θαλάσσιο ποδήλατο, για την αποφυγή άλλων ατυχημάτων) θα διανύετε την ίδια διαδρομή σε 2 λεπτά και 8 δευτερόλεπτα!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κάνει, όμως, και μια ακόμη τομή: επειδή η κοινωνία μας πάει κατά διαόλου, εφαρμόζει άμεσα το δόγμα «Όπισθεν ολοταχώς» (έτσι λεγόταν η ραδιοφωνική εκπομπή του <a href="http://www.ecclesia.gr/greek/archbishop/christodoulos.asp?id=1&amp;what_main=1&amp;what_sub=1&amp;lang=gr&amp;archbishop_who="><strong><em>μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου</em></strong></a>, όταν ήταν ακόμη <a href="http://www.imd.gr/"><strong><em>Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού</em></strong></a>)!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Έτσι, μας γυρίζει έναν αιώνα πίσω, όταν οι προπάπποι μας κυκλοφορούσαν με μουλαράκια και κάρα – έτσι θα κυκλοφορούμε κι εμείς, πλέον, αφού αυτοκίνητα γιοκ! Μας γυρίζει, όμως, και στα χρόνια της κατοχής. Τότε μοίραζαν μπομπότα με δελτίο. Σήμερα μοιράζουν τα καύσιμα με δελτίο! Μόνο στην Ελλάδα και στην Αμερική συμβαίνουν αυτά! Εκεί (στην κατά τα άλλα πιο εξελιγμένη χώρα), <a href="http://www.skai.gr/master_story.php?id=79690">μοιράζουν το ρύζι με δελτίο</a> στους πολίτες!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Πάντως, υπάρχει και μια άλλη λύση για τις μετακινήσεις μας: να καταναλώσουμε όσο περισσότερο ορυκτέλαιο μπορούμε!<br /></div><div>Αγαπητέ <a href="http://www.efet.gr/"><strong>Ε.Φ.Ε.Τ.</strong></a>, σταμάτα τώρα τους ελέγχους και άσε όλο το σαβουρέλαιο να κατακλύσει την αγορά (σούπερ μάρκετ, μπακάλικα, την <a href="http://www.evga.net/index.php"><strong>ΕΒΓΑ</strong></a> της γειτονιάς και… το βενζινάδικο της γειτονιάς)! </div><br /><div>Υπάρχει πάντα η ελπίδα να μετατραπούμε σε αγωνιστικά αυτοκίνητα και να φτάνουμε από το Σύνταγμα στην Εθνική Άμυνα, πιο γρήγορα με τα πόδια, απ’ ό,τι με το <a href="http://www.ametro.gr/page/">μετρό</a>!<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Η κυβέρνηση ήδη εξετάζει το ενδεχόμενο ίδρυσης πρατηρίων υγρών καυσίμων για ανθρώπους. «Γέμισέ το!», θα λες και θα σου βάζει ο βενζινάς την αντλία στο στόμα και θα σε φουλάρει! Κι έτσι θα επαληθευτεί, επιτέλους, και η φράση «αυτός χάνει λάδια»! Μόνο που μετά θα πρέπει να περνάτε κι από <a href="http://www.yme.gr/?getwhat=1&amp;oid=361&amp;id=&amp;tid=361">ΚΤΕΟ</a>. Οι ίδιοι – όχι τα αυτοκίνητά σας…</div><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">P(O.S.T.): <em><a href="http://www.zshare.net/audio/119186428a40414d/"><strong>"Βενζινάδικο (Kustino Oro)"</strong>, Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, Μουσική: Παραδοσιακό τσιγγάνικο, Ερμηνεία: Άλκηστις Πρωτοψάλτη, LP: "Παραδέχτηκα", 1991, PolyGram</a></em></span> </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-4398779076610018418?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-76730751579522946542008-05-10T17:28:00.017+03:002008-05-10T18:24:24.816+03:00<a href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=898159">Πολλά</a> έχουν λεχθεί την τελευταία εβδομάδα σχετικά με τα πολιτικά γεγονότα της ταραγμένης <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Αποστασία_του_1965">περιόδου του 1965</a> (τα οποία οδήγησαν, ως φαίνεται, στην επιβολή της δικτατορίας από τον <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Γεώργιος_Î">Γ. Παπαδόπουλο</a> και τους συν αυτώ).<br /><br />Ο εθνικός "επίτιμος" <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Κωνσταντίνος_Μητσοτάκης">Κων. Μητσοτάκης</a> (ένας από τους λίγους ανθρώπους που, ενώ βρίσκεται εν ζωή, λειτουργεί <a href="http://www.ikm.gr/">ίδρυμα</a> με το όνομά του!) αποφάσισε να ξεδιαλύνει κάπως τα πράγματα και να αποκαταστήσει, επιτέλους, την αλήθεια (ως γνωστόν, η αλήθεια έχει πολλές όψεις - όσες κι αυτοί που την επικαλούνται. Άρα, στην προκειμένη περίπτωση, η αλήθεια έχει την όψη του Δράκουλα των Καρπαθίων!).<br /><br />Με αφορμή τη <a href="http://www.ikm.gr/announcements.cfm?ID=19">συγκεκριμένη πρωτοβουλία</a> του πρώην πρωθυπουργού (και με τη συμβολή πολιτικών, ιστορικών, δημοσιογράφων και λοιπών παρατρεχάμενων), τα τελευταία 24ωρα έπεσαν σαν κομήτες στη δημόσια ζωή του τόπου ονόματα, γεγονότα και καταστάσεις που ακούγονται τουλάχιστον εξωγήινα στ' αφτιά της νεολαίας ("Είχε ποτέ η Ελλάδα πρωθυπουργό τον ποιητή Γεώργιο Αθανασιάδη-Νόβα;", "Αν ναι, τι σχέση είχε ο εν λόγω κύριος με το ψηφιακό μπουκέτο της «Νόβα»;" - και άλλα υπαρξιακά ερωτήματα).<br /><br />Επειδή, ως γνωστόν, <strong>η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα</strong> (όπως είχε πει ο μακαρίτης <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Καρλ_Μαρξ">Καρλ Μαρξ</a>), <a href="http://www.tanea.gr/">"ΤΑ ΝΕΑ"</a> επικαλούνται ως πηγή (!) ένα έγγραφο της CIA, (το οποίο <a href="http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20080510&amp;nid=8449665&amp;sn=&amp;spid=876">αποκαλύπτουν σήμερα</a>, παρότι διαβάζουμε ότι έχει αποχαρακτηριστεί εδώ και 8 χρόνια και δεν θεωρείται απόρρητο [Approved for release 2000/09/11]), σύμφωνα με το οποίο ο κ. Μητσοτάκης μετείχε σε συνωμοσία, μαζί με τον τότε βασιλέα <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Κωνσταντίνος_Β΄_της_Ελλάδας">Κωνσταντίνο</a> (Γλύξμπουργκ), για την ανατροπή του <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/Γεώργιος_Î">Γεωργίου Παπανδρέου</a> από την κυβέρνηση (κάτι που, ασφαλώς, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ευσταθεί).<br /><br />Όμως, να μείνουμε στην προαναφερθείσα φάρσα. Παρακάτω ακολουθεί το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Ελευθερία" (ο εκδότης της οποίας, <a href="http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20080510&amp;nid=8449700&amp;sn=&amp;spid=876">σύμφωνα με τα σημερινά "ΝΕΑ"</a>, μετείχε και αυτός στη συνωμοσία) της 16ης Ιουλίου 1965, που αναγγέλλει την παραίτηση Παπανδρέου και την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Αθανασιάδη-Νόβα.<br /><br />Αμέσως μετά ακολουθεί το πρωτοσέλιδο της ίδιας εφημερίδας (δεν εκδίδεται πια, υπάρχει μόνο <a href="http://www.eleftheria.gr/">στη Λάρισα</a>, αν θέλετε!), που αναγγέλλει την παραίτηση Καραμανλή και την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τη… <a href="http://www.nova.gr/">"Νόβα"</a> (φανταζόμαστε ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε – εκτός κι αν προλάβαινε η… <a href="http://www.telekom.de/">"Ντόιτσε Τέλεκομ"</a>, κάνοντας πρώτη πραξικόπημα!).<br /><span style="color:#ffffff;">. </span><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198757104524799858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SCWyCti9L3I/AAAAAAAAATw/liyJiP5oToQ/s320/800px-Eleutheria160765.jpg" border="0" /> <div align="center"><strong><em>Χθες</em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#ffffff;">. </span></em></strong><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198756846826762082" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SCWxzti9L2I/AAAAAAAAATo/z4d79_IGBdQ/s320/eleytheria.jpg" border="0" /> <strong><em>Σήμερα</em></strong></div><p align="left"><span style="font-size:85%;"></span></p><p align="left"><span style="font-size:85%;">P(O.S.T.): <em><a href="http://www.zshare.net/audio/118155593540ec36/"><strong>"Ο κυρ-Παντελής"</strong>, Στίχοι-Μουσική-Ερμηνεία: Πάνος Τζαβέλλας, LP: "Τραγούδια από το αντάρτικο λημέρι του", 1975, Minos-EMI</a></em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-7673075157952294654?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-45098382485378318272008-05-10T03:32:00.005+03:002008-05-10T03:43:43.705+03:00<em><span style="color:#339999;">Μπορεί το <strong>χθες</strong> να μην ξαναγίνει ποτέ <strong>σήμερα</strong>…<br />Μπορεί το <strong>αύριο</strong> να μας βρει μίλια <strong>μακριά</strong><br />Όμως αυτό το «χθες» θα μείνει <strong>για πάντα</strong> μέσα μου, όσα «αύριο» κι αν έρθουν και γίνουν κι αυτά με τη σειρά τους «χθες»…<br /></span></em><br /><div><em><span style="color:#999900;"><strong>Σ’ ευχαριστώ γι’ απόψε</strong> (κι ας έγινε κι αυτό το «απόψε» κιόλας «χθες»…)</span></em></div><div><em><span style="color:#ffffff;">. </span></em></div><div><em><span style="color:#999900;"></span></em></div><div><em><span style="color:#999900;"></span></em></div><div><em><span style="color:#999900;"></span></em></div><div><em><span style="color:#999900;"></span></em></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198542828606402354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SCTvKNi9LzI/AAAAAAAAATQ/KA2CgHYEw3Q/s320/DSC00015.JPG" border="0" /><br /><div><span style="font-size:85%;">P(O.S.T.): <em><a href="http://www.zshare.net/audio/11787209ec1fa5d3/"><strong>"Το μινόρε της αυγής"</strong>, Στίχοι: Μίνως Μάτσας, Μουσική: Σπύρος Περιστέρης, Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου, LP: "24+1 τραγούδια", 1977, Minos-EMI<br /></a></em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-4509838248537831827?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-75118351941263626562008-05-03T15:07:00.003+03:002008-05-03T15:22:32.583+03:00<div align="left">Επειδή ανέκαθεν πίστευα ότι <em><strong>ποιητής εκ του προχείρου φέρει τη μορφή του χοίρου</strong></em> (κι επειδή ανέκαθεν έγραφα ποιήματα και πρόσφατα με αποκάλεσαν και «γουρούνι»), έπεισα την χθεσινή νυχτερινή παρέα να κάνουμε… <strong>ποιητικές γουρουνιές</strong> (κάτι στο οποίο επιδίδομαι κατά καιρούς τα τελευταία 12 τουλάχιστον χρόνια).</div><div align="left"><br />Έτσι προέκυψαν τα κάτωθι <strong>χοιροποίητα</strong> (και χειροποίητα) αριστουργήματα, υπό τον γενικό τίτλο <strong><em>«Ηλιθιάδα»</em></strong>, τα οποία ήδη απέστειλα (με κούριερ) στη Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών, προκειμένου να διεκδικήσω το Νόμπελ Χημείας 2014.</div><div align="left"><br />Τα ποιήματα αυτά αποτίνουν φόρο τιμής (και, ευτυχώς, όχι προστιθέμενης αξίας – μάλλον αφαιρούμενης ή αφαιρεμένης!) στην ποίηση. Ναι, στην ποίηση! Εδώ και δεκάδες αιώνες οι ποιητές μας προάγουν τη σκέψη μας (και, γενικώς, τη σκέψη), διευρύνουν τους ορίζοντές μας και μας αναβαθμίζουν ψυχικά και πνευματικά, χωρίς κανένα αντάλλαγμα (ε, ‘ντάξει. Κάποιοι λιθοβολήθηκαν, χλευάστηκαν, τους έκαψαν τα βιβλία κ.λπ.!). Δεν αξίζουν κάτι κι αυτοί; </div><div align="left"><br />Τα παρακάτω ποιήματα, λοιπόν, είναι αφιερωμένα στους ποιητές αυτού του τόπου (της Γης, δηλαδή). Μπορείτε, αν θέλετε, <strong>να ξεχωρίσετε το αγαπημένο σας και να το βραβεύσετε</strong> (με το βραβείο της ανοιχτής παλάμης).</div><div align="left"><br />Παρακαλώ αντιμετωπίστε την κατάσταση με ψυχραιμία! Επίσης, κρίνετε με επιείκεια, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ποιήματα αυτά γράφτηκαν υπό ασφυκτική <strong>ψυχολογική πίεση</strong>, αλλά και υπό την <strong>επήρεια μέθης</strong>!</div><div align="left"><br />(Σημ.: Κατά την χθεσινή νύχτα των οργίων παραδόθηκαν στην ανθρωπότητα και άλλα ποιήματα, τα οποία δεσμεύομαι να δημοσιοποιήσω μόλις εξασφαλίσω τα πνευματικά δικαιώματα από τους δημιουργούς τους).</div><div align="left"><br /><strong><em>Καλή ανάγνωση και περαστικά!<br /></em></strong><br />Υ.Γ.: Έτσι, για νά ‘ρθετε στα ίσα σας, στο τέλος της «Ηλιθιάδας» ακολουθεί ένα υπέροχο (μελοποιημένο) ποίημα, που γράφτηκε από έναν ποιητή για έναν ποιητή (αλλά και για κάθε ποιητή).</div><div align="center"><br /><em><strong><span style="font-size:130%;">Ηλιθιάδα</span></strong><br /><br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Σεφέρη<br />Κλείσε μου θέση με τα ΚΤΕΛ<br />Με τρένο δεν συμφέρει!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Καβάφη<br />Μην του μιλάτε του Θωμά<br />Τον τοίχο μου σαν βάφει<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Ελύτη<br />Και μου τσιμπάς τον πισινό<br />Α, να χαθείς, αλήτη!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και απαγγέλλεις Ρίτσο<br />Θέλεις να πάμε για λικέρ<br />Στον θείο μου τον Κίτσο;<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Διαβάζεις Καββαδία<br />Μη μασουλάς ηλιόσπορους<br />Κατάντησες αηδία!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Διαβάζεις Καρυωτάκη<br />Θα βγεις με τον Ισίδωρο<br />Ή προτιμάς τον Τάκη;<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Διαβάζεις Παλαμά<br />Πάω στο φούρνο μια στιγμή<br />Να πάρω λουκουμά;<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Διαβάζεις Σολωμό<br />Θα ψήσεις το μπιφτέκι σου<br />Ή θα το φας ωμό;<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και απαγγέλλεις Ρώτα<br />Η κότα έκανε τ’ αβγό<br />Ή το αβγό την κότα;<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και απαγγέλλεις Κάλβο<br />Πρόσεξε, Στέλλα, μη μπλεχτείς<br />Μέσα σε κύκλο φαύλο!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Διαβάζεις Εμπειρίκο<br />Θες να σου πλύνω φράουλες<br />Ή θέλεις ένα σύκο;<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Σουρή<br />Φρόντισε τη λεκάνη σου<br />Γιατί έπιασε πουρί!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Γρυπάρη<br />Απ’ το σχολείο το παιδί<br />Πες μου, ποιος θα το πάρει;<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Δροσίνη<br />Ο γείτονας τρελάθηκε<br />Σίγουρα κάτι πίνει!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Κορνάρο<br />Βγες στο μπαλκόνι γρήγορα<br />Θ’ αρχίσω να κορνάρω!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Σκαρίμπα<br />Μα στον επάνω όροφο<br />Το ‘ρίξαν στη μπιρίμπα<br />*</em></div><div align="center"><em>Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Κασόλα<br />Βαρέθηκα τους γίγαντες<br />Δεν ψήνεις μια μπριζόλα;</em></div><div align="center"><em>*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Διαβάζεις Ευριπίδη<br />Θα φάω εγώ το μουσακά<br />Κι εσύ το κουνουπίδι!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Αισχύλο<br />Θα μ’ έβλεπες σαν εραστή<br />Ή μοναχά σαν φίλο;<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Μπωντλαίρ<br />Άντε, ρε Μαίρη, σκάσαμε!<br />Σβήσ’ το καλοριφέρ!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και μελετάς Ρεμπώ<br />Πέτα τις γόβες, Περικλή<br />Και φόρεσε σαμπό!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνώ<br />Και απαγγέλλεις Πόε<br />Κάποιος την πόρτα σου χτυπά<br />Κρύψου! Ειν’ απ’ το ΣΔΟΕ!<br />*<br />Από την πόρτα σου περνάς<br />Και απαγγέλλεις Προυστ*<br />Σε γρατζουνίζει ένα γατί<br />Και του φωνάζεις «ουστ!»<br /></em></div><em></em><em><div align="left"><br /></em><br /><em><span style="font-size:85%;">*Εντάξει! Ο Προυστ δεν είναι ποιητής, αλλά συμπεριελήφθη στην «Ηλιθιάδα» ποιητική αηδία (κατά το «ποιητική αδεία»).<br /></span></em><br /><span style="font-size:85%;">P(O.S.T.): <em><a href="http://www.zshare.net/audio/1146393004265cfd/"><strong>"Γράμμα σ’ έναν ποιητή"</strong>, Ποίηση: Νίκος Καββαδίας, Μουσική-ερμηνεία: Δημήτρης Ζερβουδάκης, CD: "Η νύχτα κατεβαίνει", 1993, Polydor (Α΄ εκτέλεση: Δημήτρης Ζερβουδάκης, LP: "Ακροβάτης", 1989, Minos-EMI</a></em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-7511835194126362656?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-35398782331473800272008-05-01T03:01:00.005+03:002008-05-01T03:13:47.994+03:00<div align="center"><strong><em><span style="color:#33cc00;">Σου λέω πως σε θέλω εδώ και τώρα<br /></div></span></em></strong><div align="center"><strong><em><span style="color:#33cc00;">Απόψε, που με μέθυσε ο Μάης...</span></em></strong></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195194015204135650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SBkJbnd6UuI/AAAAAAAAAS0/hH4Q35lusBw/s320/May.JPG" border="0" /><br /><em>Πρωτομαγιάτικο Υ.Γ.: Ήταν απεργία, έγινε αργία και τελικά κατάντησε μονάχα μια αηδία...</em><br /><em><span style="color:#ffffff;">.</span></em><br /><span style="font-size:85%;">P(O.S.T.): <em><a href="http://www.zshare.net/audio/113358726c46a2d0/"><strong>"Δαλάι Λάμα"</strong>, Στίχοι: Πάνος Σταθόγιαννης, Μουσική: Τάσος Ιωαννίδης, Ερμηνεία: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, CD: "Να λες το "σ' αγαπώ" σαν μυστικό", 2006, Minos - EMI</a></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-3539878233147380027?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-29059159887686831042008-04-27T17:14:00.005+03:002008-04-27T17:53:24.114+03:00Πενθήσαμε, νηστέψαμε (απ' όλα!), συμπάσχαμε με τον Ιησού στο Δράμα Του, (απο)δείξαμε πόσο ενάρετοι Χριστιανοί είμαστε και τώρα ήρθε η ώρα να <strong>ανταμειφθούμε</strong>!<br /><br />Αφού σταυρώσαμε τον Χριστό (και μετά τον αναστήσαμε), ήρθε η ώρα της <strong>σταύρωσης</strong> (ή του σουβλίσματος - όπως το πάρει κανείς) των <strong>αμνών</strong> (ελπίζοντας και στη δική τους ανάσταση, για να 'χουμε να τρώμε εις τους αιώνας των αιώνων!)!<br /><br />Αυτή την ημέρα όλοι λησμονούμε τις ελληνορθόδοξες καταβολές μας και παριστάνουμε τα μέλη <strong>πρωτόγονης αφρικανικής φυλής</strong>, χορεύοντας όλο το πρωί (με τα μαχαιροπίρουνα ανά χείρας) τον χορό της κοιλίας γύρω από το τοτέμ-σούβλα.<br />Μετά την μεσημβρία, η ιεροτελεστία προβλέπει <strong>θυσία</strong> στον προαναφερθέντα <strong>βωμό της κοιλιάς</strong> του σουβλισθέντος αμνού, του κοκορετσίου και, γενικώς, όλων των εδωδίμων που χρησιμοποιήθηκαν στην τελετουργία (αβγά πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε, τυριά, αλλαντικά κ.λπ.).<br /><br />Στο τέλος της τελετής ψάλλονται δύο διαφορετικές <strong>δεήσεις</strong>: μία επιμνημόσυνη <strong>υπέρ αναπαύσεως</strong> του καταβροχθισθέντος αμνού εν τόπω χλοερώ (για να βόσκει απρόσκοπτα) και μία <strong>υπέρ χωνεύσεως</strong> του αγλέορα που φάγαμε κατά τα προηγηθέντα στάδια της τελετής κανιβαλισμού.<br /><br />Παρακάτω ακολουθεί μια <strong>επιστημονική απεικόνιση</strong> της εν λόγω τελετής, αλλά και <strong>ο θρήνος του αμνού</strong> (θα τον ακούσετε αν πλησιάσετε πολύ κοντά στο ζώον την ώρα που του μαθαίνετε πιρουέτες και άλλες χορευτικές φιγούρες πάνω στη σούβλα - όπως λέμε πάνω στην πίστα) προς την ιθαγενή που είχε αναλάβει καθήκοντα σεφ στην τελετή.<br /><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Χριστός Ανέστη!</span></em></strong><br /><br /><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5193936307045946066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SBSRjXd6UtI/AAAAAAAAASs/6DPTN8zV-oI/s320/1rea20s.jpg" border="0" /><br /><br /><span style="font-size:85%;">(P)O.S.T.:<em> <a href="http://www.zshare.net/audio/111723555bebcb77/"><strong>"Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα"</strong>, Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος, Ερμηνεία: Στράτος Διονυσίου, LP: "Ο Σαλονικιός", 1985, Minos</a></em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-2905915988768683104?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-41903601535380304392008-04-25T15:23:00.010+03:002008-04-25T15:50:13.047+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SBHOm3d6UrI/AAAAAAAAASc/LY0fHtuspNQ/s1600-h/DSC00001.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5193159012454650546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SBHOm3d6UrI/AAAAAAAAASc/LY0fHtuspNQ/s320/DSC00001.JPG" border="0" /></a><br /><div>Τα πάντα είναι <span style="font-size:130%;color:#333300;"><strong><em>δανεικά</em></strong></span> – και το ξέρεις. </div><div><br /><strong><em><span style="color:#336666;">Τίποτα</span></em></strong> δεν σου ανήκει, τίποτα δεν είναι αληθινά δικό σου.<br />Είσαι <strong><em><span style="color:#999900;">περαστικός</span></em></strong> από αυτό τον κόσμο– αλλά και τα πάντα είναι περαστικά από τη ζωή σου (ακόμη κι αν κρατούν χρόνια). </div><div><br />Καθημερινά παίρνεις <strong><em><span style="color:#6666cc;">δάνεια</span></em></strong> καλοσύνης και κακίας, ευτυχίας και δυστυχίας, χαράς και λύπης, επιτυχίας και αποτυχίας, δικαιοσύνης και αδικίας, συντροφικότητας και μοναξιάς. Και κάποια στιγμή τα επιστρέφεις – με ή χωρίς τόκο. </div><div><br />Τελικά, ολόκληρη η <strong><em><span style="color:#3333ff;">ζωή</span></em></strong> είναι ένα δάνειο χωρίς εγγύηση (και χωρίς εγγυημένη απόδοση). </div><br /><div><em><span style="font-size:130%;color:#cc9933;"><strong>Γι’ αυτό αξιοποίησέ την όσο καλύτερα μπορείς </strong><span style="font-size:85%;color:#330033;">(και μην διαμαρτύρεσαι γι' αυτό που δεν έγινες. Απλά διαχειρίσου αυτό που είσαι και φρόντισε γι' αυτό που θα γίνεις)</span><strong>!</strong></span></em></div><br /><br /><div></div><span style="font-size:85%;">(P)O.S.T.:</span> <a href="http://www.zshare.net/audio/11085227b4a70660/"><em><span style="font-size:85%;"><strong>"Θα ‘θελα να ‘μουν βασιλιάς"</strong>, Στίχοι-μουσική-ερμηνεία: Μανώλης Φάμελλος, CD: "Μανώλης Φάμελλος και οι Ποδηλάτες (+ 5 ανέκδοτα τραγούδια)", 1993, Minos-EMI</span></em><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-4190360153538030439?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-287250328322771032008-04-23T22:31:00.003+03:002008-04-23T22:42:48.349+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SA-QNXd6UqI/AAAAAAAAASU/q8cAygU_rsA/s1600-h/valse.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192527454693642914" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SA-QNXd6UqI/AAAAAAAAASU/q8cAygU_rsA/s320/valse.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><em><span style="color:#000099;"><a href="http://www.zshare.net/audio/110010079cc9f6c3/"><strong>"Το valse των χαμένων ονείρων"</strong>, Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, LP: "Χαμένα Όνειρα", 1961, Ιλισός</a></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-28725032832277103?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-51851036253515288992008-04-22T22:02:00.006+03:002008-04-22T23:31:11.452+03:00<div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;"></span></em></strong><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SA47Q3d6UpI/AAAAAAAAASM/O1R8_Ofu4_Q/s1600-h/Sunset.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192152581358113426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SA47Q3d6UpI/AAAAAAAAASM/O1R8_Ofu4_Q/s320/Sunset.jpg" border="0" /></a> <strong><em><span style="color:#996633;">Δεν θυμάμαι τις μεγάλες στιγμές</span></em></strong><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Μα μου λείπουν διπλά οι μικρές οι χαρές μας</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Έχουν κάτι αιχμαλωτίσει απ' αυτές</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Όλα εδώ γύρω προβάλλουν λες τις σκιές μας.</span></em></strong></div><div align="center"><br /><strong><em><span style="color:#996633;">Τρέχω σε λεωφόρους μακρινές, σε τοπία καμένα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">κι είν' τα δέντρα γυμνά σαν προσευχές</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">από τα δάκρυα πλυμένα.</span></em></strong></div><div align="center"><br /><strong><em><span style="color:#996633;">Ξέχνα, ξέχνα, πάρε πίσω τα δώρα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Τι ωφελεί να θυμάσαι ξανά;</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Ξέχνα, μα όσα ζήσαμε ως τώρα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Δεν μπορείς να τα πάρεις μακριά.</span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Τώρα άσκοπα περνάει ο καιρός</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Σε δωμάτια λευκά, σκονισμένα αρχεία</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Και το νήμα μου ξεφεύγει διαρκώς</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Τρέχοντας πίσω απ' τη δικιά σου οπτασία.</span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Πάλεψα να σ' αγαπήσω αληθινά</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Χωρίς να ψάξω τον λόγο</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">κι αυτό αρκεί να σε κρατάω παντοτινά</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Πέρα απ' τη γη και το χρόνο.</span></em></strong></div><div align="center"><br /><strong><em><span style="color:#996633;">Ξέχνα, ξέχνα, πάρε πίσω τα δώρα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Τι ωφελεί να θυμάσαι ξανά</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Ξέχνα, μα όσα ζήσαμε ως τώρα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#996633;">Δεν μπορείς να τα πάρεις μακριά.</span></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div align="center"><br /><div align="left"><em><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.zshare.net/audio/109532686faff943/"><strong>"Ξέχνα"</strong>, Στίχοι-μουσική: Μανώλης Φάμελλος, Ερμηνεία: Γιάννης Κότσιρας, CD: "Ποτέ όπως πριν", 2005, Sony BMG (Α΄ εκτέλεση: Μανώλης Φάμελλος, CD: "Στο πάρκο των σκύλων", 1996, Minos-EMI)</a></span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-5185103625351528899?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-25290142093506939892008-04-19T15:27:00.007+03:002008-04-19T15:44:48.602+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAnnuV8C9jI/AAAAAAAAASE/mwVuR5bdatE/s1600-h/DSC00002.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5190934828870202930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAnnuV8C9jI/AAAAAAAAASE/mwVuR5bdatE/s320/DSC00002.JPG" border="0" /></a> Και καλά, ρε φίλε: με τις <strong><em>εκλογές</em></strong> πες ότι θα κάνεις <strong><em><span style="font-size:130%;color:#33cc00;">ρήξη</span></em></strong> και <strong><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ανατροπή</span></em></strong> (στα όνειρά σου...).<br /><div>Στην <strong><em>εξεταστική</em></strong>, όμως, τι ρήξη και τι ανατροπή θα κάνεις;</div><br /><div></div><div>Το μόνο που μπορείς να πετύχεις είναι ρήξη του <strong><span style="color:#3366ff;">σκονακίου</span></strong> (σε πολλά κομμάτια, μετά την εξέταση, βέβαια!) και ανατροπή του <strong><span style="color:#3366ff;">βιβλίου</span></strong> (στο πάτωμα, πριν προλάβει να το δει ο επιτηρητής!)!</div><br /><div></div><div>Όσο για τον <strong><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">αγώνα</span></em></strong>, αυτός μάλιστα! Και οι εκλογές θέλουν πολύ αγώνα (για να προλάβεις να γλείψεις όσο το δυνατόν περισσότερους φοιτητές) και οι εξετάσεις το ίδιο (ξέρεις πόση ώρα χρειάζεται για να κατασκευαστεί το τέλειο σκονάκι;).</div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div></div><div></div><div>Υ.Γ.: Εκτός κι αν με τη λέξη "εξεταστική" αναφέρεσαι στη <strong><em>σύσταση εξεταστικής επιτροπής</em></strong> στη Βουλή για τα ομόλογα ή τις υποκλοπές!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-2529014209350693989?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-14207824535312385492008-04-18T18:00:00.007+03:002008-04-18T18:37:28.734+03:00<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAi7jphg0nI/AAAAAAAAARc/ZTIjx19vWpI/s1600-h/DSC00286.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5190604791660728946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAi7jphg0nI/AAAAAAAAARc/ZTIjx19vWpI/s320/DSC00286.JPG" border="0" /></a> <strong><em><span style="color:#6633ff;">Feels like I' m getting older</span></em></strong><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">I' m not afraid</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">Although I' m worlds apart from yesterday</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">And yet I can't believe, I' m old enough today</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">To be in love and feel in love</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">And see if love is the way</span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">I don't need fancy places</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">To spend the time,</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">I' m happy just to be here</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">With you tonight</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">And yet I' m not so sure</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">The time is really right</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">To be in love and feel in love</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">And see if love is all right</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;"></span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">And you will sing</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">As long as there' s a song</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">The feeling's never gone</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">It was the first time to be in love</span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">Maybe tomorrow I' ll never sing again</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">But I' ll remember when</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">It was the first time to be in love</span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">The picture's slowly fading</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">And now it' s gone</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">The letters we remember are old and torn</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">And although the time has passed</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">The memory lingers on</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">To be in love and feel in love</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#6633ff;">And know when love is gone</span></em></strong></div><strong><em><span style="color:#6633ff;"></span></em></strong><br /><br /><div align="left"><em><span style="font-size:85%;color:#6633ff;"><a href="http://www.zshare.net/audio/107401634cfccf6f/"><strong>"Dedication"</strong>, Στίχοι: Clifton Nivison, Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Ερμηνεία: Raining Pleasure, CD: "Reflections", 2005, Minos-EMI (A' εκτέλεση: New York Rock &amp; Roll Ensemble, CD: "Reflections", 1969, ATCO)</a></span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-1420782453531238549?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-55730431016912942802008-04-17T00:44:00.005+03:002008-04-17T01:11:06.055+03:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAZ1RZhg0mI/AAAAAAAAARU/fvT9LK1HCj0/s1600-h/zaxo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189964562360750690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAZ1RZhg0mI/AAAAAAAAARU/fvT9LK1HCj0/s320/zaxo.jpg" border="0" /></a> <strong><em><span style="color:#663366;">Δεκαπέντε χιλιάδες και μία</span></em></strong><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Στραβάδια, απολύομαι</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Τριάντα τρία χρονάκια θητεία</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Στραβάδια, απολύομαι</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;"></span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Όλο εμένανε σηκώνει</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Να πω μάθημα η δασκάλα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Θα τη σφάξω σαν κουνέλι</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Και θα βγω να παίξω μπάλα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;"></span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα παντού</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Και τα μυαλά στα κάγκελα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Του αόρατου εχθρού</span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Βούλγαροι, Βούλγαροι,</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Χανούμισσες, βαζέλες</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Όλο το έθνος προσκυνάει</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Σώβρακα και φανέλες</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;"></span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Είμαστε η αδικημένη</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Γενιά του εξήντα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Δίχως κατοχή και πείνα</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Χωρίς ρετσίνα</span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;"></span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Τα μπούτια σου, Μαρία</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Σκοπιά, Κ.Ψ.Μ., αγγαρεία</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;"></span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Δεκαπέντε χιλιάδες και μία</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Στραβάδια, απολύομαι</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Τριάντα τρία χρονάκια θητεία</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Στραβάδια, απολύομαι</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;"></span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Μια ζωή "παρουσιάστε"</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Σαν εκπαιδευμένος σκύλος</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">Εγώ δεν θα πάρω άλλο</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#663366;">'Φχαριστώ, δεν είμαι φίλος</span></em></strong></div><br /><strong><em><span style="color:#663366;"></span></em></strong><br /><div align="left"><em><span style="color:#663366;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=Y_kDDBZpBX4"><span style="font-size:85%;"><strong>"Κάγκελα παντού"</strong>, Στίχοι - μουσική - ερμηνεία: Τζίμης Πανούσης, LP: "Κάγκελα παντού", 1986, MINOS</span></a></span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-5573043101691294280?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-91657744829390183472008-04-15T22:34:00.003+03:002008-04-15T22:38:31.263+03:00<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAUD35hg0lI/AAAAAAAAARM/U1n8A7_X0Ok/s1600-h/sinthima.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189558404483437138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAUD35hg0lI/AAAAAAAAARM/U1n8A7_X0Ok/s320/sinthima.JPG" border="0" /></a> <strong><em>Η σκέψη (των πολιτών) βλάπτει σοβαρά τις κυβερνήσεις.</em></strong><br /><div align="center"><strong><em>Σκεφτείτε το! Και αρχίστε να σκέφτεστε!</em></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-9165774482939018347?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-14959935162600950482008-04-14T23:42:00.005+03:002008-04-15T00:01:55.828+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAPFEphg0kI/AAAAAAAAARE/o338AsLWUXI/s1600-h/vythos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189207879317508674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAPFEphg0kI/AAAAAAAAARE/o338AsLWUXI/s320/vythos.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#000066;"><strong><em>Πέρασαν μέρες χωρίς να στο πω </em></strong></span><br /><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>"Το <span style="font-size:130%;">σ' αγαπώ</span> δυο μόνο λέξεις..." </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Αγάπη μου, πώς θα μ' αντέξεις </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Που 'μαι παράξενο παιδί, σκοτεινό; </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em></em></strong></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Πέρασαν μέρες χωρίς να σε δω </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Κι αν σε πεθύμησα δεν ξέρεις </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>"Κοντά μου πάντα θα υποφέρεις...", </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Σου τό 'χα πει ένα πρωί βροχερό </em></strong></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em></em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Θα σβήσω το φως κι όσα δεν σού 'χω χαρίσει </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Σε ένα χάδι θα σου τα δώσω</em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Κι ύστερα πάλι θα σε προδώσω </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Μες στου μυαλού μου τον μαύρο βυθό. </em></strong></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em></em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Θα κλάψεις ξανά που μόνη θα μείνεις </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Κι εγώ πιο μόνος κι από μένα </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Μες σε δωμάτια κλεισμένα </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Το πρόσωπό σου θα ονειρευτώ </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Γιατί μες στο <span style="font-size:130%;">όνειρο</span> μόνο ζω </em></strong></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em></em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Στα σοβαρά μη με παίρνεις </em></strong></span><span style="color:#000066;"><strong><em>είν' το μυαλό μου θολό </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Είναι κι ο κόσμος μου αστείος </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Κι όταν με βαρεθείς τελείως </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><em><strong>Ψάξε αλλού να με βρεις όπως με θες </strong></em></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em></em></strong></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Κι εγώ που αγάπησα πάλι </em></strong></span><span style="color:#000066;"><strong><em>την ιδέα σου μόνο </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Και κάποιο στίχο που σου μοιάζει </em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Κοιτάζω έξω και χαράζει...</em></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000066;"><strong><em>Έγινε το αύριο πάλι χθες</em></strong></span></div><div align="center"></div><br /><div align="justify"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=jZSwq66sghE"><em><span style="font-size:85%;color:#000066;"><strong>"Βυθός"</strong>, Στίχοι - μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης, CD: "Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος", 1997, Polygram</span></em> </a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-1495993516260095048?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-24816585689878321482008-04-12T15:51:00.014+03:002008-04-12T16:34:13.365+03:00<strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">Βγαίνουμε</span></em></strong> <span style="color:#3333ff;">(μωρό μου) βγαίνουμε μέσα απ' το</span> <strong><em><span style="font-size:130%;color:#333333;">τούνελ</span></em></strong><span style="color:#3333ff;">; </span><br /><div><div><br /><div><div><div><div><div><div><span style="color:#3333ff;">Ή, μήπως, <strong>τώρα</strong></span> <strong><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">μπαίνουμε</span></em></strong> <span style="color:#3333ff;">σ' αυτό;</span></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188348396094920994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAC3YJA0mSI/AAAAAAAAAQ0/HeCrqEaIBbE/s320/DSC00004.JPG" border="0" /><br /><div><span style="color:#3333ff;">Κι εκεί που ήμουν έτοιμος ν' ανέβω τη <strong><em><span style="font-size:130%;color:#999900;">σκάλα</span></em></strong> με μεγάλες δρασκελιές...</span></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188348211411327250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAC3NZA0mRI/AAAAAAAAAQs/udRKSImmDt0/s320/DSC00008.JPG" border="0" /><br /><div><span style="color:#3333ff;">Η <strong><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">πορεία</span></em></strong> σταμάτησε απότομα. Κάτι το <strong><em><span style="color:#ff0000;">"απαγορεύεται"</span></em></strong>, κάτι ο <strong><em><span style="color:#ff0000;">κίνδυνος</span></em></strong> του <strong><em><span style="color:#ff0000;">θανάτου</span></em></strong>, δεν ήθελε πολύ για να γίνει η <em><strong><span style="color:#33cc00;">ανάβαση</span> <span style="color:#ff0000;">κατάβαση</span></strong></em>...</span></div><div><span style="color:#3333ff;"></span></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188348022432766210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAC3CZA0mQI/AAAAAAAAAQk/8WZpeD11psc/s320/DSC00014.JPG" border="0" /><br /><div><span style="color:#3333ff;">Κι έμεινα στη <strong><em><span style="font-size:130%;color:#666666;">φυλακή</span></em></strong> μου, να κοιτώ το <strong><em><span style="color:#339999;">τρένο</span></em></strong> να <strong><em><span style="color:#000066;">φεύγει</span></em></strong>, ανήμπορος να το σταματήσω ή να επιβιβαστώ σ' αυτό...</span></div><br /><div><span style="color:#3333ff;"></span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188347799094466802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAC21ZA0mPI/AAAAAAAAAQc/kAtF60cSQSI/s320/DSC00009.JPG" border="0" /><br /><div><span style="color:#3333ff;">Και αυτό <strong><em><span style="font-size:130%;color:#660000;">απομακρυνόταν</span></em></strong> όλο και περισσότερο...</span></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188347605820938466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAC2qJA0mOI/AAAAAAAAAQU/a3xjbNDXhzk/s320/DSC00011.JPG" border="0" /><br /><div><span style="color:#3333ff;">Και πήγαινε όλο και πιο <strong><em><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;">μακριά</span></em></strong>...</span></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188347236453750994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAC2UpA0mNI/AAAAAAAAAQM/NgA1QiqJOjY/s320/DSC00013.JPG" border="0" /><br /><div><span style="color:#3333ff;">Ώσπου <strong><em><span style="font-size:130%;color:#000000;">χάθηκε</span></em></strong> τελείως από το οπτικό μου πεδίο. Κι εγώ έμεινα στο ίδιο σημείο, να κοιτώ τις <strong><em><span style="font-size:130%;color:#ffcc00;">άδειες</span></em></strong> γραμμές...</span></div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188347038885255362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAC2JJA0mMI/AAAAAAAAAQE/TlXZwoffzEQ/s320/DSC00012.JPG" border="0" /><br /><div><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">Βγαίνουμε</span></em></strong> <span style="color:#3333ff;">(μωρό μου) βγαίνουμε μέσα απ' το</span> <strong><em><span style="font-size:130%;color:#333333;">τούνελ</span></em></strong><span style="color:#3333ff;">;</span></div><br /><div><span style="color:#3333ff;">Ή, μήπως, τώρα</span> <strong><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">μπαίνουμε</span></em></strong> <span style="color:#3333ff;">σ' αυτό;<br /></span><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188349478426679602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/SAC4XJA0mTI/AAAAAAAAAQ8/eh3Ek7XavuU/s320/DSC00010.JPG" border="0" /></div><div><strong></strong></div><div align="center"><strong></strong></div><div align="center"><strong></strong></div><div align="center"><strong>ΤΕΛΟΣ</strong></div><br /><div><em>Soundtrack: </em><a href="http://www.youtube.com/watch?v=74vthNRoQNU"><em><strong>"Βγαίνουμε απ' το τούνελ"</strong></em></a></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-2481658568987832148?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-51353585484665771142008-04-09T02:40:00.004+03:002008-04-09T02:49:44.394+03:00<em><span style="font-size:130%;"><strong><span style="font-size:180%;color:#cc9933;">Εσένα</span></strong> <span style="color:#ff0000;">που το διαβάζεις αυτό...</span></span><br /></em><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><strong><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"><em>Σ' ευχαριστώ πολύ...</em></span></strong></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><em></em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em>Γιατί μου θύμισες...</em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em></em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em>Κάτι που ξέρω, αλλά το ξεχνάω κάποιες στιγμές σαν κι αυτή:</em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em></em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em>Πως όσο πυκνά κι αν είναι τα σύννεφα που σκεπάζουν τον ουρανό σου...΄</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em></em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em>Αργά ή γρήγορα...</em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><em></em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">Το</span> <span style="font-size:180%;color:#ffcc00;"><strong>Φως</strong></span> <span style="color:#ff0000;">του </span><span style="font-size:180%;color:#ffff00;"><strong>Ήλιου</strong></span> <span style="color:#ff0000;">θα βρει τρόπο και θα τα διαπεράσει...</span></em></span></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187025203448140658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R_wD8MSGU3I/AAAAAAAAAP8/_axwqXf24iE/s320/DSC00273.JPG" border="0" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-5135358548466577114?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-18095986959172096272008-04-03T01:59:00.008+03:002008-04-03T02:20:28.601+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R_QTd8SGUvI/AAAAAAAAAO8/L5HVG-wm_As/s1600-h/DSC00013.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184790476129456882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R_QTd8SGUvI/AAAAAAAAAO8/L5HVG-wm_As/s320/DSC00013.JPG" border="0" /></a><em>Όσο (υπερβολικά) γοητεύομαι από τα τρένα, άλλο τόσο (υπερβολικά) γοητεύομαι και από τους σταθμούς των τρένων. </em></div><div align="center"><em>Να κατέβω ή να συνεχίσω τη διαδρομή; Τι θα χάσω αν κατέβω και τι αν συνεχίσω; Και τι θα κερδίσω; </em></div><div align="center"><em>Πόσα εκατομμύρια τρένα, άραγε, έχει δει αυτός ο σταθμός; Να φεύγουν. Και να ξανάρχονται. Και να ξαναφεύγουν. Κι αυτός πάντα εκεί. </em></div><div align="center"><em>Ίσως αυτή να είναι η μοίρα και κάποιων ανθρώπων... Να παρακολουθούν ένα μέρος, μια στιγμή, ένα "κλικ" των ταξιδιών που κάνουν άλλοι - μα ποτέ να μη συμμετέχουν σ' αυτά.</em></div><div align="center"><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184790308625732322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R_QTUMSGUuI/AAAAAAAAAO0/1VTOJyTWr8s/s320/DSC00056.JPG" border="0" /> <em>Το πιο ωραίο επιτοίχιο σύνθημα (σε πείσμα του ασφαλιστικού, του "σκοπιανού" κ.λπ.)<br /></em><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184790098172334802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R_QTH8SGUtI/AAAAAAAAAOs/FfUZ12UdE1c/s320/DSC00098.JPG" border="0" /> <em>Νυχτερινή υδατογραφία</em><br /><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184789892013904578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R_QS78SGUsI/AAAAAAAAAOk/CHfa08EGn48/s320/DSC00094.JPG" border="0" /> <div><em><a href="http://www.youtube.com/watch?v=qtK4EOL2DrU">Χορός με τη σκιά μου</a></em></div><div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-1809598695917209627?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-68604100888301718172008-03-30T21:55:00.005+03:002008-03-30T22:01:39.185+03:00<div align="left">Πριν από το <a href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=886153">σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης</a>, χρειαζόμαστε το <strong>σύμφωνο ελεύθερης διαβίωσης</strong>.</div><div align="left"><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div align="left"></div><div align="center"></div><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183611507606704818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R-_jM8SGUrI/AAAAAAAAAOc/sNc5CsX_iJk/s320/athina.JPG" border="0" /><em>Υ.Γ.: Σ' αυτή την πόλη ώρες-ώρες νιώθω φυλακισμένος...</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-6860410088830171817?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-28718469068004332792008-03-20T01:42:00.007+02:002008-03-21T16:23:15.706+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R-GxAcSGUqI/AAAAAAAAAOM/Mpxxi_0RPVI/s1600-h/DSC00032.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179615667603002018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R-GxAcSGUqI/AAAAAAAAAOM/Mpxxi_0RPVI/s320/DSC00032.JPG" border="0" /></a> <em><strong>«Η δημοσίευσις είναι η ψυχή της δικαιοσύνης»<br /></strong>Ι. Ι. Μάγερ</em><br /><br />Η παραπάνω ρήση αναγράφεται στην «προμετωπίδα» της ιστοσελίδας της <a href="http://www.esiea.gr/">Ε.Σ.Η.Ε.Α.</a> και αποτελεί, εν πολλοίς, την απάντηση στο ερώτημα «σε τι χρειάζεται η δημοσιογραφία;».<br />Συνεπώς, μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό το τριήμερο <strong>η δικαιοσύνη έμεινε χωρίς ψυχή</strong> ή ότι σταμάτησε να χτυπά η καρδιά της...<br /><br /><strong>Επί τρεις ολόκληρες ημέρες</strong> (Τρίτη 18/03/2008, Τετάρτη 19/03/2008 και Πέμπτη 20/03/2008) η αποκαλούμενη "κοινή γνώμη" της Ελλάδας έμεινε <strong>χωρίς ενημέρωση</strong> (λόγω της 48ωρης απεργίας των τεχνικών ραδιοφωνίας και τηλεόρασης στις 18 και 19/03 και της 48ωρης απεργίας των δημοσιογράφων στις 19 και 20/03).<br /><br />Είμαι αναφανδόν υπέρ του δικαιώματος της απεργίας, γενικά, αλλά και υπέρ της συγκεκριμένης απεργίας, ειδικά (στην οποία, φυσικά, συμμετείχα). Κι αυτό διότι, σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη (στη διαμόρφωση της οποίας συνέβαλε, μεταξύ άλλων, και ο Λάκης Λαζόπουλος), οι δημοσιογράφοι θίγονται -και πολύ μάλιστα- από τις ρυθμίσεις του ασφαλιστικού νομοσχεδίου.<br /><br />Όμως, <strong>τι πέτυχε</strong> αυτή η τριήμερη απεργιακή κινητοποίηση;<br /><br />α) <strong>Οι πολίτες έμειναν απληροφόρητοι</strong> τόσο για τις -τεράστιας έκτασης- απεργιακές κινητοποιήσεις, όσο και για την πορεία ψήφισης του ασφαλιστικού νομοσχεδίου στη Βουλή (ιδίως τις δύο επίμαχες ημέρες, Τετάρτη και Πέμπτη). Κάτι που εξυπηρέτησε προδήλως την κυβέρνηση, αποτελώντας «βούτυρο στο ψωμί της» (αφού το νομοσχέδιο ψηφίζεται και γίνεται νόμος του κράτους σχεδόν στα κρυφά, χωρίς κανείς να το πάρει χαμπάρι. Εν ολίγοις, η όλη διαδικασία «περνάει στο ντούκου»).<br /><br />β) <strong>Οι πολίτες έμειναν απληροφόρητοι</strong> για ζητήματα που τους ενδιαφέρουν άμεσα και επηρεάζουν τη ζωή τους και την καθημερινότητά τους, όπως το πρόγραμμα των συνεχιζόμενων διακοπών ρεύματος της Δ.Ε.Η. στις περιοχές τους ή το πρόγραμμα των απεργιών και των στάσεων εργασίας στα μέσα μαζικής μεταφοράς ΚΑΙ την Πέμπτη (ποιος ήξερε, για παράδειγμα, ότι ούτε σήμερα έχει μετρό μέχρι τις 5 το απόγευμα;)<br /><br />γ) <strong>Οι πολίτες έμειναν ήρεμοι και νηφάλιοι</strong>, μακριά από τις «σειρήνες» της «κίτρινης» και τρομολαγνικής τηλε-δημοσιογραφίας, που το μόνο που κάνει με τα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων-σόου της, είναι να παραπληροφορεί, κατ' ουσίαν, τους τηλεθεατές, παρουσιάζοντάς τους αποσπασματικά ψήγματα της αλήθειας, διογκώνοντας και παραποιώντας τα γεγονότα και παρουσιάζοντας, εντέλει, μια πλασματική εικόνα του κόσμου.<br />Κι αυτή η τρίτη διαπίστωση είναι η πιο θλιβερή (δεν αφορά, βέβαια, το σύνολο, αλλά ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών ηλεκτρονικών Μ.Μ.Ε.).<br /><br />Δεν θέλω να καταλήξω κάπου συγκεκριμένα με αυτές τις σκέψεις-διαπιστώσεις. Άλλωστε, όπως είπα, ήμουν και είμαι υπέρ αυτής της απεργίας. Και, σε ό,τι αφορά την τρίτη παρατήρηση, πιστεύω ότι είναι καλύτερα ένας λαός να έχει μια κακή δημοσιογραφία, παρά καθόλου δημοσιογραφία.<br /><br />Όμως, <strong>κάτι δεν πάει καλά</strong> στο θέμα αυτό... Κάτι που ο κόσμος (του διαδικτύου, κυρίως) έχει αρχίσει εδώ και καιρό ν' αντιλαμβάνεται και το καθιστά καθημερινά σαφές.<br /><br />Και δύο ερωτήματα:<br /><div><br />α) <strong>Ως πού θα φτάσει αυτή η κατάσταση</strong> (με την έκπτωση, την αλλοτρίωση και τον "βιασμό" της δημοσιογραφίας);<br />β) <strong>Τι μπορεί και πρέπει να γίνει</strong> για να αναστραφεί αυτή η κατάσταση;<br /><br />Σκέψεις και απόψεις δεκτές και επιθυμητές.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-2871846906800433279?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-57172457654068778372008-03-19T20:06:00.009+02:002008-03-19T20:25:48.554+02:00<div align="justify">Η ειδησεογραφική πύλη <strong><span style="color:#000099;"><a href="http://enplo.blogspot.com/">Εν πλω</a></span></strong> "σπάει" δι' ολίγον την 48ωρη απεργία των δημοσιογράφων, κατόπιν ειδικής αδείας που ΔΕΝ της χορήγησε το διοικητικόν συμβούλιον της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Ιστολογίων Αθηνών (Ε.Σ.Η.Ι.Α.), προκειμένου να ενημερώσει τους αναγνώστες της για τις σημερινές απεργιακές κινητοποιήσεις.<br /><br />Ακολουθεί πτωχό φωτορεπορτάζ:<br /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179518499042355122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R-FYofL757I/AAAAAAAAAOE/GPzo_h4GYoE/s320/DSC00009.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">Ιδού το κεντρικό σύνθημα με το οποίο θα κατέλθει στον εκλογικό στίβο η Νέα Δημοκρατία, στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές. Λέτε να "πιάσει";</span></em></strong><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179518305768826786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R-FYdPL756I/AAAAAAAAAN8/zTtwDry6-BU/s320/DSC00007.JPG" border="0" /> </p><p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">Ο αγαπημένος "Μητσάρας" των διαδηλώσεων και πασών των πορειών έδωσε και σήμερα το απεργιακό του στίγμα.</span></em></strong><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-5717245765406877837?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-31393668700464107892008-03-16T18:08:00.003+02:002008-03-16T18:11:12.063+02:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R91GU_L755I/AAAAAAAAAN0/1dX48jtaX4o/s1600-h/apergies.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178372472918763410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R91GU_L755I/AAAAAAAAAN0/1dX48jtaX4o/s320/apergies.JPG" border="0" /></a> <strong><em><span style="font-size:85%;">Εκ της νέας διαφημιστικής εκστρατείας της Νέας Δημοκρατίας, ενόψει των επικείμενων εθνικών εκλογών.</span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-3139366870046410789?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-7673010206308194462008-03-10T00:25:00.004+02:002008-03-10T23:55:01.504+02:00Όπως λέει κι ο τίτλος, ήρθε -επιτέλους- η ευκαιρία μου να κάνω αυτό που πάντα <em><strong>δεν</strong></em> ονειρευόμουν στη ζωή μου <em>(ιδιαίτερα από τη στιγμή που είδα το <a href="http://www.controlthemovie.com/">"Control"</a>!)</em>: να γίνω αρχηγός μουσικού συγκροτήματος!<br /><div>Την ευκαιρία μου την έδωσε η φιλτάτη <strong><a href="http://nathalie-amoresperros.blogspot.com/">Nathalie</a></strong>, η οποία, παράλληλα, μου έδωσε και τους παρακάτω κανόνες:</div><div></div><br /><div><span style="font-size:85%;">1. Μπαίνεις στο wikipedia.</span></div><div><span style="font-size:85%;">2. Αναζητάς την επιλογή “random article” (πάνω αριστερά). Πατάς μια φορά. Το λήμμα που θα βγει είναι το όνομα της μπάντας σου.</span></div><div><span style="font-size:85%;">3. Πατάς άλλη μια φορά το “random article”. Το λήμμα που θα βγει είναι ο τίτλος του άλμπουμ της μπάντας σου.</span></div><div><span style="font-size:85%;">4. Πατάς “random article” άλλες έντεκα φορές. Τα λήμματα που θα βγουν είναι το track list του άλμπουμ.</span></div><div><span style="font-size:85%;">5. Καλείς άλλους πέντε να κάνουν το ίδιο.</span></div><br /><div>Κατόπιν συνοπτικών διαδικασιών (τι σου είναι η νέα βιομηχανοποιημένη, αυτοματοποιημένη, καπιταλιστική, ιμπεριαλιστική, νεοταξική και παγκοσμιοποιημένη εποχή!!!), προέκυψαν τα κάτωθι:</div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175877036790245250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R9RovfL754I/AAAAAAAAANs/Cd0CvKTIg_o/s320/appaloosa.jpg" border="0" /><br /><div>Όνομα μπάντας: <strong><span style="color:#006600;">Evergreen</span></strong></div><br /><div>Τίτλος άλμπουμ: <strong><span style="color:#000099;">Appaloosa</span></strong></div><br /><div>Tracklist άλμπουμ:</div><br /><div><strong><span style="color:#cc6600;">1. USS Grayling (SSN-646)<br />2. Tim Rossovich<br />3. Thomas Eldon McIntyre<br />4. RocKwiz<br />5. SS President Roosevelt<br />6. Bad Friedrichshall<br />7. Keenan Wynn<br />8. My Life Coach<br />9. Binghamton Mets<br />10. Raw Fruit Records<br />11. J. V. Uspensky</span></strong></div><div></div><br /><div>Τώρα τι σόι γκρουπ είναι αυτό, τι σόι άλμπουμ και τι σόι τραγούδια, θα σας γελάσω! </div><br /><div>Μία κάτι σε country μου κάνει, μία κάτι σε indie, μία κάτι σε new age...! Μου κάνει, όμως, και κάτι σε μελοποιημένη ποίηση και, δη, Καββαδία (ιδίως το πέμπτο κομμάτι, που παραπέμπει στο S/S Cyrenia!). Αλλά θα μπορούσε νά 'ταν και το soundtrack ταινίας που αποκλείστηκε από τα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του υπουργείου Πολιτισμού και διέπρεψε στο Φεστιβάλ Sundance!!!</div><br /><div>Τέλος πάντων, καλή... ακρόαση!</div><div></div><br /><div>Την ευκαιρία τους έχουν και οι:</div><div></div><div><strong><a href="http://iliaxtidashine.blogspot.com/">Ηλιαχτίδα</a>,</strong></div><div><strong><a href="http://oneiroparmenh.blogspot.com/">Ονειροπαρμένη</a>,</strong></div><div><strong><a href="http://alicia-fragile.blogspot.com/">Alicia</a><a href="http://anamorfosh.blogspot.com/"><span style="color:#000000;">,</span></a></strong></div><div><strong><a href="http://anamorfosh.blogspot.com/">Ex</a><a href="http://anamorfosh.blogspot.com/">ilio</a>,</strong></div><div><strong><a href="http://cybele-dragoumi.blogspot.com/">Κυβέλη</a></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-767301020630819446?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-57893801928173962842008-03-04T00:48:00.007+02:002008-03-04T01:49:16.781+02:00<div align="left">Κατόπιν εκτάκτου συσκέψεως που έλαβε χώρα στο <strong><a href="http://www.gnto.gr/?langID=1">υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης</a></strong>, ο υπουργός, κ. <strong>Άρης Σπηλιωτόπουλος</strong> (ή "Σαλώμη", κατά τον κ. Γ. Καρατζαφέρη), αποφάσισε να θέσει σε ισχύ τη <strong><em>νέα διεθνή διαφημιστική εκστρατεία</em></strong> της χώρας μας, ενόψει της θερινής τουριστικής περιόδου. </div><div align="left"><br /></div><div align="left">Ο κορμός των παλαιότερων διαφημιστικών σλόγκαν <em>"Live your myth in Greece"</em> (εμπνεύσεως Δημητρίου Αβραμοπούλου) και <em>"Explore your senses in Greece"</em> (εμπνεύσεως Φάνης Πάλλη-Πετραλιά) παραμένει ως έχει και, απλώς, γίνονται ορισμένες <strong>επίκαιρες τροποποιήσεις</strong>. </div><div align="left">Το δε σλόγκαν του 2008 <em>"The true experience"</em>, εμπνεύσεως Αρούλη, αποσύρεται από τον ίδιο τον υπουργό, λόγω υπακοής στο δόγμα Καραμανλή <em>"σεμνότητα και ταπεινότητα" </em>(άλλη σλογκανάρα κι αυτή!).</div><div align="left"><br /></div><div align="left">Το διεθνές ειδησεογραφικό πόρταλ <strong><span style="color:#000099;"><a href="http://enplo.blogspot.com/">"Εν πλω"</a></span></strong> (με την ευγενική αρωγή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, της C.I.A., της κατά φαντασίαν προέδρου Χίλαρι Κλίντον και του βρεφονηπιακού σταθμού "Τα Ζουζουνάκια") κατόρθωσε να εισχωρήσει στο γραφείο του υπουργού (απομίμηση "Σάτο" είναι, αγορασμένο από το "ΙΚΕΑ" Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, στις 23/10/2007) και να (υπο)κλέψει τα νέα σλόγκαν (που είναι εμπνευσμένα από την πρόσφατη απεργία των υπαλλήλων καθαριότητας), τα οποία σας παρουσιάζει ευθύς αμέσως:</div><div align="left"><br /></div><div align="left">α) <strong><em>Live your stink in Greece!</em></strong></div><div align="left"><br /></div><div align="left">β) <strong><em>Explore your senses in Greece - especially your smell!</em></strong></div><div align="left"><br /></div><div align="left">Σύμφωνα με ανασφαλείς πληροφορίες, τα ως άνω αναφερόμενα σλόγκαν θα υποβληθούν από την χώρα μας στον <strong><em>Διεθνή Διαγωνισμό Σκουπιδολαγνείας "Trash me baby 2008"</em></strong>, που θα διεξαχθεί στα Άνω Λιόσια Αττικής σε άγνωστο χρόνο (Μέγας Χορηγός Διοργάνωσης: "Tuboflo" - Τώρα και με άρωμα μπριζόλας).<br /></div><div align="left">Επειδή, όμως, δεν κάνουμε μισές δουλειές (υπο)κλέψαμε από το γραφείον (ή το πεδίον) του Άρεως και τις <strong>αφίσες</strong> της νέας διαφημιστικής εκστρατείας. Ιδού:</div><div align="left"><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div align="left"></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173662106414271138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R8yKRki4yqI/AAAAAAAAANk/rj1VbY0gxAA/s320/DSC00005.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><em>Αφίσα 1 </em></strong></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173661719867214450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R8yJ7Ei4ynI/AAAAAAAAANM/sYaqYx_VdOo/s320/DSC00003.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><em>Αφίσα 2<br /></em></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-5789380192817396284?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-6625385644993369512008-02-29T17:45:00.005+02:002008-02-29T19:04:34.897+02:00Οι δεσποινίδες <strong><a href="http://nathalie-amoresperros.blogspot.com/">Nathalie</a></strong> και <strong><a href="http://oneiroparmenh.blogspot.com/">Ονειροπαρμένη</a></strong> (κατά χρονολογική σειρά) είχαν την ευγενή καλοσύνη να μου απευθύνουν μια πρόσκληση σε ένα μπλογκοπαίχνιδο.<br />Ας παίξουμε, λοιπόν – αφού πρώτα μάθουμε τους κανόνες του παιχνιδιού:<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">1. Πάρε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">2. Άνοιξέ το στη σελίδα 123 (αν διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο πλησιέστερο, που έχει τουλάχιστον 123 σελίδες)</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">3. Βρες την πέμπτη περίοδο (δηλ. από τελεία σε τελεία) της σελίδας</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">4. Αντίγραψε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη)</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">5. Ζήτα από τέσσερις (ή πέντε ή όσους θες!) ανθρώπους να κάνουν το ίδιο</span></em><br /><br />Το πλησιέστερο σε εμένα βιβλίο αυτή τη στιγμή είναι <strong>«Το Μενού των Φαντασμάτων»</strong>, του <strong>Γιάννη Ξανθούλη</strong> (εκδόσεις Πατάκη, α΄ έκδοση Νοέμβριος 2004).<br />Γράφει, λοιπόν, ο Ξανθούλης στην έκτη, την έβδομη και την όγδοη περίοδο της 123ης σελίδας του βιβλίου του:<br /><br /><strong><em>«Δεν υπάρχει τίποτα πιο ιαματικό από ένα ταξίδι δεκαπέντε ωρών προς την Ορεστιάδα του Έβρου, ας πούμε, μέσα σε απόλυτη σιωπή. Δεν είναι τυχαίο που ταράζομαι απ’ τα τηλέφωνα, απ’ την μάστιγα της κινητής τηλεφωνίας κι απ’ τις σύγχρονες θεότητες της επικοινωνίας.<br />Τον καιρό όμως που έγραφα σε πρώτο πρόσωπο βιβλία, αυτά τα τερτίπια ήταν σχεδόν ανύπαρκτα».<br /></em></strong><br />Επειδή, όμως, συνήθως παραβιάζω τους κανόνες των παιχνιδιών στα οποία συμμετέχω (με αποτελέσματα από συναρπαστικά έως ολέθρια), έτσι και τώρα θα παραθέσω ΚΑΙ την ένατη περίοδο της ιδίας σελίδας (εντάξει, περνάει και στη 124), γιατί τη διάβασα και μ’ άρεσε:<br /><br /><strong><em>«Και η Αθήνα ήταν όσο πρέπει σκοτεινή, συνωμοτική, ερωτική, φοβισμένη απ’ τον ευρωπαϊκό της ιό και αθεράπευτα ασύδοτη με πατριούς δημάρχους, αλλά και με δημόσια ουρητήρια ‘’οικογενειακού’’ χαρακτήρα».<br /></em></strong><br />Θα προσκαλέσω κι εγώ στο παραπάνω παιχνίδι τις παρακάτω μπλόγκερ:<br /><strong><a href="http://iliaxtidashine.blogspot.com/">Ηλιαχτίδα</a>,<br /><a href="http://anamorfosh.blogspot.com/">Exilio</a>,<br /><a href="http://cybele-dragoumi.blogspot.com/">Κυβέλη</a>,<br /><a href="http://justelene.wordpress.com/">Justelene</a></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-662538564499336951?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-62775639297520374122008-02-24T23:36:00.007+02:002008-02-24T23:51:51.360+02:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R8Hl7qpuYAI/AAAAAAAAANE/KZTYf7rAhd4/s1600-h/DSC00003.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170666660422377474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R8Hl7qpuYAI/AAAAAAAAANE/KZTYf7rAhd4/s320/DSC00003.JPG" border="0" /></a><strong>Από την πρόσφατη διαφημιστική εκστρατεία του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.</strong> </div><div align="center">Μερίκα από τα σλόγκαν που επελέγησαν από τον πρώην υπουργό Βύρωνα Πολύδωρα και αναμένουν έγκριση από τον νυν υπουργό Προκόπη Παυλόπουλο: <em>"Κοιμήσου εσύ και η κάμερα δουλεύει". "Καλός πολίτης είναι ο πολίτης που κλείνεται στο σπίτι του". "Ψωνίζω άρα υπάρχω". "Μην παραπονιέσαι που σ' εκμεταλλεύονται στη δουλειά. Θα μπορούσες να ήσουν άνεργος και τότε ποιος θα σ' εκμεταλλευόταν;"!</em></div><div align="left"><br /><br /></div><div align="left"></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170666407019306994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R8Hls6puX_I/AAAAAAAAAM8/pIbqPm344qY/s320/DSC00013.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong>Από την πρόσφατη διαφημιστική εκστρατεία του δήμου Αθηναίων</strong>, ο οποίος αντελήφθη ότι ο δημόσιος βίος είναι ένας απέραντος βόθρος και όλα στην Ελλάδα είναι σκατά! Έτσι, έχει την ευγενή καλοσύνη να μας εφοδιάσει με τον πρωτοποριακό συλλέκτη περιττωμάτων! Μια προσφορά του Mr. Nikitas! </p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170666205155844066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R8HlhKpuX-I/AAAAAAAAAM0/It5wu0IZYvA/s320/DSC00018.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong>Και ολίγη ποίηση, διά χειρός Καρόλου Μποντλέρ: "Τα Άνθη του κακού"...</strong> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-6277563929752037412?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-4868216363518427602008-02-18T21:37:00.017+02:002008-02-18T22:21:37.196+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7ngLapuX9I/AAAAAAAAAMs/hB-jkDSygPw/s1600-h/auf-der-anderen-seite_poster.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168408534121865170" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7ngLapuX9I/AAAAAAAAAMs/hB-jkDSygPw/s320/auf-der-anderen-seite_poster.jpg" border="0" /></a><em><strong><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.auf-der-anderen-seite.de/">«Η άκρη του ουρανού»</a></span></strong> («Auf der anderen seite»), του Φατίχ Ακίν.<br />Γερμανία - Τουρκία, 2007</em><br /><em><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><strong>Προσοχή: Περιέχει «σπόιλερ»</strong></span></em><br /><br /><div><div><div><div><strong>Τι γίνεται όταν διασταυρώνονται και «διαπλέκονται» διαφορετικοί πολιτισμοί, κουλτούρες, γλώσσες, θρησκείες, ηθικές αρχές, αξίες, πολιτικά «πιστεύω» και «βαθέα» (ή ρηχά) κράτη;</strong> </div><div><strong>Αναμφίβολα πολλά. Διότι οι «διαπλοκές» αυτές μπορεί να σε φτάσουν στα άκρα, να σε πάνε απ’ τη μια άκρη (του κόσμου) στην άλλη, ή απλά να σε κάνουν να φτάσεις ως την άκρη τ’ ουρανού… </strong></div><div><strong><br /></strong>Ο Τούρκος, γεννημένος και μεγαλωμένος στη Γερμανία, <strong>Φατίχ Ακίν</strong>, καταφέρνει μια χαρά να οδηγήσει τους ήρωές του σε όλα τα παραπάνω «ακραία» μονοπάτια, δημιουργώντας μια εξαιρετική ταινία (χωρίς να διεκδικεί ή να δρέπει δάφνες «αριστουργήματος της Έβδομης Τέχνης»).<br />Ο 35χρονός Ακίν (με μόλις 5 ταινίες μυθοπλασίας στο ενεργητικό του), θεωρείται ήδη απ’ αυτή την ηλικία ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ευρωπαίους σκηνοθέτες – κι έχει κιόλας ολοκληρώσει την τριλογία του «Αγάπη, Θάνατος, Διάβολος» κατά τα… 2/3.<br /></div><div>Μετά το «Μαζί Ποτέ» (Χρυσή Άρκτος Φεστιβάλ Βερολίνου 2004), τώρα ήρθε η σειρά του δεύτερου μέρους της τριλογίας, με την εκπληκτική <strong>«Άκρη του Ουρανού»</strong> (Βραβείο Σεναρίου και Οικουμενικό Βραβείο Φεστιβάλ Καννών 2007, Βραβείο Lux Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και… Χρυσό Πορτοκάλι Σκηνοθεσίας Φεστιβάλ Αττάλειας Τουρκίας 2007). Μια ταινία αφιερωμένη στο θάνατο – μα διόλου πεισιθάνατη. Αντιθέτως, η δίψα για ζωή -ακόμη κι εκεί που φαινομενικά η ζωή έχει τελειώσει ή οδεύει προς το τέλος- ξεχειλίζει.<br /></div><div></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Ο Αλί <strong>(Τουνσέλ Κουρτίζ)</strong>, χήρος, συνταξιούχος και με κλονισμένη υγεία, είναι… ένας Τούρκος στη Βρέμη. Περνάει τον καιρό του, ενθυμούμενος τα περασμένα μεγαλεία… ανδρείας της νιότης του, με τακτικές επισκέψεις στους οίκους ανοχής της γερμανικής πόλης. Κάποια μέρα πέφτει πάνω σε πόρνη «τεμέτερον», πατριωτάκι απ’ την Τουρκία – την Γέτερ <strong>(Νουρσέλ Κοσέ)</strong>. Αποφασίζει να της ανοίξει την καρδιά του (κι εκείνη τα πόδια της!), αλλά και το σπίτι του. Της προτείνει να συζήσουν, υποσχόμενος να της δίνει κάθε μήνα όσα χρήματα βγάζει στο πορνείο. Εκείνη δέχεται, κάτι που δεν βλέπει με καλό μάτι ο γιος του Αλί, Νεζάτ <strong>(Μπακί Νταβράκ)</strong>, καθηγητής Γερμανικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, ιδίως όταν πληροφορείται την… επαγγελματική της ιδιότητα. </div><div>Σύντομα, όμως, αλλάζει γνώμη, όταν μαθαίνει ότι η Γέτερ κάνει «ό,τι κάνει» για να σπουδάσει τη νεαρή κόρη της, που βρίσκεται στην Τουρκία, και με την οποία έχει να μιλήσει </div><div>πολύ καιρό, «για άγνωστη αιτία».</div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7nfzqpuX7I/AAAAAAAAAMc/fiNV5E_bXZU/s1600-h/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168408126099972018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7nfzqpuX7I/AAAAAAAAAMc/fiNV5E_bXZU/s320/1.jpg" border="0" /></a></div><div>Ο Χάρος παίζει πρωταρχικό ρόλο στην ταινία (η οποία είναι χωρισμένη σε τρία μεγάλα «κεφάλαια» - τα δύο πρώτα «αφιερωμένα» στο θάνατο δύο εκ των πρωταγωνιστών της). </div><div>Αυτό γίνεται εμφανές από το πρώτο της πλάνο, όταν ο Νεζάτ, μπαίνοντας σ’ ένα βενζινάδικο, ρωτάει τον ιδιοκτήτη τι μουσική ακούγεται. «Είναι ο τάδε τραγουδιστής», λέει ο βενζινάς, «που πέθανε πέρυσι από καρκίνο. Ήταν νέος σαν κι εσένα». Κι αντί ο Νεζάτ ν’ απαντήσει κάτι σε στιλ «κουνήσου απ’ τη θέση σου», δέχεται στωικά τη «γρουσούζικη» απάντηση του βενζινά - σκηνή που λειτουργεί ως προοικονομία για το τι θα επακολουθήσει.<br /></div><div></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Το πρώτο «θύμα» είναι η Γέτερ, που χάνει τη ζωή της αναπάντεχα, κατά τη διάρκεια ενός καβγά με τον μεθυσμένο Αλί. Εκείνος, οδηγείται στις γερμανικές φυλακές. Εκείνη (δηλαδή η σορός της), πίσω στην Τουρκία. Το ίδιο και ο Νεζάτ, ο οποίος αποφασίζει να επιστρέψει στην πατρίδα για να βρει την Αϊτέν <strong>(Νουργκούλ Γιεσιλτσάι)</strong>, την κόρη της Γέτερ. Κατά τη διάρκεια της κηδείας, μαθαίνει απ’ τους συγγενείς της ότι η νεαρή Αϊτέν έχει πολλούς μήνες να δώσει σημεία ζωής. Ο Νεζάτ αρχίζει να την ψάχνει σε όλη την Κωνσταντινούπολη, ώσπου πέφτει πάνω σ’ ένα γερμανικό βιβλιοπωλείο. Ο Γερμανός ιδιοκτήτης του ψάχνει να βρει αγοραστή για να γυρίσει πίσω στην πατρίδα του. Και τον βρίσκει, στο πρόσωπο του Νεζάτ. Η… διεθνική διαπλοκή καλά κρατεί: Γερμανός υπήκοος βρίσκεται στην Τουρκία και ανοίγει γερμανικό βιβλιοπωλείο. Τούρκος υπήκοος βρίσκεται στη Γερμανία και διδάσκει Γερμανική Φιλολογία. Ο πρώτος θέλει να επιστρέψει στην πατρίδα του, το ίδιο και ο δεύτερος. Τα άτομα αυτά συναντώνται από το «πουθενά» και… ανταλλάζουν ζωές! </div><div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7nf_apuX8I/AAAAAAAAAMk/xG-0hO0_EO8/s1600-h/9.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168408327963434946" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7nf_apuX8I/AAAAAAAAAMk/xG-0hO0_EO8/s320/9.jpg" border="0" /></a></div><div>Όμως η μοίρα τα φέρνει ενίοτε αλλιώς. Η Αϊτέν δεν βρίσκεται πια στην Τουρκία, αλλά στη Γερμανία (!), όπου φυγαδεύτηκε από συντρόφους της για να γλιτώσει τη σύλληψη. Όπως πληροφορούμαστε λίγες σκηνές πριν, είναι μέλος παράνομης αριστερίστικης πολιτικής οργάνωσης, που πολεμά το τουρκικό κράτος (αξίζει εδώ ν’ αναφερθεί ότι η προσέγγιση των ελληνικών εφημερίδων στο θέμα ποικίλει ανάλογα με… την πολιτική τοποθέτηση του εντύπου ή, έστω, του κριτικού κινηματογράφου. Σε κάποιες η εν λόγω οργάνωση αποκαλείται «τρομοκρατική» και σε άλλες «επαναστατική»!). Σε μια πορεία διαμαρτυρίας, τα μέλη της οργάνωσης ξυλοκοπούν έναν αστυνομικό που είχε παρεισφρήσει στη συγκέντρωσή τους, το όπλο του οποίου καταλήγει στα χέρια της Αϊτέν. Η Αϊτέν, με τη σειρά της, καταλήγει στο Αμβούργο, όπου… εκδιώκεται από τους εκεί συντρόφους της «δι’ ασήμαντον αφορμήν» κι έτσι βρίσκεται άστεγη και άφραγκη σε μια ξένη χώρα.<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Τότε, όμως, γνωρίζει τη νεαρή φοιτήτρια Ισπανικής και Αγγλικής Φιλολογίας, Λότε <strong>(Πατρίσια Ζιολκόβσκα)</strong> – και ανοίγει το δεύτερο κεφάλαιο θανάτου της ταινίας. Η Λότε την περιθάλπει, προσφέροντάς της κατάλυμα (αλλά και την... ερωτική της αγκαλιά) στο σπίτι της. Τη συμβίωσή των κοριτσιών απορρίπτει εξ’ αρχής η μητέρα της Λότε, Σουζάνε (αποκαλυπτική η ερμηνεία της <strong>Χάνα Σιγκούλα</strong>, άλλοτε «ιέρειας» του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ), αλλά… σαν θέλει η νύφη και… η νύφη, τύφλα νά ‘χει η πεθερά! Στο τέλος, όμως, θα γίνει το δικό της, έστω και χωρίς τη δική της παρέμβαση. Σ’ έναν τυπικό αστυνομικό έλεγχο, η Αϊτέν εντοπίζεται από τις γερμανικές αρχές και προσάγεται στο αστυνομικό τμήμα. Αιτείται πολιτικού ασύλου και μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση μένει στους κοιτώνες των αιτούντων άσυλο. Παράλληλα, ψάχνει απεγνωσμένα να βρει τη μητέρα της (αγνοώντας ότι έχει πεθάνει και νομίζοντας ότι εργάζεται σε κατάστημα υποδημάτων, όπως της είχε πει παλιότερα).<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Ένα χρόνο μετά, το γερμανικό δικαστήριο απορρίπτει την αίτηση και η νεαρή πολιτική ακτιβίστρια απελαύνεται και καταλήγει στις φυλακές της Τουρκίας. Στην ίδια χώρα φτάνει και η Λότε, για να βοηθήσει τη φίλη της. Αυτή της η ενέργεια συναντά και πάλι την έντονη αποδοκιμασία της μητέρας της, η οποία δεν μπορεί να καταλάβει ότι η Λότε «βρήκε για πρώτη φορά νόημα στη ζωή της»… Η νεαρή Γερμανίδα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον παραλογισμό και τη γραφειοκρατία της τουρκικής πολιτείας. Βρίσκει, όμως, κι έναν «σύμμαχο»: τον Νεζάτ (άλλο παιχνίδι της μοίρας: πού να ‘ξερε ότι η Αϊτέν είναι το κορίτσι που ψάχνει, δηλαδή η κόρη της Γέτερ). Επισκέπτεται το βιβλιοπωλείο του, αναζητώντας βιβλία για το τουρκικό σύστημα δικαιοσύνης και καταλήγει ενοικιάστρια δωματίου στο σπίτι του. </div><div><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Μετά από καιρό -και αφού προηγουμένως η μητέρα της έχει άρει την ψυχολογική και οικονομική της υποστήριξη- καταφέρνει να επισκεφθεί την Αϊτέν στη φυλακή και αναλαμβάνει να βοηθήσει τις συντρόφους της σε μια «αποστολή» της οργάνωσης. Σε μέρος που της υπεδείχθη, βρίσκει το όπλο που είχε αποσπάσει η Αϊτέν από τον Τούρκο αστυνομικό, με σκοπό να το παραδώσει αργότερα σε μέλη της οργάνωσης. Δεν προλαβαίνει, όμως. Στο δρόμο της κλέβουν την τσάντα «αλητόπαιδα» της γειτονιάς. Στην προσπάθειά της να την πάρει πίσω, δέχεται πυροβολισμό από το ίδιο όπλο, το οποίο ο ανήλικος θεώρησε ψεύτικο ή άδειο. Δεν ήξερε, δεν ρώταγε; Λίγο αργά, πια, αφού το ‘χει βάλει στα πόδια, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά της παρέας και το άψυχο σώμα της Λότε κείτεται στο γραφικό αυτό σοκάκι της Πόλης…<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Τα φέρετρα στην ταινία ακολουθούν διασταυρούμενες διαδρομές (όπως και οι άνθρωποι). Νωρίτερα είδαμε το φέρετρο με τη Γέτερ να φτάνει αεροπορικώς από τη Γερμανία στην Τουρκία. Τώρα, το φέρετρο με τη σορό της Λότε ακολουθεί την αντίστροφη διαδρομή. Τα περίεργα παιχνίδια της μοίρας έχουν συνέχεια. Είναι η σειρά της σκληρής μάνας Σουζάνε ν’ ακολουθήσει κι η ίδια την αντίστροφη διαδρομή… Φτάνει στην Τουρκία όχι τόσο για να «διερευνήσει» τα αίτια του θανάτου της κόρης της, αλλά για να εξιλεωθεί (η σκηνή θρήνου και οδυρμού στο ξενοδοχείο την πρώτη νύχτα της στην Πόλη είναι συγκλονιστική). Μέσω της γερμανικής πρεσβείας, έρχεται σ’ επαφή με τον Νεζάτ, επισκέπτεται και στη συνέχεια κατοικεί στο διαμέρισμα που έμενε η κόρη της. Συναντά και την Αϊτέν στη φυλακή. Εκείνη της ζητά με λυγμούς να τη συγχωρήσει, αλλά η Σουζάνε ζητά τη δική της συγχώρηση από τον ουρανό, γι’ αυτό και της απαντά ότι θα κάνει τα πάντα για να τη βοηθήσει, κάνοντας, πλέον, το σκοπό της κόρης της δικό της σκοπό. Γιατί τα πράγματα να μην είναι πιο απλά στη ζωή;<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Η Αϊτέν, τελικά, αποφυλακίζεται, αφού προηγουμένως έχει γίνει… «δηλωσίας», υπογράφοντας «δήλωση μετανοίας» (κάτι που παραπέμπει άμεσα στην Ελλάδα προηγούμενων δεκαετιών, με τις αντίστοιχες δηλώσεις αποκήρυξης των πολιτικών τους φρονημάτων που εξαναγκάζονταν να υπογράψουν πολλοί αριστεροί), γεγονός που αντιμετωπίζεται αν μη τι άλλο απαξιωτικά από τις συντρόφους-συγκρατούμενές της (μία εξ’ αυτών, τη φτύνει κατάμουτρα).<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Εντωμεταξύ, ο Νεζάτ αφήνει το βιβλιοπωλείο στα χέρια της Σουζάνε και φεύγει για ένα ταξίδι «εσωτερικής» -και όχι μόνο- αναζήτησης στην Τραπεζούντα. Εκεί -στα πατρώα εδάφη- έχει καταφύγει ο -εξ’ αμελείας δολοφόνος- πατέρας του, μετά την αποφυλάκισή του και την απέλασή του από τη Γερμανία («και φονιάς και αλλοδαπός πάει πολύ», σκέφτηκε το τουρκικό δικαστήριο!). Ο Νεζάτ φτάνει στο χωριό του και ψάχνει αμέσως να βρει τον πατέρα του. Ένας γείτονας τον πληροφορεί ότι έχει πάει για ψάρεμα. Και ο Νεζάτ κάθεται στην ακτή και περιμένει να γυρίσει ο πατέρας του, ατενίζοντας τον Εύξεινο Πόντο…<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Η ταινία είναι ένα διαρκές ταξίδι Γερμανία-Τουρκία (και αντίστροφα). Αλλά κυρίως ένα ταξίδι της ψυχής και του μυαλού. Η ανθρώπινη -αλλά και ανθρωπιστική- ματιά του σκηνοθέτη-σεναριογράφου είναι εμφανής στην ανάπτυξη των χαρακτήρων του και στην εκτύλιξη της πλοκής της ταινίας. Δεν τον ενδιαφέρει μόνο να καταγράψει, αλλά ούτε και να καταγγείλει – πόσω μάλλον να εντυπωσιάσει. Νοιάζεται περισσότερο για τη σκιαγράφηση του ανθρώπινου πόνου, του ανθρώπινου τέλματος, αλλά και του ανθρώπινου μεγαλείου. Μέσα από το θάνατο, έρχεται η αυτογνωσία, ενδεχομένως και η λύτρωση. Φυσικά, στην αποτύπωση όλων αυτών τον βοηθούν οι εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, αλλά και η μαγευτική φωτογραφία της ταινίας (η Κωνσταντινούπολη είναι, έτσι κι αλλιώς, μια πόλη-εμπειρία από μόνη της).<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Το πολιτικό στοιχείο είναι έντονο καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας. Οι αναφορές στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην ελευθερία της έκφρασης, στο δικαίωμα στην εκπαίδευση, στη φτώχια, στο… όχι και τόσο δημοκρατικό τουρκικό κράτος, αλλά και στην ανάλγητη Ευρώπη είναι εμφανείς. Κατά τη διάρκεια της… μπουρδελότσαρκας του Αλί, στους δρόμους της Βρέμης διαδηλωτές φωνάζουν «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε», ενώ στην Κωνσταντινούπολη μέλη πολιτικών οργανώσεων που διαδηλώνουν ζητούν «Λευτεριά στον Οτσαλάν». Ο Ακίν δεν χαρίζεται στους στρατηγούς της Τουρκίας, ούτε σκοπεύει να το πράξει το μέλλον: «Είναι εύκολο να νιώθω καλοδεχούμενος στην Τουρκία, καθώς δεν έχω κάνει ακόμη κάτι που να ενοχλήσει τη συντηρητική βάση της χώρας. Δεν ξέρω πώς θα νιώθω για τη χώρα αν κάποια στιγμή γίνει κάτι τέτοιο», λέει σε συνέντευξή του στον Γιώργο Κρασσακόπουλο («Athens Voice», τεύχος 200, 14/02/2008).<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Τα «βέλη», βέβαια, δεν στρέφονται μόνον εναντίον του «βαθέος» τουρκικού κράτους, αλλά και κατά της… ρηχής Ευρωπαϊκής Ένωσης (παρόλα αυτά, η ταινία βραβεύτηκε από το Ευρωκοινοβούλιο!). «Ίσως τα πράγματα καλυτερεύσουν όταν μπείτε στην Ε.Ε.», λέει σε μια σκηνή στην Αϊτέν η μητέρα της Λότε, για να πάρει την απάντηση: «Δεν εμπιστεύομαι την Ε.Ε. Ποιος ηγείται της Ένωσης; Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία. Είναι όλες αποικιοκρατικές χώρες!».<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Δεν… ξεφεύγει, όμως, από το «στόχαστρο» ούτε ο θρησκευτικός -ισλαμικός, εν προκειμένω- φονταμενταλισμός. Ο οποίος έχει… ισχύ και εκτός τουρκικών συνόρων, ακόμη και στη Γερμανία. Όταν δύο Τούρκοι που βρίσκονται στη Βρέμη ανακαλύπτουν ότι η πόρνη Γέτερ είναι Τουρκάλα, σχεδόν την απειλούν «να γυρίσει στο δρόμο του Θεού», διότι σε αντίθετη περίπτωση «θα είναι κρίμα»… Η θρησκεία, βέβαια, δεν χωρίζει μόνο – ενώνει κιόλας. Έτσι, με μεγάλη έκπληξη ο Νεζάτ και η Γέτερ ανακαλύπτουν ότι οι θρησκείες τους όχι μόνο έχουν περισσότερα κοινά απ’ όσα φαντάζονταν, αλλά χρησιμοποιούν και κοινές παραβολές στη διδασκαλία τους. Όπως η θυσία του Αβραάμ. Μόνο που στον Ισλαμισμό ο Αβραάμ γίνεται… Ιμπραήμ και ο Ισαάκ Ισμαήλ (θυσία προς τους θεούς είχαμε, βέβαια, και στην Αρχαία Ελλάδα, αυτή της Ιφιγένειας. Μόνο που εκείνη δε γλίτωσε και σκοτώθηκε, σε αντίθεση με τους Ισαάκ και Ισμαήλ, που… αντικαταστάθηκαν με αρνιά).<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div>Αλήθεια, πώς τελειώνει μια τέτοια ταινία; Ευρηματικά, όπως ξεκίνησε. Ο Νεζάτ περιμένει στην ακτή, αλλά ο πατέρας του δεν έρχεται. Θα γυρίσει ή όχι; Μήπως θέλησε κι αυτός να εξιλεωθεί; Μήπως το τελευταίο κεφάλαιο της ταινίας (με τίτλο «Η άκρη του ουρανού», όπως και ο γενικός τίτλος του έργου), υπονοεί και αυτό έναν ακόμη θάνατο – τον τρίτο στην ταινία; Ή, μήπως, όχι; Ο θεατής διερωτάται και μένει «καρφωμένος» στην οθόνη μέχρι να πέσει και ο τελευταίος τίτλος τέλους για να το μάθει… Λίγη σημασία, όμως, έχει. Σημασία έχει <strong>η άκρη του ουρανού</strong>, στην οποία οι ήρωες της ταινίας κατάφεραν να φτάσουν (ο καθένας με το δικό του τρόπο)…<br /><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div align="center"><strong><em>Κι απόψε μες στην έρημη την πόλη<br />που με βρήκες πάλι πάρε με κοντά σου<br />Κρύψε με μες στο παλτό σου κάνε με κορμί δικό σου<br />ως την άκρη του μυαλού σου ως την άκρη τ' ουρανού σου</em></strong> </div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div align="center"></div><div><em><span style="font-size:85%;"><strong>«Εσύ με ξέρεις πιο πολύ»</strong>, Στίχοι, μουσική: Χάρις Αλεξίου, Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου, Φίλιππος Πλιάτσικας, CD «Ως την άκρη του ουρανού σου», 2003, Haris Productions</span></em></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-486821636351842760?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-21466106661351534352008-02-17T21:16:00.021+02:002008-02-17T22:22:38.893+02:00<div align="left">Δεν είμαι πολύ μεγάλος, αλλά θυμάμαι τουλάχιστον 4-5 φορές στη ζωή μου να "τό 'χει στρώσει" στην Αθήνα. </div><div align="left"><strong><em>Αυτή η φορά, όμως, είναι ίσως η πιο ωραία!</em></strong> </div><div align="left">Ναι! Σε πείσμα των τρομολαγνικών -μέχρις αηδίας, σε ορισμένες περιπτώσεις- μέσων μαζικής ενημέρωσης, αλλά και των κάθε λογής καραγκιόζηδων, που βγήκαν έξω με τα αυτοκίνητά τους χωρίς αλυσίδες, κάνοντας τη ζωή χιλιάδων άλλων ανθρώπων κόλαση, έγω πολύ το φχαριστήθηκα! </div><div align="left">Άλλωστε, χειμώνας είναι! Μην τρελαθούμε! Αν δεν χιονίσει τώρα, πότε θα χιονίσει; Εκεί καταντήσαμε: να ανάγουμε το φυσιολογικό, σε υπερφυσικό... </div><div align="left">Κι όμως. Παρά φύσιν έχει γίνει η ζωή μας και όχι ο καιρός (τουλάχιστον όχι <strong>αυτός</strong> ο καιρός). </div><div align="left"><br /></div><div align="left">Η Αθήνα το τελευταίο 24ωρο έχει γίνει κυριολεκτικά μια... <strong>πόλη χιόνι</strong> (όπως τραγουδά και ο Πλιάτσικας)! </div><div align="left"><strong><em>Χαρείτε το, λοιπόν, γιατί δεν θα κρατήσει πολύ!</em></strong></div><div align="left"><br /></div><div align="left"><strong><em><span style="font-size:85%;">Ακολουθεί αναλυτικό φωτορεπορτάζ από την Αθήνα των πρώτων πρωινών ωρών της Κυριακής:</span></em></strong></div><div align="left"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><div align="right"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168041713850015634" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iSjqpuX5I/AAAAAAAAAMM/ucQTFQ6IK4Q/s320/omonoia.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Ναι, η πλατεία Ομονοίας είναι. Όχι η Postdamer Platz στο Βερολίνο!</span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">, </span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168041327302958978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iSNKpuX4I/AAAAAAAAAME/MfwpVTDNo4U/s320/sintagma.JPG" border="0" /> <div align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Κι αυτή είναι η πλατεία Συντάγματος! Σύμφωνα με πληροφορίες, ο δήμαρχος Αθηναίων θα εισηγηθεί στο προσεχές δημοτικό συμβούλιο τη μετονομασία της σε "Λευκή Πλατεία" (κατά το "Κόκκινη Πλατεία")!</span></strong></div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168040953640804210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iR3apuX3I/AAAAAAAAAL8/XkfeJz_5uww/s320/periptero.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Και τα περίπτερα ντύθηκαν στα λευκά! Κουίζ: πού βρίσκεται η πιο παγωμένη μπίρα; Μέσα ή έξω από το ψυγείο;</span></strong><strong><span style="font-size:85%;"> </span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">, </span></p></span></strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168040537028976482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iRfKpuX2I/AAAAAAAAAL0/mgi56qNzwHE/s320/stasi.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Ρε παιδιά, ποια λεωφορεία περνάνε από 'δω;</span></strong> </p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168040253561134930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iROqpuX1I/AAAAAAAAALs/Ob1idfKMR7Y/s320/leoforeio.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Άντε και κατάφερες να διαβάσεις την πινακίδα πριν. Πώς στο καλό θα δεις ποιο λεωφορείο είναι αυτό που ήρθε;</span></strong><strong><span style="font-size:85%;"> </span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">, </span></p></span></strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168039940028522306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iQ8apuX0I/AAAAAAAAALk/qOcF8ZO6rT8/s320/kamera.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Χάθηκε να καλυφθεί απ' το χιόνι και η χαφιεδοκάμερα;</span></strong> </p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></p><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168039605021073202" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iQo6puXzI/AAAAAAAAALc/uXiJCOzJ7nQ/s320/pinakida.JPG" border="0" /> <strong><span style="font-size:85%;">Πηγαίνετε από εκεί! Τώρα τι είναι στο "εκεί" θα σας γελάσουμε!</span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">, <span style="color:#ffffff;">, </span></span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168039231358918434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iQTKpuXyI/AAAAAAAAALU/Fwilton-s-c/s320/skalia.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Απίστευτο! Ό,τι δεν κατάφεραν τόσους μήνες οι "τρέντι", το πέτυχε εν μία νυκτί ο χιονιάς: έδιωξε τους "ίμο" απ' τα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος - και, μάλιστα, Σαββατόβραδο!</span></strong> </p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></p><p align="center"></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168038965070946066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iQDqpuXxI/AAAAAAAAALM/QwsYgqVrR3I/s320/trapezakia.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Τραπεζάκια έξω, πού 'λεγε κι ο Σαββόπουλος. Χμμ, γκαρσόν! Σας παράπεσε λίγη ζάχαρη άχνη εδώ!</span></strong> </p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168038694488006402" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iPz6puXwI/AAAAAAAAALE/p7PCeMm7eN0/s320/skoupidia.JPG" border="0" /> <div align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Να πώς τα σκουπίδια γίνονται έργο τέχνης!</span></strong></div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168038423905066738" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iPkKpuXvI/AAAAAAAAAK8/RDIZyJMv2yQ/s320/pagkaki.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Κάτσε, αν τολμάς!</span></strong> </p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></p><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168038200566767330" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iPXKpuXuI/AAAAAAAAAK0/L4Pjq4851bw/s320/skili.JPG" border="0" /> <strong><span style="font-size:85%;">Κρυώνεις, μάγκα, ε; Σκυλίσια ζωή σου λέει μετά...</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">, </span></p><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168037882739187410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iPEqpuXtI/AAAAAAAAAKs/gGMRWJzFnEc/s320/stadiou.JPG" border="0" /> <strong><span style="font-size:85%;">Πολεμικό σκηνικό στην οδό Σταδίου, στο Σύνταγμα. Καλυφθείτε!</span></strong> </p><p align="center"><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168037341573308098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iOlKpuXsI/AAAAAAAAAKk/aDqTXK7hZGA/s320/plateia.JPG" border="0" /> </p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Δεν είναι υπέροχη η εικόνα;</span></strong> </p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168037075285335730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iOVqpuXrI/AAAAAAAAAKc/lgN6gFpRLvY/s320/xioni.JPG" border="0" /> <div align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Και μια πρωινή φωτό. Γιατί η κακοκαιρία μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τα χιόνια τραβά!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168036774637624994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R7iOEKpuXqI/AAAAAAAAAKU/U5KQxY3pJK0/s320/grafi.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Και για όποιον δεν κατάλαβε... "ΧΙΟΝΙΣΕ"!!!</span></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-2146610666135153435?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-80492007504343210052008-02-10T20:04:00.000+02:002008-02-10T20:10:08.500+02:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R689PKpuXpI/AAAAAAAAAKM/_2WeheoFXdI/s1600-h/TV+OFF+300.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165414628383940242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R689PKpuXpI/AAAAAAAAAKM/_2WeheoFXdI/s320/TV%252BOFF%252B300.jpg" border="0" /></a><strong>Κλείστε την τηλεόραση!</strong></div><div align="center">Για μια μέρα, έστω. Δείξτε τους την δύναμη του κοινού.</div><div align="center">Μην τους δώσετε άλλο το δικαίωμα της χειραγώγησής μας.</div><div align="center">Ζητάμε ανεξάρτητη και αντικειμενική πληροφόρηση, έγκαιρη, έγκυρη και σοβαρή ενημέρωση, χωρίς ροζ και κίτρινες αποχρώσεις.</div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div align="center"></div><div align="center"><strong>Λέμε όχι:</strong></div><div align="center">Στην παραπληροφόρηση της διαπλοκής.</div><div align="center">Στα χειραγωγούμενα ΜΜΕ.</div><div align="center">Στην συγκάλυψη των σοβαρών θεμάτων.</div><div align="center">Στις εκπομπές – σκουπίδια χάριν τηλεθέασης.</div><div align="center">Στα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων.</div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div align="center"></div><div align="center"><strong>Απαιτούμε σεβασμό και ποιότητα.</strong></div><div align="center"><strong>Κλείνουμε την τηλεόραση στις 11 Φεβρουαρίου. Όλοι μας!<br /></strong></div><div align="center"></div><div align="center"><br /></div><div align="justify"><em><span style="font-size:85%;">Περισσότερα στη διεύθυνση: </span></em><a href="http://proxeirotetradio.blogspot.com/"><em><span style="font-size:85%;"><strong>http://proxeirotetradio.blogspot.com/</strong></span></em></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-8049200750434321005?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-63124835946605762372008-02-03T17:37:00.000+02:002008-02-03T17:45:25.424+02:00<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R6XhA0AMATI/AAAAAAAAAKE/ck1sAZpEjAI/s1600-h/DSC00001.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162779951925821746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R6XhA0AMATI/AAAAAAAAAKE/ck1sAZpEjAI/s320/DSC00001.JPG" border="0" /></a> <em><span style="font-size:85%;">Νεκροτομείο Αθηνών. Δευτέρα, 28/01/2008. Ώρα: 10:53 π.μ.</span></em><br /><strong>Ένωσε και δίχασε. Αλλά θα (μας) λείψει.</strong><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162779741472424226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R6Xg0kAMASI/AAAAAAAAAJ8/JHu3uEwKuzE/s320/DSC00002.JPG" border="0" /><em><span style="font-size:85%;">Οδός Πανεπιστημίου. Σάββατο, 02/02/2008. Ώρα: 14:16 μ.μ.</span></em><br /><strong>Οι όμορφες δημοκρατίες, όμορφα καίγονται...</strong><br /><strong></strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-6312483594660576237?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-74557370310202534922008-01-27T23:20:00.000+02:002008-01-27T23:31:12.047+02:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R5z2a0AMARI/AAAAAAAAAJ0/DfVfT3t61zc/s1600-h/DSC00009.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160270213556207890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R5z2a0AMARI/AAAAAAAAAJ0/DfVfT3t61zc/s320/DSC00009.JPG" border="0" /></a> <strong><em>Μετά το "ροζ" των πρώτων ημερών, τον τελευταίο μήνα όλη η πόλη έχει καλυφθεί από ένα απέραντο και αρρωστημένο κίτρινο πέπλο...</em></strong></div><br /><br /><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R5z2BEAMAQI/AAAAAAAAAJs/gcGDrbj7ooY/s1600-h/DSC00011.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160269771174576386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R5z2BEAMAQI/AAAAAAAAAJs/gcGDrbj7ooY/s320/DSC00011.JPG" border="0" /></a> <strong><em>Γι' αυτό κι εγώ κλείνομαι διαρκώς στο τετράγωνο κουτί με τα πολύχρωμα όνειρα κι ονειρεύομαι σε 35 mm... Καληνύχτα - και μη με ξυπνήσετε ποτέ!</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-7455737031020253492?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-89868126627440377542008-01-05T17:08:00.000+02:002008-01-05T18:43:20.363+02:00<div align="justify">Τα χρόνια πέρασαν, οι καιροί άλλαξαν κι εμείς παίζουμε, πλέον, άλλα παιχνίδια. Παιχνίδια ενηλίκων, χωρίς κανόνες (ή με κανόνες που όρισαν άλλοι για μας).<br />Κι έχουμε αφήσει τα παιδικά μας παιχνίδια να σαπίζουν έρημα...<br /><br /></div><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-gPlUMluI/AAAAAAAAAJk/TTgKsC2NRmk/s1600-h/DSC00005.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152012688310441698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-gPlUMluI/AAAAAAAAAJk/TTgKsC2NRmk/s320/DSC00005.JPG" border="0" /></a><em>Διαλέξαμε να <strong>κουνιόμαστε</strong> στους ρυθμούς αλλότριων και κακόηχων σκοπών</em></div><div align="center"><br /><br /></div><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-gGFUMltI/AAAAAAAAAJc/ZeiML0gtPQc/s1600-h/DSC00004.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152012525101684434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-gGFUMltI/AAAAAAAAAJc/ZeiML0gtPQc/s320/DSC00004.JPG" border="0" /></a><em>Διαλέξαμε να <strong>τσουλάμε</strong> σε ανώμαλες και αφιλόξενες επιφάνειες</em></div><div align="center"><br /><br /></div><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-f7FUMlsI/AAAAAAAAAJU/U5TJqV0B9GA/s1600-h/DSC000003.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152012336123123394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-f7FUMlsI/AAAAAAAAAJU/U5TJqV0B9GA/s320/DSC000003.JPG" border="0" /></a> <em>Διαλέξαμε να κάνουμε το <strong>γύρο</strong> του -δήθεν- θριάμβου, το γύρο της επιτυχίας - ή, μήπως, το γύρο του θανάτου;</em></div><div align="center"><em><span style="color:#ffffff;">. </span></em></div><div align="center"><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-frlUMlrI/AAAAAAAAAJM/HeIoNuKXOoc/s1600-h/DSC00007.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152012069835151026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-frlUMlrI/AAAAAAAAAJM/HeIoNuKXOoc/s320/DSC00007.JPG" border="0" /> <p align="center"></a><em>Διαλέξαμε να <strong>τραμπαλιζόμαστε</strong> μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, μεταξύ ζωής και «κάτι-σαν-ζωή»</em></p><span style="color:#ffffff;">. </span><br /></em><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-eJlUMlqI/AAAAAAAAAJE/-WR-B7YRvaw/s1600-h/DSC00008.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152010386207970978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3-eJlUMlqI/AAAAAAAAAJE/-WR-B7YRvaw/s320/DSC00008.JPG" border="0" /></a>Η <strong>πόρτα</strong>, όμως, παραμένει ανοιχτή και μας περιμένει να τη διαβούμε. Εμείς τι περιμένουμε; </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-8986812662744037754?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-59922642708316054652008-01-01T19:18:00.000+02:002008-01-01T19:22:41.328+02:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3p2x1UMlpI/AAAAAAAAAI8/iPV_pOrWOYI/s1600-h/zoniana.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5150559722349041298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3p2x1UMlpI/AAAAAAAAAI8/iPV_pOrWOYI/s320/zoniana.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#009900;"><strong><em>Όσα ευρώ εβρήκανε</em></strong></span></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">στα Ζωνιανά εφέτος</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">Τόσες χαρές σου εύχομαι</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">για το καινούργιο έτος</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span></em></strong></div><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">Τσε άμα δεν εβρείς ευρώ</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">τσε με ρωτήσεις "πούντα;"</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">Να μην πολυσκοτίζεσαι</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">υπάρχει τσε η φούντα</span></em></strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-5992264270831605465?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-6276795516603898802007-12-31T00:05:00.000+02:002007-12-31T01:34:29.038+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149902652482295426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R3ghLVUMloI/AAAAAAAAAI0/3fhFQ4Uu9sA/s320/DSC00012.JPG" border="0" /><strong><em>Ψεύτικοι καιροί...</em></strong><br /><strong><em>Κενοί καιροί...</em></strong><br /><strong><em>Στρεβλοί καιροί...</em></strong><br /><strong><em>Θυμίζουν βιντεογκέιμ νέας τεχνολογίας.</em></strong><br /><br />Μέσα σ' αυτό το ψέμα που μας κατακλύζει, κάπου εκεί πνίγηκε κι η αγάπη. Όμως, όσα ψέματα και να πούμε, ό,τι και να εφεύρουμε, αυτή δεν μπορούμε να την ξεγελάσουμε.<br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Πάνω απ'τα ΑΤΜ και τα autodafe </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Πάνω από τα Goody's και τα Flocafe </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Πάνω απ' τα ringtones και τα SMS </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Σε κοιτάζει η αγάπη σου που ξέχασες </span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και γελάει μαζί σου που όλο ξενυχτάς </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και καινούργια στέκια φτιάχνεις για να πας </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και καινούργιες λέξεις ενώ θες να πεις</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Σ' αγαπώ, φοβάμαι να'ρθω </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Να σε ξαναβρώ, κι όπως παλιά να σου πω </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Πόσο σ'αγαπώ, μόνο για σένα είμαι εγώ </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Θέλω απλά να ζω, δίπλα σου κάθε λεπτό</span></em></strong><br /><br /><div>Κάνουμε τα πάντα για να γίνουμε Θεοί... Μα αυτό που καταφέραμε είναι να χάσουμε ακόμη και την ανθρωπιά μας και ν' ανατρέχουμε στο παρελθόν για να μας τη θυμίσει...</div><div></div><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Τα πάντα για να αιχμαλωτίσουμε το φεγγάρι </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Νά 'ναι δικοί μας οι κρατήρες κι ο κρύος καπνός </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Ένα γερόντιο μες στα λάπτοπ μας συσσωρεύει </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Φωτογραφίες απ' την αγάπη μας κι mp3 </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Κι ένας αέρας για πολύ λίγο μας χαϊδεύει</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Μετά «αποθήκευση», «επικόλληση», «διαγραφή»</span></em></strong><br /><br />Καταφέραμε να γίνουμε ξένοι. Για τους άλλους και για τον εαυτό μας...<br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Νιώθω τόσο μόνος μου δίχως ταίρι και γενιά</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Δεν καλμάρει ο πόνος μου με αντιβιοτικά</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Με φρου-φρου και μ' αρώματα </span></em></strong><strong><em><span style="font-size:85%;">με μισθούς κι επιδόματα</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και με vivident φιλιά.</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Αν εσείς τη βρίσκετε με βουτιές μες στο ρετρό</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Χάνεστε και βρίσκεστε σε ταξί και σε μετρό</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Αν πετάτε τον έρωτα στης ζωής τ' ασιδέρωτα</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Τότε εγώ δεν είμαι εδώ.</span></em></strong><br /><br />Ζούμε στην εποχή που η αγάπη φαίνεται πως δεν έχει θέση. Προέχουν άλλες, πιο σημαντικές, "αξίες"...<br />Κι όμως. Η αγάπη είναι κάπου εκεί και μας περιμένει...<br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Η εποχή μύριζε θειάφι, παντού κυκλοφορούσε χρήμα</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και από τα κάμπριο που δονούνταν βρεγμένα ανέμιζαν μαλλιά</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Η αγάπη μες σ' αυτό το κάδρο ήταν του δρόμου οι πικροδάφνες</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Έμοιαζε νά 'ναι εκτός πεδίου μα υπήρχε μες στη μυρωδιά</span></em></strong><br /><br />Η στρεβλή εποχή έχει στρεβλώσει και το αισθητήριό μας... Στο χέρι μας είναι να το επαναφέρουμε στη θέση του...<br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Έχω μπροστά μου συνεχώς έναν καθρέφτη </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Που μ' εμποδίζει ό,τι είναι πίσω του να δω</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Δεν έχω δει ποτέ μου πιο μεγάλο ψεύτη </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και το χειρότερο, είναι όμοιος εγώ...</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Μα εγώ θα κάνω τον καθρέφτη μου κομμάτια </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Ξέρω ότι αυτό που κρύβει πίσω του είσαι εσύ</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Εσύ που ψάχνεις μεσ' τα μαύρα σου τα μάτια</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Να καθρεφτίζεις μόνο εμένα στην ζωή</span></em></strong><br /><br />Κι ας αφήσουμε όσους κρατούν σήμερα τα "ηνία" να οδηγηθούν -μαζί με το άλογό τους- στο γκρεμό...<br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Αυτοί που είναι συνέχεια στην τηλεόραση</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Νομίζοντας πως μόνο εκεί κοιτάς εσύ</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Ας μείνουν στου γυαλιού τους τη γωνίτσα</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Θα πάω και θα τους κλέψω τα κορίτσια</span></em></strong><br /><br />Δε θα σου δείξει κανείς το δρόμο τον σωστό. Μόνος σου θα τον βρεις - κι ας χαθείς στην αρχή...<br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει σιγουριά</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Στο δρόμο αυτό δεν υπάρχουν ταμπέλες και βέλη</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Μονάχα ουρανός και αέρας και μοναξιά</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Κι αυτό που η καρδιά μου συνέχεια κι ακούραστα θέλει</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Κι αν είμαι σε κάτι στ’ αλήθεια καλός </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Το ξέρω πως είναι ότι απλά συνεχίζω</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Κι εκεί προς το μέρος σου λάμπει ένα φως</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Που δείχνει πως είσαι ο προορισμός</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Πως είσαι ο δικός μου ο προορισμός</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Θα φτάσω εκεί κάποτε θά 'ρθει ο καιρός</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Να σου τραγουδήσω να γίνουμε φως</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Να σου τραγουδήσω να γίνουμε φως…</span></em></strong><br /><br />Το σίγουρο είναι ότι ο προορισμός αυτός υπάρχει κάπου - και περιμένει να τον ανακαλύψουμε...<br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Για πείτε αν ίσως έχει φτάσει ποτέ κανείς</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Στο μυστικό βυθό της χώρας της αλληνής</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Εκεί που σταματάν τα "πρεπει", τα "μη" του νου</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και που είναι πάτος η κορφή του ψηλού βουνού</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Εκεί που όλα είναι στο σώμα σου επιτρεπτά</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Κι όλα τα λάθη τ' ασυγχώρητα είναι σωστά</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Κι όλα τα αισθήματα που κρύβεις γιατί πονάς</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Εκεί είναι ελεύθερα να τρέξουν όπου αγαπάς</span></em></strong><br /><br />Δεν είναι αργά για να ξεκινήσουμε. Ο χρόνος -και η διαχείρισή του- είναι στο χέρι μας. Πίστεψέ το και πες το κι εσύ!<br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Γιατί ο χρόνος δεν υπάρχει</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Γιατί ο χρόνος είσαι εσύ και οι άλλοι</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και κανείς δε γνωρίζει η ζωή που θα βγάλει</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Κι όλο αυτό είναι μια μεγάλη γιορτή</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Κι όποιος είπε "και του χρόνου"</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">θα εννοεί πως δεν τελειώσαμε φέτος</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και πες το μου κι εσύ</span></em></strong><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong><span style="color:#3333ff;">Καλή χρονιά σε όλους!</span></strong><br /></span><br /><span style="font-size:78%;"><em>Σημ.: Χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα στίχων από τα παρακάτω τραγούδια του Φοίβου Δεληβοριά (με σειρά παράθεσης):</em></span><br /><em><span style="font-size:78%;">MP3, Λέξεις, Χάι χάου αρ γιου;, Το μέλλον απ' το παρελθόν, Καθρέφτης, Το πινέλο, Ο προορισμός, Η πέρα χώρα, Και του χρόνου</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-627679551660389880?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-16290240671667347082007-12-23T17:37:00.000+02:002007-12-23T18:11:56.598+02:00Τόπος: <strong>οδός Όθωνος, πλατεία Συντάγματος. </strong><br />Χρόνος: <strong>ξημερώματα Κυριακής.</strong><br /><br />Οι αναρχοαυτόνομοι ακτιβιστές, υπερασπίστες του προλεταριάτου και πολέμιοι της πλουτοκρατίας και της παγκοσμιοποίησης, μέλη της επαναστατικής ομάδας <strong><a href="http://www.laos.gr/">"Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός"</a></strong> έκαναν και πάλι το (χριστουγεννιάτικο) θαύμα τους, με μια κίνηση-"γροθιά" στο κατεστημένο.<br /><br />Με συντονισμένες ενέργειες, σχεδιασμένες με χειρουργική ακρίβεια (τι; Δεν ξέρετε πόσο ακριβά είναι τα χειρουργεία σήμερα;;;), επιτέθηκαν στους επί Γης οίκους του Θηρίου (τράπεζες), σε μια καθαρά συμβολική κίνηση, προς επίρρωσιν της δήλωσης του προέδρου κ. Γ. Καρατζαφέρη: <em>"στα κοινωνικά θέματα είμαι αριστερός"</em>!<br /><br />Η μονάδα εξωτερικών μεταδόσεων του <strong><em><span style="color:#3333ff;">Εν πλω</span> Network</em></strong> ήταν εκεί και σας παρουσιάζει τρία φωτογραφικά ντοκουμέντα (+ ένα bonus, μέρες που είναι!) που θα συζητηθούν (άγνωστο από ποιους).<br /><div align="center"><br /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147196165955819122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R26DpFUMlnI/AAAAAAAAAIs/b6b_UX3Kxa8/s320/DSC00003.JPG" border="0" /> <div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">Ντοκουμέντο 1</span></em></strong></div><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147196015631963746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R26DgVUMlmI/AAAAAAAAAIk/7cJVgRQUY3k/s320/DSC00006.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">Ντοκουμέντο 2</span></em></strong></p><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147195865308108370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R26DXlUMllI/AAAAAAAAAIc/C2cQ0-SY5vY/s320/DSC00007.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">Ντοκουμέντο 3</span></em></strong></p><p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">, </span></em></strong></p><p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></p><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147195702099351106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R26DOFUMlkI/AAAAAAAAAIU/xNhcuLSgCwY/s320/DSC00010.JPG" border="0" /></p><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">(Άσχετο) ντοκουμέντο από τη γιορτινή Αθήνα (μια προσφορά του Mr Nikitas)</span></em></strong></div><br /><br />Υ.Γ. 1: Επειδή αδυνατώ να πιστέψω ότι οι "δράστες" είναι μέλη της νεολαίας του ΛΑ.Ο.Σ. (ο τόνος στη λήγουσα), υιοθετώ την εκδοχή ότι πρόκειται για ευφάνταστους νεαρούς (ίμο, τρέντι, κάγκουρες ή καγκουρό), με ιδιάζον χιούμορ.<br /><br />Υ.Γ. 2: Καλά Χριστούγεννα!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-1629024067166734708?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-60673330742093035302007-12-16T19:27:00.000+02:002007-12-16T20:47:49.364+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2VkDVUMlhI/AAAAAAAAAH8/TkFUFqBO7zk/s1600-h/cinema1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144628157764900370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2VkDVUMlhI/AAAAAAAAAH8/TkFUFqBO7zk/s320/cinema1.jpg" border="0" /></a> Πόσοι από εμάς δεν έχουμε πιάσει τον εαυτό μας, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας, να λέει: «αμάν πια μ’ αυτή την παλιοδουλειά! Ζωή είναι αυτή; Μακάρι να μπορούσα να κάθομαι όλη μέρα, να τρώω συνέχεια σε εστιατόρια τζάμπα, να βλέπω κάθε μέρα τζάμπα θέατρο και τζάμπα σινεμά και να με πληρώνουν κι από πάνω!»; Στη συνέχεια, βέβαια, επιστρέφουμε στην πραγματικότητα, μονολογώντας (με ένα ειρωνικό γλυκόπικρο μειδίαμα): «αυτά μόνο στα παραμύθια γίνονται…».<br /><div><div><br /><div>Κανείς μας, όμως, δεν σκέφτεται εκείνη τη στιγμή ότι αυτά, εκτός από τα παραμύθια, συμβαίνουν και στην πραγματική ζωή! Ότι υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνονται για να τρώνε, πληρώνονται για να παρακολουθούν θεατρικές παραστάσεις, πληρώνονται για να παρακολουθούν κινηματογραφικές ταινίες. Ποιοι είναι αυτοί; Οι κριτικοί γεύσης (ή γευσιγνώστες), οι κριτικοί θεάτρου και οι κριτικοί κινηματογράφου, αντίστοιχα.<br /><br />Θα εστιάσω στους τελευταίους. Εξετάζοντας το ζήτημα από τη δική τους σκοπιά, παραδέχομαι ότι το επάγγελμά τους δεν είναι (πάντα) τόσο ελκυστικό, ρόδινο και ονειρικό, όσο ηχεί στ’ αφτιά ενός απλού ανθρώπου, πολλώ μάλλον ενός μανιώδους σινεφίλ («α, τον κωλόφαρδο! Θα έδινα τα πάντα για να το κάνω κι εγώ!»). </div><br /><div>Δεν είναι και το πιο ευχάριστο πράγμα στον κόσμο να πρέπει πολλές φορές μέσα στην εβδομάδα να ξυπνήσεις πρωινιάτικα και να τρέχεις να προλάβεις τη δημοσιογραφική προβολή, βγαίνοντας να πρέπει να δεις άλλη ταινία και μετά κι άλλη κι έπειτα να πρέπει να πας στο σπίτι ή στο γραφείο, να ανατρέξεις στις σημειώσεις σου και σε άλλες πηγές (ίντερνετ, κινηματογραφικά βιβλία και λεξικά, αρχείο, «πρες κιτ» ταινίας κ.λπ.) και να γράψεις γρήγορα κριτικές για τις ταινίες που είδες (διότι το αργότερο αύριο το πρωί πρέπει να παραδώσεις τα κομμάτια στην εφημερίδα, επειδή κλείνει η ύλη). Ακούγεται σα «γλυκό μαρτύριο», όμως παραμένει μαρτύριο. </div><br /><div>Δεν σας έχει τύχει να μην έχετε καθόλου διάθεση για σινεμά (επειδή σας πονάει το κεφάλι σας, το δοντάκι σας κ.λπ.) και να λέτε στην παρέα σας: «απόψε σινεμά; Με καμία κυβέρνηση (μόνο με του Καρατζαφέρη!)!»; Ε, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να πάνε οπωσδήποτε σινεμά (ναι, επί κυβερνήσεως Καραμανλή!) και να γράψουν κι από πάνω και… έκθεση ιδεών μετά! Διότι, αν δεν το κάνουν, την επόμενη φορά που θα πάνε σινεμά θα πρέπει να στηθούν στην ουρά και να κόψουν εισιτήριο… Με τι λεφτά, όμως;</div><div><span style="color:#ffffff;">, </span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2Vj1lUMlgI/AAAAAAAAAH0/dAbt1n_2jn4/s1600-h/cinema-superman-500px.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144627921541699074" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2Vj1lUMlgI/AAAAAAAAAH0/dAbt1n_2jn4/s320/cinema-superman-500px.jpg" border="0" /></a>Αυτά για την απομυθοποί-ηση του επαγγέλματος του κριτικού κινηματογρά-φου. Ποιοι είναι, όμως, αυτοί οι άνθρωποι που μπαίνουν κάθε Πέμπτη στα σπίτια μας (μέσα από εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις και ίντερνετ) και προσπαθούν να μας «επιβάλουν» την άποψή τους για τις ταινίες της εβδομάδας και να μας πουν σε ποιο έργο θα «σκάσουμε» τα 8 ευρώ μας (2.726 δραχμές!) και σε ποιο όχι; Ποιοι είναι αυτοί που «το παίζουν» ξερόλες και γκουρού της Έβδομης Τέχνης; Ποιοι είναι αυτοί που μοιράζουν αδιακρίτως «αστεράκια», που κρίνουν το έργο ενός δημιουργού και το ανεβάζουν στα σύννεφα (με 5 αστεράκια) ή το ρίχνουν στα τάρταρα (με το περίφημο «κουτάκι» ή «Χ»); Τι γνώσεις έχουν; Τι υπόβαθρο; Τι σπουδές; </div><div></div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Αν το επάγγελμα του δημοσιογράφου είναι ασαφές ως προς τα προσόντα που απαιτούνται για να το ακολουθήσει κάποιος, αυτό του κριτικού είναι ξέφραγο αμπέλι! Δεν απαιτείται κανένα απολύτως τυπικό (ούτε ουσιαστικό;) προσόν για να «βαπτιστεί» κάποιος κριτικός κινηματογράφου και με τόση ευκολία ν’ αρχίσει να… βρέχει (άστρα) επί δικαίους και αδίκους. </div><div><span style="color:#ffffff;">, </span></div><div>Διεθνώς επικρατεί η άποψη ότι το επάγγελμα του κριτικού είναι παρασιτικό. Ότι, δηλαδή, οι κριτικοί ζουν εις βάρος άλλων (των κινηματογραφιστών, εν προκειμένω) και βγάζουν το ψωμί τους… έχοντας απλώς άποψη για το έργο κάποιου άλλου. Δεν δημιουργούν ποτέ. Κρίνουν, όμως, τις δημιουργίες των άλλων. Είναι στο απυρόβλητο, αλλά εκείνοι με την πένα τους είναι ικανοί να καταστρέψουν το έργο ή την καριέρα κάποιου άλλου ανθρώπου.<br /></div><br /><div>Με ποια κριτήρια, άραγε, γράφουν τις κριτικές τους (κι εδώ έρχονται πάλι τα ερωτήματα περί πολιτισμικού και μορφωτικού υποβάθρου, περί κουλτούρας κ.λπ.); Υποτίθεται ότι είναι άνθρωποι «ειδικοί» σε έναν χώρο, «επιστήμονες» τρόπον τινά, και, συνεπώς, όσα γράφουν θα έπρεπε να είναι με τον ίδιο τρόπο «επιστημονικά» τεκμηριωμένα.<br /></div><br /><div>Με λίγα λόγια, οι κριτικοί κινηματογράφου (πρέπει να) είναι κάτι πολύ περισσότερο από «επαγγελματίες θεατές» (και είναι λάθος να χρησιμοποιείται αυτή η «χαριτωμενιά» ως δικαιολογία από ορισμένους εξ’ αυτών). Όσο κι αν σε κάθε έκφανση της ζωής μας ενυπάρχει ο παράγοντας της υποκειμενικότητας, υπάρχουν, ρε γαμώτο, και κάποια αντικειμενικά και πολύ συγκεκριμένα κριτήρια βάσει των οποίων ένα (οποιοδήποτε) έργο πρέπει να αξιολογείται και να κρίνεται. Πώς, λοιπόν, γίνεται αυτοί ακριβώς οι «επιστήμονες» να αξιολογούν το ίδιο ακριβώς κινηματογραφικό έργο με τα ίδια ακριβώς -υποτίθεται- κριτήρια και το αποτέλεσμα να είναι τόσο, μα τόσο διαφορετικό; Πώς γίνεται σε μια ταινία ο ένας κριτικός να βάζει πέντε αστεράκια κι ο άλλος ένα; </div><br /><div>Θέλετε παραδείγματα; Θα παραθέσω ένα μόνο – το πιο πρόσφατο: αυτή την εβδομάδα βγήκε στις αίθουσες (μαζί με επτά ακόμη έργα) η ταινία <a href="http://www.imdb.com/title/tt0884328/">«Η Ομίχλη»</a> («The Mist»), του σκηνοθέτη Φρανκ Ντάραμποντ. Ο γνωστός κριτικός κινηματογράφου <strong>Δημήτρης Δανίκας</strong> τη βαθμολόγησε με 5 αστεράκια («αριστούργημα») και ο -επίσης γνωστός- συνάδελφός του <strong>Ηλίας Φραγκούλης</strong> τη βαθμολόγησε με 1 αστεράκι («μέτρια»). Μιλάμε, δηλαδή, για ασύλληπτη απόκλιση (τελικά, αυτή η ταινία είναι «διαμάντι» ή «μάπα»;)… Και δεν είναι η μόνη. Παρόμοια παραδείγματα (είτε τόσο, είτε λιγότερο «κραχτά») συναντά κανείς κάθε εβδομάδα, σε πολλές ταινίες, αν συγκρίνει τις κριτικές όλων των εντύπων. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα γενικευμένο και όχι μεμονωμένο φαινόμενο. </div><div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2VjpFUMlfI/AAAAAAAAAHs/4qgamL7XtVY/s1600-h/zCAHIERSCINEMA.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144627706793334258" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2VjpFUMlfI/AAAAAAAAAHs/4qgamL7XtVY/s320/zCAHIERSCINEMA.jpg" border="0" /></a>Αφορμή γι’ αυτές τις σκέψεις, που χρόνια τριγυρνούν στο μυαλό μου, αποτέλεσε ένα <a href="http://www.athinorama.gr/cinema/votes/default.aspx?id=8409">σχόλιο αναγνώστη</a> της διαδικτυακής έκδοσης του περιοδικού <a href="http://www.athinorama.gr/"><strong>«Αθηνόραμα»</strong></a> (αναφέρεται στην ταινία <a href="http://www.imdb.com/title/tt0485851/">«Ακραίες καταστάσεις»</a> [«The air I breathe»], του σκηνοθέτη Τζιέχο Λι). Το παραθέτω αυτούσιο (διατηρώντας ορθογραφία και στίξη):<br /><br /><em>«Τι θα γίνει ρε παιδια με εσάς τους ''''ξερόλες'''' κριτικούς; Μια ζωή θα διαφέρετε τόσο πολύ από τις απόψεις του κοινού; Χρηματίζεστε και θάβετε τις ταινίες των οποίων οι παραγωγοί δεν σας κάθονται; Είναι δυνατόν το imdb να δίνει 9.3/10 (έστω και με δείγμα 993 ανθρώπων) και εσείς 1/5!!! Πώς γίνεται το κοινό να δίνει 4,5/5 (4 άνθρωποι είναι εντελώς...άσχετοι και ακαλλιέργητοι); Έλεος πια! Αλλάξτε επάγγελμα! Ό,τι δεν είναι Ευρωπαϊκό ή ... Περσικό είναι άχρηστο στον κινηματογράφο για κάτι Δανίκες και Μικελίλιδες! Δημοκρατία έχουμε ο καθένας μπορεί να δηλώνει ό,τι θέλει. Και έτσι είναι το σωστό. Αλλά είστε μια κάστα που το έχετε ξεφτιλήσει....Πείστε μας ό,τι το βλέπετε επιστημονικά το θέμα και το ξανασυζητάμε. Μέσα από τις κριτικές σας δεν φαίνεται κάτι τέτοιο. Και εν πάσει περιπτώσει τι μπορεί να πει κάποιος περί...ορέξεως; Σας βαρέθηκα...Ενημερώστε μας, βοηθήστε μας να κρίνουμε καλύτερα. Μη διαφέρετε απλά για να ... δικαιολογείτε το επάγγελμά σας».<br /></em><br />Ομολογώ ότι απόψεις σαν του συγκεκριμένου ανθρώπου έχω ακούσει δεκάδες φορές σε συζητήσεις που κατά καιρούς είχα (ακόμη και με ανθρώπους του χώρου!). Είναι προφανές ότι εγείρεται μείζον ζήτημα. Ζήτημα όχι τόσο ως προς την αξιοπιστία και την «ακεραιότητα» των κριτικών, όσο ως προς την επανεξέταση ή/και αναθεώρηση του ρόλου τους.<br /></div><br /><div>Αν το εξετάσει κάποιος «ψυχρά» (ενδεχομένως και επιπόλαια), θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δύο τινά συμβαίνουν: είτε πρόκειται για ανθρώπους άσχετους με το αντικείμενο, ανεπαρκείς και ακατάλληλους, είτε για ανθρώπους διεφθαρμένους, που χρηματίζονται από εταιρείες διανομής και παραγωγής ταινιών για να «θάβουν» ή να «απογειώνουν» ταινίες (βεβαίως αναφέρομαι αποκλειστικά σε περιπτώσεις κριτικών που… προκαλούν καθ’ έξιν το δημόσιο αίσθημα). Δεν είναι, όμως, έτσι τα πράγματα. Τουλάχιστον θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι έτσι. Κάτι συμβαίνει, όμως. Κάτι που δεν πρέπει να παραβλέψουμε.<br /></div><br /><div>Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το επάγγελμα του κριτικού κινηματογράφου σήμερα φθίνει και διέρχεται μεγάλη κρίση. Για την ακρίβεια, θεωρώ ότι δεν υπάρχουν πια κριτικοί κινηματογράφου, με την αρχική έννοια του όρου: την έννοια ενός βαθιά καλλιεργημένου ανθρώπου -εγκυκλοπαιδικά και κινηματογραφικά-, με ήθος και επίγνωση, που έχει «φάει με το κουτάλι» το σινεμά, έχει περάσει ώρες ατέλειωτες μέσα σε σκοτεινές αίθουσες και άλλες τόσες πάνω από βιβλία για τον κινηματογράφο και, απαλλαγμένος από συμπλέγματα, εμμονές και εξαρτήσεις, είναι σε θέση να γράψει ένα κείμενο που απλά θα εξηγεί στον θεατή τι είναι αυτό που πρόκειται να δει (ή να μη δει) και πού αυτό τοποθετείται (κοινωνικά, πολιτικά, κινηματογραφικά). Ένα κείμενο που θα τον βοηθά να «προχωρήσει» τη σκέψη του και να διευρύνει τους ορίζοντές του και τις προσλαμβάνουσές του ως προς την «ανάγνωση» και την ερμηνεία μιας ταινίας. Θα τον βοηθά, δηλαδή, να έχει κριτική και προοδευτική σκέψη, να βάζει κρησάρα, μα όχι να έχει παρωπίδες. </div><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2VjXlUMleI/AAAAAAAAAHk/BLgnGcVSccg/s1600-h/aktsoglou.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144627406145623522" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2VjXlUMleI/AAAAAAAAAHk/BLgnGcVSccg/s320/aktsoglou.jpg" border="0" /></a>Τέτοιοι κριτικοί ήταν, για παράδειγμα, ο <strong>Βασίλης Ραφαηλίδης</strong> και ο <strong>Μπάμπης Ακτσόγλου</strong> (φωτογραφία). Με το θάνατο του τελευταίου, στις 18 Ιανουαρίου (τρέχοντος έτους), θα έλεγα ότι έκλεισε ο κύκλος αυτής της «σχολής» κριτικών. Στην Ελλάδα σήμερα έχουμε μάλλον κινηματογραφικούς ρεπόρτερ, κινηματογραφικούς συντάκτες, αν προτιμάτε, παρά κριτικούς κινηματογράφου. Το επάγγελμα ακολουθεί -σε ένα μεγάλο βαθμό- τις επιταγές του μάρκετινγκ και του λάιφ-στάιλ. Οι «κριτικές», στα περισσότερα έντυπα, είναι παραδομένες στην ευκολία της προχειρότητας ή/και του κενού εντυπωσιασμού, του «δήθεν» και της ψευδο-κουλτούρας. Συσκοτίζουν, παρά διαφωτίζουν. Αποπροσανατολίζουν, παρά αποσαφηνίζουν. (Προσπαθούν να) κατευθύνουν, παρά (να) σε βοηθούν να διαμορφώσεις τη δική σου άποψη. Δεν περνούν από την απαραίτητη δημοσιογραφική (και κριτική!) βάσανο. Μάλλον αυτό που κάνουν είναι να… βασανίζουν τους αναγνώστες-υποψήφιους θεατές. Υπάρχουν, βέβαια, ακόμη οι εξαιρέσεις. Γιατί, όμως, να μην αποτελούν τον κανόνα;<br /></div><br /><div>Τελειώνοντας, παραθέτω το άρθρο με τίτλο <strong>«Τα blogs, οι κριτικοί και ο Σφήκας»</strong> που δημοσίευσε στην εφημερίδα <strong><a href="http://www.e-tipos.com/">«Ελεύθερος Τύπος»</a></strong> ο κριτικός κινηματογράφου <strong>Παναγιώτης Τιμογιαννάκης</strong>, στις 29 Νοεμβρίου 2007, τέσσερις ημέρες μετά τη λήξη του <strong><a href="http://tiff.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&amp;loc=2&amp;page=617">48ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης</a></strong>. </div><br /><div>Πρόκειται για ένα πρόσωπο (από τους πιο παλιούς «ενεργούς» στο χώρο) που έχει δεχθεί έντονη κριτική (κυρίως από συναδέλφους του). Το κείμενό του, όμως, αποτυπώνει μεγάλες αλήθειες, που πονάνε (κάποιους)… </div><div><span style="color:#ffffff;">, </span><br /></div></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2VrAVUMljI/AAAAAAAAAIM/oa8zxChyX5o/s1600-h/timogiannakis.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144635802806687282" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R2VrAVUMljI/AAAAAAAAAIM/oa8zxChyX5o/s320/timogiannakis.bmp" border="0" /></a> <em>«Αυτό που έδειξε το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στις έντεκα μέρες που έμεινα στη συμπρωτεύουσα και το παρακολούθησα από την αρχή ως το τέλος είναι ότι <strong>τα πράγματα αλλάζουν ριζικά κι ανεπιστρεπτί</strong>. Το Φεστιβάλ γίνεται όλο και καλύτερο, μα με εντελώς διαφορετική νοοτροπία από εκείνη που ξέραμε και το καταδίκαζε στη μιζέρια και την ανέχεια. Τα πράγματα αλλάζουν προς όλες τις κατευθύνσεις. Εξελίσσονται. Κι όποιος δεν το αντιλαμβάνεται, απλώς τον αποβάλλει, τον ξεπερνά το σύστημα. Οι γραφικοί φασαριόζοι του παρελθόντος εξαφανίστηκαν ήδη και οι υπάρχοντες όλο και δυσκολεύονται να βρουν ακροατήριο ή να ανανεώσουν το ήδη υπάρχον. Προβλέπω σε πολύ λίγα χρόνια να έχουν αλλάξει άρδην τα πράγματα. <strong>Όλα αλλάζουν. Και το δικό μου επάγγελμα.</strong> Δεν είναι δυνατόν το 2007 κριτικοί να βραβεύουν τις «μεταμορφώσεις» του Κώστα Σφήκα. <strong>Ποιος κοροϊδεύει ποιον και με τι κριτήρια γίνονται όλα αυτά;</strong> Εγώ προσωπικά δεν είμαι μέλος από χρόνια της ένωσης που βράβευσε το παραπάνω.<br />Σκέφτομαι, όμως, κάτι άλλο, καθώς βλέπω τα πράγματα να τρέχουν. Ότι <strong>το Internet και τα blogs που τα κοροϊδεύουν όσοι τα φοβούνται, αλλάζουν την εικόνα και το επάγγελμα της κριτικής, το οποίο δεν ξέρω για πόσα χρόνια ακόμα θα είναι «επάγγελμα».</strong> Τι μπορούν να πουν αυτοί οι κριτικοί στα νέα παιδιά που σερφάρουν και εκφράζουν γνώμες για το σινεμά στο Διαδίκτυο; Τι θα μπορούσαν να πουν σε μένα, αν στην ηλικία των 17 και των 20 είχα τη δυνατότητα να διατυμπανίζω τη γνώμη μου ελεύθερα; Στη δική μου εποχή, όταν ήμουν 17 χρονών, για να διατυπώσεις γνώμη έπρεπε απευθείας να γίνεις κριτικός. Σήμερα, οι σπουδαστές, οι φοιτητές, τα κινηματογραφικά ψώνια, αυτό που ήμουν κι εγώ, έχουν τη δυνατότητα να μιλήσουν.<br />Φτιάχνουν το blog τους κι επικοινωνούν με όσους θέλουν την επικοινωνία τους, <strong>χωρίς να απολογούνται σε διανομείς, σε σκηνοθέτες, σε φορείς.</strong><br />Αυτά τα είδα στη Θεσσαλονίκη. Και θα τα δούμε εντονότερα στο μέλλον. Όποιος δεν το έχει καταλάβει, θα μείνει μόνος του να παραμιλά με την κασέτα που κατάπιε για το «Δράκο», την «Ευδοκία» και τον «Πολίτη Κέιν», ενώ στο σπίτι του θα καταναλώνει χολιγουντιανές τηλεοπτικές σειρές, <strong>θα παρακαλά τις εταιρίες-διανομείς για κανένα χολιγουντιανό ταξιδάκι και έτοιμη συνέντευξη με κάποιον αστέρα,</strong> αλλά προς τα έξω θα βραβεύουν τον Σφήκα. Ε, ρε blog που (τους) χρειάζεται…». </em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-6067333074209303530?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-10221618853433864982007-12-09T03:30:00.000+02:002007-12-09T03:45:50.332+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R1tFaJ3_Y0I/AAAAAAAAAHM/gbSqRE1lUKQ/s1600-h/life.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141779715203228482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R1tFaJ3_Y0I/AAAAAAAAAHM/gbSqRE1lUKQ/s320/life.jpg" border="0" /></a><br /><div>Αλήθεια, σας έχουν απασχολήσει ποτέ ερωτήματα όπως «γιατί ζούμε;», «γιατί ερχόμαστε στη Γη;», «τι είναι η ζωή;», «τι είναι ο άνθρωπος;» («ένα τίποτα»!); </div><div><br />Κουτή ερώτηση, διότι και ποιον δεν έχουν απασχολήσει; Οι λεγόμενες υπαρξιακές (ή φιλοσοφικές ή θεοσοφικές ή μεταφυσικές) αναζητήσεις αποτελούν ίσως το πιο δημοφιλές θέμα συζήτησης του ανθρώπινου γένους, από καταβολής κόσμου. Κι αυτό, διότι το άγνωστο ανέκαθεν είλκυε τον άνθρωπο. Είτε αυτό αφορούσε το παρελθόν του, είτε το μέλλον του. Και ποιος δε θέλει να γνωρίζει τα πάντα; Να μπορεί να δώσει εξηγήσεις για το κάθε τι, πολύ περισσότερο για ό,τι τον αφορά; </div><div><br />Και, για να επανέλθω στα αρχικά ερωτήματα: ήρθαμε τυχαία στον κόσμο αυτό; Μας έφερε ο Θεός; Η έλευσή μας αποτελεί μέρος ενός σχεδίου; Μας έχει ανατεθεί μια αποστολή, την οποία πρέπει να φέρουμε εις πέρας; Αν ναι, ποια είναι αυτή; Και ποιο είναι, αλήθεια, το νόημα της ζωής; Υπάρχει, κατ’ αρχάς; </div><div><br />Υπάρχουν πολλές απαντήσεις και ακόμη περισσότερες εκδοχές αυτών. Άλλοι υποστηρίζουν ότι το νόημα της ζωής είναι η αγάπη. Η απόλυτη Αγάπη. Άλλοι λένε ότι η «πλήρωσή» μας θα έρθει όταν βρούμε την απόλυτη Ευτυχία. Γι’ αυτό, δηλαδή, ήρθαμε στη Γη: για να την αναζητήσουμε. Υπάρχουν, όμως, η απόλυτη Αγάπη και η απόλυτη Ευτυχία; Αν ναι, τα έχει βιώσει κάποιος; Μήπως η αναζήτησή τους είναι μια ουτοπία που μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες ατραπούς; Ισχύει, άραγε, ότι η ευτυχία είναι στιγμές; Ότι μπορούμε να ζήσουμε μόνο μερικά κομμάτια, μερικά ψήγματα ευτυχίας, χωρίς ποτέ να καταφέρουμε να γίνουμε… μονίμως και παγίως ευτυχισμένοι; </div><div><br />Είναι αλήθεια, επίσης, ότι το «στοίχημα» της ζωής είναι να πάψεις να είσαι «μονάδα»; Να «σπάσεις» το «εγώ» σου και να γίνεις «εμείς»; Να μοιραστείς, δηλαδή, τη ζωή σου με έναν άλλον άνθρωπο, όχι μόνο σωματικά, αλλά και πνευματικά και ψυχικά; Γίνεται, άραγε, αυτό; Πόσοι μπορούν να ισχυριστούν ότι έχουν γίνει «ένα» με κάποιον άλλον άνθρωπο; Ότι έχουν αποτάξει τον εγωισμό τους και την ιδιοτέλειά τους – έννοιες συνυφασμένες με την ανθρώπινη φύση, όπως, τουλάχιστον, την ξέρουμε;</div><div><br />Υπάρχει και η άποψη ότι ο άνθρωπος θα έχει «δικαιώσει» την ύπαρξή του μόνο αν, φεύγοντας, έχει αφήσει πίσω του έργο. Αν, δηλαδή, έχει δημιουργήσει (κάτι) κι έχει πάει τον κόσμο (και τον εαυτό του) «ένα βήμα πιο μπροστά». Υπό αυτή την έννοια, ένας ποιητής, ένας πολιτικός, ένας μουσικός, ένας δάσκαλος, ένας γιατρός έχουν βρει το νόημα της ζωής; Ή, μήπως, όχι;</div><div><br />Είναι, άραγε, νομοτελειακό να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι, ν’ αλλάξουμε (τον εαυτό μας και τον κόσμο); Κι είναι, επίσης, νομοτελειακό να μην τα καταφέρνουμε ποτέ (τουλάχιστον στο βαθμό που θα θέλαμε); Μπορούμε, άραγε, ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας ή, μήπως, πάντα θα είναι αργά (όταν το συνειδητοποιούμε);</div><div><br />Οι παρακάτω στίχοι μόνο διαφωτιστικοί δεν είναι:<br /><br /><strong>Με τι καρδιά, με τι πνοή,<br />τι πόθους και τι πάθος<br />πήραμε τη ζωή μας λάθος<br />κι αλλάξαμε ζωή</strong><br /><em><strong>«Άρνηση»</strong>, Γιώργος Σεφέρης </em><br /><br /><strong>Όσο κι αν κανείς προσέχει<br />Όσο κι αν τα κυνηγά<br />Πάντα πάντα θα ‘ναι αργά<br />Δεύτερη ζωή δεν έχει<br /></strong><em><strong>«Το παράπονο»</strong>, Οδυσσέας Ελύτης<br /></em><br />Αισιοδοξία ή απαισιοδοξία; Μοιρολατρία ή ρεαλισμός; Μάλλον ένα υπαρξιακό παραλήρημα, ξημερώματα Κυριακής, με την καταρρακτώδη βροχή να κάνει την παρουσία της κάτι περισσότερο από αισθητή…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-1022161885343386498?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-76430738157079894442007-11-27T21:47:00.000+02:002007-11-28T00:39:23.130+02:00<div align="justify">Το <strong><a href="http://www.filmfestival.gr/">Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης</a></strong> αποτελεί τη γιορτή του ελληνικού κινηματογράφου (ή, ορθότερα, τη γιορτή του κινηματογράφου στην Ελλάδα). Βέβαια, για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ (κινηματογραφιστές, κριτικούς κινηματογράφου) δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια μέτρια, εσωστρεφή, σχεδόν τοπικιστική διοργάνωση, περιορισμένης καλλιτεχνικής αξίας, που κυρίως εξυπηρετεί τα συμπλέγματα και τη ματαιοδοξία των "κρατούντων" ή/και τα ρουσφέτια αλλήλων. Όλα αυτά, όμως, λίγο μ' ενδιαφέρουν. </div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div align="justify"></div><div align="justify">Η τέχνη του <strong>κινηματογράφου</strong> ανέκαθεν αποτελούσε για μένα μια πόρτα στο όνειρο και στο ταξίδι μυαλού και ψυχής. Με το πέρασμα του χρόνου δε άρχισε ν' αποτελεί πολλά περισσότερα - κι έτσι, χωρίς μεγάλη δυσκολία, ανήχθη στην αγαπημένη μου πάγια και διαρκή ενασχόληση.</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div align="justify"></div><div align="justify">Η <strong>Θεσσαλονίκη</strong>, από την άλλη, με τον -στα όρια της γραφικότητας- μύθο της "απόλυτης ερωτικής πόλης" που την περιβάλλει, συνεχίζει ν' αποτελεί για μένα τον ιδανικότερο τόπο φθινοπωρινό-χειμερινο-ανοιξιάτικων διακοπών, έχοντας από καιρό κατακτήσει περίοπτη θέση στην καρδιά μου, ασκώντας μια απροσδιόριστη γοητεία και έλξη (που λίγη σχέση έχει με τον προαναφερθέντα μύθο). </div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div align="justify">Ο <strong>συνδυασμός</strong> των δύο, τοποθετημένος στο σωτήριον έτος 2007, μας κάνει το <strong><a href="http://tiff.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&amp;loc=2&amp;page=617"><em>48ο</em> <em>Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης</em></a></strong>. Το οποίο, με τη σειρά του, με έκανε να μαζέψω τα μπογαλάκια μου από τη γοητευτικά αποκρουστική Αθήνα και να "κοινωνήσω" επί τριήμερον τις φεστιβαλικές κινούμενες εικόνες, κλεισμένος σε κάποια από τις εννιά αίθουσες της διοργάνωσης. Οκτώ ταινίες σε δυόμισι μέρες δεν είναι και λίγες, ε (κι όμως, είναι! Σε σχέση, τουλάχιστον, με όσες θα ήθελα να έχω δει);</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div align="justify"></div><div align="justify">Ήταν η πρώτη μου επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη που δε συνοδεύτηκε από ατέλειωτες περιπλανήσεις (ημερήσιες ή νυχτερινές) - αλλά καθόλου δε με πείραξε. Βέβαια, τά 'φαγα τα τρίγωνά μου και τα εκμέκ καταΐφια μου (με καϊμάκι πάντα!), έκανα και τη μικρή βολτίτσα μου!</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div align="justify"></div><div align="justify">Συνειδητοποίησα και κάποια πράγματα, που δεν είναι της παρούσης. Ελπίζω, όμως, να γίνουν του μέλλοντος - και δη του άμεσου! </div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div align="justify"></div><div align="justify">Όπως και νά 'χει, αυτή η φθινοπωρινή επίσκεψη στη νύμφη του Θερμαϊκού ήταν ένα μαγευτικό κινηματογραφικό ταξίδι, που πέρασε από μπροστά μου σαν ταινία κι έφυγε...</div><div align="justify"></div><div align="justify">Η συνέχεια επί της οθόνης (αλλά και πέριξ αυτής)!</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">. </span></div><div align="justify"></div><div align="justify">Υ.Γ.: Ρε συ, πάλι δεν είδα τις καλύτερες ταινίες;;;</div><div align="center"><br /></div><div align="left"><strong><em>Ακολουθεί επιλεκτικό φωτορεπορτάζ:</em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><br /></div><div align="center"></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137619218062443090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R0x9dWPVAlI/AAAAAAAAAHE/pdWI9JITJ1M/s320/DSC00003.JPG" border="0" /> <div align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Η Προβλήτα Α' του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Ή η "καρδιά" του Φεστιβάλ.</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137618981839241794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R0x9PmPVAkI/AAAAAAAAAG8/qmTpm4POKgQ/s320/DSC00054.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Το μνημείο του αγνώστου κινηματογραφιστού (θα μπορούσε και νά 'ταν). </span></strong></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137618625356956210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R0x862PVAjI/AAAAAAAAAG0/SSBPCS1_VKw/s320/DSC00007.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Το Κέντρο Τύπου, όπου σύχναζαν διάφοροι... τύποι, κάθε καρυδιάς (καρύδια!)...</span><br /></strong></p><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137618320414278178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R0x8pGPVAiI/AAAAAAAAAGs/zeVukhJ4O9A/s320/DSC00025.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">"Ολύμπιον": το</span></strong><strong><span style="font-size:85%;"> "παλάτι" του Φεστιβάλ Κινηματογράφου<br /></span></strong></p><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137618036946436626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R0x8YmPVAhI/AAAAAAAAAGk/o87pfDlHvE4/s320/DSC00046.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Από δεξιά: </span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Γιώργος Χωραφάς, πρόεδρος του Φεστιβάλ (συμπαθής, αλλά λίγος).</span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Μιχάλης Λιάπης, υπουργός Πολιτισμού (εκτός τόπου, χρόνου ΚΑΙ πολιτισμού)</span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Χρήστος Ζαχόπουλος, γ.γ. υπουργείου Πολιτισμού (ουδέν σχόλιον)</span></strong><br /></p><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137617779248398850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R0x8JmPVAgI/AAAAAAAAAGc/j1no8zv24WY/s320/DSC00056.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Όσες φορές κι αν πάω στη Θεσσαλονίκη, το Λευκό Πύργο θα τον φωτογραφίσω, ο κόσμος να χαλάσει! Χαζοτουρίστας, τι περιμένετε;</span></strong> </p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">. </span></p><p align="center"></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137617336866767346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R0x7v2PVAfI/AAAAAAAAAGU/WOR0b3RCWUU/s320/DSC00002.JPG" border="0" /> <div align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Το χθες και το σήμερα αρμονικά (;) παρατεταγμένα στη λεωφόρο Νίκης</span></strong></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137617053398925794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R0x7fWPVAeI/AAAAAAAAAGM/4VgqjLXf-3E/s320/DSC00028.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Τσιμπάει; Μπαααα...</span></strong><br /></p><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137616705506574802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/R0x7LGPVAdI/AAAAAAAAAGE/MiABCKMc12M/s320/DSC00001.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Είναι τρελλλλοί αυτοί οι Σαλλλλονικιοί!</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">, </span></p><p><em><span style="font-size:78%;"><strong>Φωτογραφίες: <span style="color:#3333ff;">Εν πλω</span> Urban Studio</strong></span></em></p><p><em><span style="font-size:78%;">* Ο τίτλος του ποστ αποτελεί παραλλαγή του τίτλου της ταινίας έναρξης του φετινού Φεστιβάλ.</span></em> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-7643073815707989444?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-37283865481471393542007-10-28T23:19:00.000+02:002007-10-29T01:04:17.998+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RyUE6PfYjUI/AAAAAAAAAF8/f9uKkUmRE1k/s1600-h/1084.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126509149468265794" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RyUE6PfYjUI/AAAAAAAAAF8/f9uKkUmRE1k/s320/1084.jpg" border="0" /></a><em><span style="font-size:130%;"><strong><a href="http://www.4months3weeksand2days.com/">«4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες»</a></strong></span> («4 luni 3 saptamini si 2 zile»), του Κριστιάν Μουνγκίου.<br />Ρουμανία, 2007</em><br /><div><div><br /><div>Επειδή τελευταία γίνεται πολύς λόγος για την ιστορία, η ταινία αυτή έρχεται να μας δείξει ότι μερικές φορές ο κινηματογράφος μπορεί να αποβεί εξίσου διδακτικός με ένα βιβλίο Ιστορίας (ίσως και περισσότερο, αλλά αυτό εξαρτάται από το βιβλίο!).<br />Μπορεί, επίσης, να μπει κατευθείαν μέσα στις καρδιές μας, να μας αγγίξει, αλλά και να μας δώσει ένα γερό χαστούκι, μια γροθιά στο στομάχι, θυμίζοντάς μας ότι ο κόσμος μπορεί να είναι «αγγελικά πλασμένος», αλλά κατοικείται (και) από επίγειους δαίμονες.<br />Κι επειδή μέσα στα λοιπά σκουπίδια των ημερών, μας κατακλύζουν και χιλιάδες σινε-σκουπίδια, που παράγονται σωρηδόν από την ακόρεστη σινε-κιμαδομηχανή του Χόλιγουντ (κυρίως), όταν βγαίνουν ταινίες όπως το <strong>«4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες»</strong> ξαναθυμάμαι το λόγο που λατρεύω τον κινηματογράφο και ανανεώνω την απόφασή μου κάθε βδομάδα να ξεχύνομαι στους δρόμους και ν’ αναζητώ μικρά «διαμάντια» από κάθε γωνιά του πλανήτη, που θα δώσουν λάμψη όχι στην τσέπη μου, αλλά στην ψυχή μου.<br /><br />Η ιστορία διαδραματίζεται στη Ρουμανία το 1987, δηλαδή λίγο πριν την πτώση του καθεστώτος του Νικολάε Τσαουσέσκου. Η… «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρουμανίας» βρίσκει τους πολίτες της στα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης, να μαστίζονται από του κόσμου τα δεινά - «για το καλό τους», φυσικά… </div><br /><div>Μεταξύ άλλων, παρουσιάζεται έλλειψη σε βασικά αγαθά. Το ψωμί και άλλα τρόφιμα διανέμονται με δελτίο και ο κόσμος καταφεύγει στη «μαύρη» αγορά για να προμηθευτεί διάφορα προϊόντα που επιθυμεί. Τα μαγαζάκια της «μαύρης» στήνονται στα πιο απίθανα μέρη, όπως, για παράδειγμα, στους κοιτώνες μιας φοιτητικής εστίας και -φυσικά- έξω στο δρόμο. Το ηλεκτρικό ρεύμα κόβεται κάθε μέρα από μια ώρα και μετά, το ίδιο και το γκάζι, οπότε οι νοικοκυρές πρέπει να έχουν μαγειρέψει από νωρίς, αν θέλουν το βράδυ να φάνε ζεστό φαγητό στο σπίτι…<br /></div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RyUEwPfYjTI/AAAAAAAAAF0/Rv52_EIjz2w/s1600-h/18766560.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126508977669573938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RyUEwPfYjTI/AAAAAAAAAF0/Rv52_EIjz2w/s320/18766560.jpg" border="0" /></a> Ο Τσαουσέσκου έχει επιβάλει μια σειρά παράλογων νόμων, όπως π.χ. αυτόν που «τιμωρεί» όσες γυναίκες δεν έχουν παιδιά, με το να τους παρακρατεί κάθε μήνα το 1/10 του μισθού τους! Αντίθετα, επιβραβεύονται από το κράτος οι πολύτεκνες μητέρες, ανακηρυσσόμενες «ηρωίδες»! Τα έμβρυα θεωρούνται «κοινωνική περιουσία». Απαγορεύονται διά νόμου οι εκτρώσεις, αλλά και η χρήση μεθόδων αντισύλληψης. Η υποβολή μιας εγκύου σε άμβλωση επισύρει βαρύτατες ποινές, τόσο για την ίδια, όσο και για εκείνον που πραγματοποιεί την επέμβαση.<br /><br /><div>Μέσα σ’ αυτό το σχεδόν νοσηρό περιβάλλον τοποθετεί τις ηρωίδες της ταινίας του ο Ρουμάνος <strong>Κριστιάν Μουνγκίου</strong>. Η Γκαμπίτα (<strong>Λόρα Βασιλίου</strong>) και η Οτίλια (<strong>Αναμαρία Μαρίνκα</strong>), νεαρές φοιτήτριες, συγκατοικούν στο ίδιο δωμάτιο της εστίας, η οποία περιλαμβάνει όλα τα… κομφόρ: δωμάτια-κουτιά που στεγάζουν 2, 3 ή 4 άτομα μαζί, κοινά λουτρά για όλους τους φοιτητές κ.λπ. </div><br /><div>Η Γκαμπίτα ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος (τον «πατέρα» δεν τον βλέπουμε ποτέ, ούτε γνωρίζουμε ποιος είναι) και αποφασίζει να μην κρατήσει το παιδί. Ταλαντεύεται, όμως, για καιρό κι έτσι η απόφαση έρχεται με καθυστέρηση… 4 μηνών, 3 εβδομάδων και 2 ημερών.<br />Επειδή, ως γνωστόν, «επιτρέπεται ό,τι απαγορεύεται», το παραεμπόριο που έχει αναπτυχθεί στη ρουμανική κοινωνία της εποχής, περιλαμβάνει και… εκτρώσεις. </div><br /><div>Κι αν στις μέρες μας οι εκτρώσεις γίνονται από γυναικολόγους σε ειδικευμένες κλινικές, στη Ρουμανία του ’87 τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Τη «δουλειά» αναλαμβάνουν να φέρουν σε πέρας -με το αζημίωτο- άνθρωποι που δεν έχουν απαραίτητα σχέση με την ιατρική επιστήμη! Το «γραφείο» του «γιατρού» είναι συνήθως το αυτοκίνητό του. Εκεί γίνονται οι απαραίτητες συνεννοήσεις. Κι όσο για το χειρουργείο; Τι καλύτερο από ένα δωμάτιο ξενοδοχείου; </div><br /><div>Τις εκτρώσεις μπορούν να τις απαγορεύσουν. Το σεξ, όμως, όχι. Έτσι, στα χρόνια του Τσαουσέσκου, η επιθυμία (κατακριτέα ή μη) μιας εγκύου να απαλλαγεί από το παιδί που κυοφορεί, την αναγκάζει να καταφύγει στην παρανομία, αλλά και να παίξει κορώνα-γράμματα τη ζωή της, περνώντας από μια εξαιρετικά επικίνδυνη διαδικασία.<br /></div><div>Η Οτίλια αναλαμβάνει όλα τα «διαδικαστικά». «Κλείνει» το ξενοδοχείο και συναντά το «γυναικολόγο» που της σύστησε μια άλλη φίλη τους: τον κύριο Μπέμπε (αβίαστοι οι συνειρμοί που προκαλεί το επώνυμό του με τα βρέφη που… ο ίδιος ξεφορτώνεται). Έχει φροντίσει και για την αμοιβή του «γιατρού», δανειζόμενη από φίλους και γνωστούς. </div><br /><div>Μόνο που υπολόγιζαν χωρίς τον ξενοδόχο (ή, μάλλον, τον «γυναικολόγο»), διότι ο κ. Μπέμπε βρίσκει πολύ λίγα τα λεφτά και ζητά ως αμοιβή τη σάρκα των δύο νεαρών κοριτσιών… «Ποια θα έρθει πρώτη;», ρωτά κυνικά. </div><br /><div>Στη συνέχεια, προχωρεί στην «επέμβαση»: ένας σωλήνας, κάτι σαν καθετήρας, βγαίνει απ’ το δερμάτινο βαλιτσάκι του και τοποθετείται στο σώμα της Γκαμπίτα, με τη βοήθεια των «αποστειρωμένων» με οινόπνευμα «εργαλείων» του… Μια πλαστική σακούλα κάτω από το σώμα της θα βοηθήσει στο να μην τους πάρουν χαμπάρι οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου, διότι «μπορεί να υπάρξει ακατάσχετη αιμορραγία και να γεμίσει τα σεντόνια» (Περιττό να αναφερθεί ότι υπάρχει τόση αστυνομοκρατία στη ρουμανική κοινωνία, ώστε οι ξενοδοχοϋπάλληλοι συμπεριφέρονται σχεδόν σαν αστυφύλακες, ελέγχοντας τις ταυτότητες των πελατών κάθε φορά που εκείνοι μπαινοβγαίνουν. Όταν δε κάποιος θέλει να τους επισκεφθεί, πρέπει να… αναγγείλουν την άφιξή του νωρίτερα και εκείνος να παραδώσει την ταυτότητά του στη ρεσεψιόν!)…<br />Και πότε θα «βγει» το -νεκρό- παιδί; «Μπορεί σε δύο ώρες, μπορεί και σε δύο ημέρες», απαντά κυνικά ο κύριος Μπέμπε, που «απειλεί» τη Γκαμπίτα να μένει διαρκώς εντελώς ακίνητη, διότι «αν βγει ο καθετήρας εγώ δεύτερη φορά δεν τον βάζω»…</div><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RyUEf_fYjSI/AAAAAAAAAFs/e1HAp9jDKoc/s1600-h/81.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126508698496699682" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RyUEf_fYjSI/AAAAAAAAAFs/e1HAp9jDKoc/s320/81.jpg" border="0" /></a> Ο Μπέμπε φεύγει, το ίδιο και η Οτίλια, επειδή έχει υποσχεθεί στο αγόρι της να πάει στα γενέθλια της μητέρας του. Με τι καρδιά, όμως, έχοντας λίγα λεπτά πριν σχεδόν βιαστεί; Και με τι μυαλό, γνωρίζοντας ότι η ζωή της φίλης της βρίσκεται σε κίνδυνο; Με την ψυχή στο στόμα φτάνει στο "σπίτι των γενεθλίων". Η σκηνή εκεί (με τους γονείς και τους συγγενείς γύρω από το "γενέθλιο" τραπέζι) αποτελεί μια έξοχη τομή στην κοινωνία της εποχής, στις αντιλήψεις, στα στερεότυπα και στην ψυχοσύνθεση των μελών της.<br />Η Οτίλια επιστρέφει στο ξενοδοχείο και βρίσκει την Γκαμπίτα «απαλλαγμένη» μια για πάντα από το «βάρος» που κουβαλούσε στα σπλάχνα της… Επιφορτίζεται να φέρει σε πέρας μια ακόμη αποστολή: να ξεφορτωθεί το «παράνομο» νεκρό έμβρυο.</div><br /><div>Ο Μουνγκίου εξιστορεί την «Οδύσσεια» της Γκαμπίτα, κρατώντας, όμως, σε πρώτο πλάνο την Οτίλια, σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, καταγράφωντας σπαρακτικά τη δική της «Οδύσσεια». Είναι η Οτίλια που θυσιάζεται για τη φίλη της, χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα (εν αντιθέσει με τον κτηνώδη "γυναικολόγο" κύριο Μπέμπε). Δανείζει το κορμί της και τα λεφτά της, υφίσταται τεράστια ψυχολογική πίεση, ρισκάρει ίσως και τη ζωή της, σίγουρα την ελευθερία της, αλλά και το δεσμό της. Εν ολίγοις, περνά για χάρη της μια ψυχική έκτρωση. </div><br /><div>Χωρίς στομφώδη κινηματογράφηση, χωρίς φλυαρία (όπως αυτή του παρόντος ποστ, για παράδειγμα…!), ο Μουνγκίου καταφέρνει να δημιουργήσει μια συγκλονιστική ταινία, αφοπλιστική, απλή, οδυνηρή και λυτρωτική, όπως η αλήθεια. </div><br /><div>Σκιαγραφεί με απαράμιλλη μαεστρία μια ολόκληρη εποχή (αυτή του «υπαρκτού σοσιαλισμού»), μια ολόκληρη κοινωνία και τις ψεύτικες προσδοκίες της. Στα 113 λεπτά που διαρκεί, καταφέρνει να περικλείσει μεγάλες καθημερινές αλήθειες, με «πρόφαση» την ιστορία δύο κοριτσιών, που στα χέρια ενός χολιγουντιανού σκηνοθέτη θ’ αποτελούσε έμπνευση για ένα ακόμη θρίλερ «της σειράς»... Και μόνο γι’ αυτές τις αλήθειες, αξίζει κάποιος να τη δει. </div><br /><div><em>Η ταινία βραβεύτηκε στο φετινό <strong>Φεστιβάλ των Καννών</strong> με το «<strong>Χρυσό Φοίνικα</strong>». Αποτελεί την πρώτη μιας σειράς ταινιών διαφόρων σκηνοθετών, που εντάσσονται στον κύκλο «<strong>Ιστορίες από τη Χρυσή Εποχή</strong>» (ο τίτλος αναφέρεται με προφανή ειρωνεία στην περίοδο διακυβέρνησης Τσαουσέσκου).</em></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-3728386548147139354?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-57610982163054431372007-10-22T23:08:00.000+03:002007-10-30T23:12:48.223+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/Rx0GM3vNA6I/AAAAAAAAAFE/zMD_Rcyuhc0/s1600-h/Control.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124258769207624610" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/Rx0GM3vNA6I/AAAAAAAAAFE/zMD_Rcyuhc0/s320/Control.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><em><a href="http://www.controlthemovie.com/"><strong><span style="font-size:130%;">«Control»</span></strong></a>, <span style="font-size:100%;">του Άντον Κόρμπιν. </span></em></span><br /><div><span style="font-size:85%;"><em><span style="font-size:100%;">Μ. Βρετανία, 2007</span></em><br /></span><br />Δεν είχα καμία σχέση με τη μουσική των <a href="http://www.joydiv.org/">Joy Division</a>. Για την ακρίβεια, είχα μόνο ακουστά ότι (κάποτε) υπήρχε αυτό το συγκρότημα. Λογικό, αφού δεν είμαι και το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα φαν της post-punk ροκ βρετανικής μουσικής σκηνής! Ακόμη και για την αυτοκτονία του Ίαν Κέρτις δεν είχα πλήρη εικόνα. Κάτι είχε πάρει το αφτί μου, αλλά μέχρι εκεί. Ωστόσο, η υπόθεση της ταινίας μου κίνησε την περιέργεια κι έτσι αποφάσισα (με εντελώς δημοκρατικές διαδικασίες!) να πάρω τη συντροφιά μου και να τη δούμε.<br /></div><br /><div>Πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή «βιογραφική ταινία» και σίγουρα δεν πρόκειται για μια «μουσική ταινία». Για μια ταινία με πολλή μουσική, ίσως. Η μουσική, όμως, είναι μόνον η αφορμή για την έναρξη ενός μαγευτικού ταξιδιού σ’ ένα από τα πιο σκοτεινά, μελαγχολικά και δημιουργικά μυαλά της διεθνούς μουσικής σκηνής που αποτυπώθηκαν ποτέ στο κινηματογραφικό πανί. Το ψυχογράφημα του Ίαν Κέρτις είναι μόνο η πρόφαση για τη σκιαγράφηση μιας ολόκληρης εποχής, μιας ολόκληρης κουλτούρας και μιας ολόκληρής γενιάς.<br /></div><br /><div>Ο Κέρτις είναι ένα «λαϊκό» παιδί που μεγαλώνει σε μια γειτονιά του Μάντσεστερ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 εντάσσεται στους Joy Division ως frontman, διατηρώντας, παράλληλα, την πρωινή δουλειά του στο κρατικό γραφείο ευρέσεως εργασίας. Λίγο μετά τα 20 του χρόνια, ερωτεύεται και παντρεύεται «εν ριπή οφθαλμού» ένα εξίσου «λαϊκό» κορίτσι, τη Ντέμπορα, η οποία σύντομα φέρνει στον κόσμο το παιδί τους.<br /></div><br /><div>Γρήγορα γίνεται εμφανές ότι ο ταλαντούχος, ευαίσθητος και ασταθής συναισθηματικά και ψυχολογικά Ίαν δεν μπορεί να διαχειριστεί το μέγεθος της επιτυχίας που έρχεται, δεν μπορεί, ουσιαστικά, να διαχειριστεί τη ζωή του. Τα ναρκωτικά, η επιληψία και η διαταραγμένη του ψυχοσύνθεση είναι τα φαντάσματα που τον στοιχειώνουν καθημερινά και μέρα με τη μέρα πολλαπλασιάζονται, οδηγώντας τον τελικά σε αδιέξοδο. Φτάνει στο σημείο να πει στη γυναίκα του ότι δεν την αγαπά, εξωθώντας την στα πρόθυρα της απόγνωσης. Την ίδια στιγμή, γνωρίζει και ερωτεύεται τη Βελγίδα Ανίκ, συνάπτοντας μαζί της ερωτικό δεσμό. </div><br /><div></div><div>Η καταθλιπτική του συμπεριφορά τον αποξενώνει όλο και περισσότερο από τους γύρω του, κυρίως από τον ίδιο τον εαυτό του. Οι επιληπτικές κρίσεις πάνω στη σκηνή πληθαίνουν και το τέλος δεν θ’ αργήσει να ‘ρθει. Μετά από έναν καβγά με τη γυναίκα του, εκείνη εγκαταλείπει το σπίτι και την επόμενη που επιστρέφει, τον βρίσκει κρεμασμένο. Ήταν μόλις 23 ετών…<br /></div><br /><div>Ο λυρισμός της ταινίας ξεχειλίζει καθ’ όλη τη διάρκεια των 120 λεπτών. Η ατμοσφαιρική ασπρόμαυρη φωτογραφία εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο το στόρι και οι δυνατές ερμηνείες -με αποκορύφωμα τον συγκλονιστικό Σάμ Ρίλεϊ, που υποδύεται τον Κέρτις- απογειώνουν το όλο εγχείρημα.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-5761098216305443137?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-7733269048920027612007-09-26T23:28:00.000+03:002007-09-26T23:33:42.504+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RvrBa8GQHpI/AAAAAAAAAE8/U-3pj7uNkWM/s1600-h/DSC00836.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114612995385728658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RvrBa8GQHpI/AAAAAAAAAE8/U-3pj7uNkWM/s320/DSC00836.JPG" border="0" /></a><em> Η αχτίδα φωτός ως προσμονή</em></div><br /><br /><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RvrBK8GQHoI/AAAAAAAAAE0/VLjNkLpUVpQ/s1600-h/DSC00266.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114612720507821698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RvrBK8GQHoI/AAAAAAAAAE0/VLjNkLpUVpQ/s320/DSC00266.JPG" border="0" /></a> <em>Η απόδραση ως ευχή</em></div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-773326904892002761?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-9882809746380454272007-08-13T20:08:00.001+03:002007-08-13T20:10:21.375+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RsCQTk84RqI/AAAAAAAAAEs/PW8c6nybWz0/s1600-h/DSC00061.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098233444194338466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RsCQTk84RqI/AAAAAAAAAEs/PW8c6nybWz0/s320/DSC00061.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-988280974638045427?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-30906643039176128752007-07-29T02:43:00.000+03:002007-07-29T02:45:21.388+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RqvU2E84RpI/AAAAAAAAAEk/yWHqiVCW9Bw/s1600-h/Ελλάδα+2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092397829179590290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RqvU2E84RpI/AAAAAAAAAEk/yWHqiVCW9Bw/s320/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1+2.bmp" border="0" /></a> <div></div><br /><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong><em><span style="color:#3333ff;">Καλό καλοκαίρι!</span></em></strong><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-3090664303917612875?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-5853486737514442702007-07-15T13:27:00.000+03:002007-07-15T16:22:41.546+03:00My lil Maldivian friend, <strong><span style="color:#3333ff;"><a href="http://meehaku-moyavedhaane-ennu.blogspot.com/">Mini</a></span></strong>, tagged me!!! Yes, it's true! I couldn't believe it either, but what can I do now?<br />Hmmm... I found it! I 'll answer her questions! :))<br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">1. Three things I can't do:</span></strong><br />Windsurfing (I haven't even tried!)<br />Cheat my girlfriend (honestly!)<br />Watch martial arts films (I hate them!)<br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">2. Three things I can do:</span></strong><br />Write an article (that's what I do for a living!)<br />Write a poem :)<br />Answer these questions :D<br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">3. Three things that scare me:</span></strong><br />Death<br />The possibility of losing what I 've got<br />The possibility of not fulfilling my dreams<br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">4. Three things I love:</span></strong><br />All the people I love (yep, I 've cheated. They 're more than one!)<br />Holidays!<br />Going to the cinema<br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">5. Three things I hate:</span></strong><br />The two-faced people<br />Not having time to do what I want<br />When I come back to work after a wonderful weekend...<br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">According to the agreement I made with Mini, I won't tag anyone else! The chain breaks here...!</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-585348673751444270?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-91381347903288384642007-07-09T00:38:00.000+03:002007-07-09T01:35:52.360+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFd2DwqEnI/AAAAAAAAAEc/HBBD6H_SKjs/s1600-h/paralia-alimou.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084948637581709938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFd2DwqEnI/AAAAAAAAAEc/HBBD6H_SKjs/s320/paralia-alimou.gif" border="0" /></a><em>"<strong>Με… λεξικό ξένων γλωσσών κάθε Κυριακή στην παραλία Αλίμου</strong><br /></em><br /><div><em>Καρφίτσα δεν πέφτει τις Κυριακές στην πλαζ του Αλίμου, όπου η ελεύθερη είσοδος αλλά και η εύκολη πρόσβαση με το τραμ την έχουν καταστήσει <strong>πόλο έλξης για χιλιάδες αλλοδαπούς</strong>, που αναζητούν μια ανάσα δροσιάς. </em></div><div><em></em></div><br /><div><em><strong>Όλοι οι λουόμενοι σε αυτή την παραλία είναι αλλοδαποί. Ρώσοι, Αλβανοί, Βούλγαροι Πακιστανοί και από διάφορα άλλα μέρη του κόσμου</strong>, που μαζί με τους φίλους και τις οικογένειες τους πηγαίνουν για να απολαύσουν μια δροσερή βουτιά.<br /></em></div><br /><div><em>Οι περισσότεροι λουόμενοι στην παραλία είναι άνδρες. <strong>Οι γυναίκες είναι μετρημένες στα δάχτυλα και αυτές είναι κυρίως εσώκλειστες σε σπίτια</strong>, που φροντίζουν ηλικιωμένους και παίρνουν ρεπό μια φορά την εβδομάδα".</em> </div><br /><div></div><div>Το κείμενο αυτό προέρχεται από το δικτυακό τόπο του τηλεοπτικού σταθμού Alpha (<a href="http://www.alphatv.gr/index.asp?a_id=90&news_id=24273">συγκεκριμένα, βρίσκεται εδώ</a>). Επίσης, εκφωνήθηκε (ως "σπικάζ") σε ρεπορτάζ που προβλήθηκε στο τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού.</div><br /><div></div><div>Μπορεί κάποιος να μου πει <strong>σε τι στο διάολο συνίσταται η εν λόγω "είδηση";</strong> </div><br /><div></div><div>Ποιο από τα <em>-κατά Χρήστο Πασαλάρη-</em> <strong>στοιχεία της είδησης</strong> (επικαιρότητα, εγγύτητα, σπουδαιότητα, σπανιότητα, εκρηκτικότητα, εκκρεμότητα, συγκίνηση, συνέπεια) περιέχει;</div><br /><div></div><div>Μήπως ο συντάκτης της θέλει να μας πει <strong>κάτι</strong> για τους αλλοδαπούς;</div><br /><div></div><div>Κι αν ναι, <strong>τι;</strong></div><br /><div></div><div>Μήπως ο συντάκτης της συμβάλλει -έστω και άθελά του- στην <strong>ανάπτυξη ρατσιστικών αντανακλαστικών</strong> σε μερίδα της κοινής γνώμης;</div><div></div><br /><div>Υ.Γ. 1: Σήμερα, ημέρα δημοσίευσης της παραπάνω "είδησης", ολοκληρώθηκαν οι εκδηλώσεις του (τριήμερου) <strong><a href="http://www.antiracistfestival.gr/">12ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ</a></strong>, στην πλατεία Πρωτομαγιάς, στα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων. Τραγική ειρωνεία;</div><div><span style="color:#ffffff;">; </span></div><div></div><div>Υ.Γ. 2: Εκτός των άλλων, η είδηση είναι <strong><em>και</em> ανακριβής</strong>. Σαφώς και πηγαίνουν πολλοί Έλληνες σ' αυτή την παραλία (ακούς εκεί <em>"Έλληνας... ούτε για δείγμα!"</em>) - κυρίως ηλικιωμένοι. Το ξέρω, διότι έχω πάει (δεν έμεινα, όμως, για μπάνιο, για... πολλούς και διάφορους λόγους!). </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-9138134790328838464?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-5495739451319198722007-07-08T23:03:00.000+03:002007-07-09T00:16:53.733+03:00<div align="left">Ήταν <strong>μια από τις ελάχιστες</strong> κινητοποιήσεις <strong>στην ιστορία αυτού του τόπου</strong> που <strong>δεν οργανώθηκε από κανένα κόμμα, από κανέναν πολιτικό ή κοινωνικό φορέα, από κανένα σωματείο, σύλλογο, σύνδεσμο, όμιλο, από κανένα συνδικάτο</strong>. Χωρίς το <strong>"καπέλο"</strong> και την <strong>"ομπρέλα"</strong> κανενός.<br /></div><div align="left"><br /></div><div align="left">Η πρωτοβουλία ανελήφθη <strong>αυθόρμητα</strong>, από εκατοντάδες πολίτες -κυρίως <strong>χρήστες του διαδικτύου</strong> και, συγκεκριμένα, <strong>μπλόγκερ</strong>- που δεν είχαν κανένα κοινό γνώρισμα μεταξύ τους (δεν ανήκαν απαραίτητα στο ίδιο κόμμα, δεν είχαν απαραίτητα την ίδια ιδεολογία). <strong><em>Πλην ενός:</em></strong> είχαν όλοι την <strong>ευαισθησία</strong> που πρέπει να επιδεικνύει κάθε <strong>συνειδητοποιημένος πολίτης</strong>, ο οποίος βλέπει ότι ο <strong>ζωτικός του χώρος</strong> (με την κυριολεκτική και όχι με την πολιτικοοικονομική έννοια του όρου), δηλαδή το περιβάλλον, συρρικνώνεται και περιορίζεται, από μια μερίδα κατ' ευφημισμόν συνανθρώπων του. </div><div align="left"><br /></div><div align="left"><strong>Χιλιάδες πολίτες</strong> αυτής της κατηγορίας, που ενημερώθηκαν για τη συγκέντρωση μέσω <strong>ηλεκτρονικών και</strong> <strong>γραπτών μηνυμάτων</strong>, αλλά και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, κατέκλυσαν σήμερα το απόγευμα -επί τουλάχιστον τρεις ώρες- τη λεωφόρο Βασιλίσσης Αμαλίας, μπροστά στη <strong>Βουλή των Ελλήνων,</strong> και βροντοφώναξαν -απευθυνόμενοι προς τους 300- την <strong>απαίτησή</strong> τους να αναληφθούν <strong>άμεσα</strong> πρωτοβουλίες από τη συντεταγμένη πολιτεία, ώστε <strong>να ξαναγεννηθεί</strong> όσο το δυνατόν πιο σύντομα το δάσος της Πάρνηθας.</div><div align="left"><br /></div><div align="left"><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">Κι αυτό ήταν μόνον η αρχή.</span></em></strong></div><div align="center"><br /><br /></div><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084923151245775314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFGqjwqEdI/AAAAAAAAADM/0I4QeDv-kkU/s320/DSC01362.JPG" border="0" /></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">Τουλάχιστον 5 χιλιάδες πολίτες "πολιόρκησαν" το Κοινοβούλιο</span></em></strong></div><div align="center"><br /><br /></div><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084923486253224418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFG-DwqEeI/AAAAAAAAADU/jUG18vqqMbo/s320/DSC01359.JPG" border="0" /><strong><em><span style="font-size:85%;">"Περπατώ εις το δάσος, όταν το δάσος δεν είναι εδώ". Ο Ανώνυμος Οικοπεδοφάγος</span></em></strong></p><div align="center"><br /></div><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084924005944267250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFHcTwqEfI/AAAAAAAAADc/yla9FuV6rQc/s320/DSC01379.JPG" border="0" /><em><strong><span style="font-size:85%;">Καρβουνιασμένα κουκουνάρια και πευκοβελόνες από την Πάρνηθα χρησιμοποιήθηκαν ως προσάναμμα για την περιορισμένης έκτασης φωτιά που συμβολικά άναψαν οι διαδηλωτές στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου.</span></strong></em> </p><p align="center"><br /></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084929451962798690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFMZTwqEmI/AAAAAAAAAEU/W7DPBun3gpo/s320/DSC01385.JPG" border="0" /> <p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">Ο Άγνωστος Στρατιώτης κείτεται νεκρός, με επιδέσμους στο σώμα του. Το κηδειόχαρτο, από κάτω, γράφει: "Με βαθιά λύπη ανακοινώνουμε το θάνατο των ελληνικών δασών στις φλόγες"...</span></em></strong></p><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084925822715433506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFJGDwqEiI/AAAAAAAAAD0/Rp3s0Jko3pg/s320/DSC01373.JPG" border="0" /> <p align="center"><em><strong><span style="font-size:85%;">Αναγκαστικά "την πλήρωσαν" και τα φανταράκια! Οι εύζωνοι της Προεδρικής Φρουράς περίμεναν τουλάχιστον επί δέκα λεπτά, σαστισμένοι, μέχρι να πραγματοποιηθεί η αλλαγή φρουράς. Τελικά, η αλλαγή έγινε υπό τα γιουχαΐσματα δεκάδων "θερμόαιμων" συγκεντρωμένων...<br /></span></strong></em><br /></p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084926737543467570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFJ7TwqEjI/AAAAAAAAAD8/-TwIOIECOFM/s320/DSC01378.JPG" border="0" /></p><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">Το τηλεοπτικό συνεργείο του... "ΤηλεΦως" (ναι, το κανάλι του κυρίου Παπανικόλα είναι!) επί το έργον!!! Προσέξτε τη ρεπόρτερ, αλλά και το μικρόφωνο! Κρίμα που δεν φαίνεται και ο εικονολήπτης, με τη χάντικαμ ανά χείρας!</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">΄</span></em></strong></div><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084927497752678978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFKnjwqEkI/AAAAAAAAAEE/1-OdqqE743A/s320/DSC01390.JPG" border="0" /><span style="font-size:85%;"><strong><em>Τι κι αν το σκοτάδι είχε πέσει; Απτόητοι οι διαδηλωτές συνέχιζαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους έξω από την (άδεια) Βουλή</em></strong></span></p><p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">΄</span></em></strong></p><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084928167767577170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RpFLOjwqElI/AAAAAAAAAEM/nO2ft-OvdSM/s320/DSC01382.JPG" border="0" /> </p><p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">Η γαλανόλευκη κυματίζει ανέμελα στην κορυφή του Κοινοβουλίου, με φόντο τον αττικό ουρανό. Μόνο το γαλάζιο τ' ουρανού μας έμεινε (κι αυτό έχει προ πολλού ξεθωριάσει, εδώ που τα λέμε), αφού το πράσινο δεν το θέλαμε και το κάναμε μαύρο...</span></em></strong></p><p align="center"></p><p align="justify"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;"><em>΄</em></span></p><p align="justify"><span style="font-size:85%;"><em>Φωτογραφίες:<strong> <span style="color:#3333ff;">Εν Πλω</span> Outdoor Studio</strong></em></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-549573945131919872?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-14048098940736079022007-07-05T01:50:00.000+03:002007-07-05T01:51:16.170+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RowkUjwqEcI/AAAAAAAAADE/as2FYsgGTYU/s1600-h/Ενοικιάζεται+1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083478015009755586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RowkUjwqEcI/AAAAAAAAADE/as2FYsgGTYU/s320/%CE%95%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9+1.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-1404809894073607902?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-79170898821755359922007-07-04T00:38:00.000+03:002007-07-04T01:45:02.011+03:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">Επειδή...<br /></div></span><div align="left"><span style="font-size:130%;">μια <strong><span style="color:#3333ff;">φωτογραφία</span></strong> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">αξίζει όσο <strong><span style="color:#cc6600;">χίλιες λέξεις</span></strong><br /></span><span style="font-size:130%;"><em>(συνεπώς αυτό το ποστ </em></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><em>περιέχει... <strong><span style="color:#ff0000;">6 χιλιάδες</span></strong> λέξεις)</em>...</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">τα <strong><span style="color:#006600;">σχόλια</span></strong> περιττεύουν...</span></div><div align="right"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083092288291869042" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RorFgTwqEXI/AAAAAAAAACc/CPe1GzxvVG4/s320/%CE%A0%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82+6.JPG" border="0" /> <p align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Φίλιππος Πλιάτσικας on stage</strong></span></p><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083092099313308002" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RorFVTwqEWI/AAAAAAAAACU/8ADdLF7vT18/s320/%CE%A0%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82+4.JPG" border="0" /> </p><p align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Ο Βασίλης Καζούλλης σε... τρελές πιρουέτες!</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">΄</span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;"></span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;"></span></p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083092820867813778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RorF_TwqEZI/AAAAAAAAACs/PPC79bjx7Ow/s320/%CE%A0%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82+11.JPG" border="0" /></p><p align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Ένας φίλος ήρθε απόψε απ' τα παλιά (ο Μάνος Ξυδούς)...</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">΄</span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;"></span></p><p></p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083093065680949666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RorGNjwqEaI/AAAAAAAAAC0/hKxBqiEbY0U/s320/%CE%A0%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82+15.JPG" border="0" /></p><p align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Λίγο πριν το τέλος...</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">΄</span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;"></span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;"></span></p><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083092588939579778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RorFxzwqEYI/AAAAAAAAACk/Yk0_dV1M9Rk/s320/%CE%A0%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82+8.JPG" border="0" /> <span style="font-size:85%;"><strong>Γεμάτος (και την Κυριακή) ο Λυκαβηττός</strong></span><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083093989098918322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RorHDTwqEbI/AAAAAAAAAC8/-XpZ-IXgQ-U/s320/%CE%98%CE%AD%CE%B1+%CE%B1%CF%80%CF%8C+%CE%9B%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%B7%CF%84%CF%84%CF%8C+5.JPG" border="0" /> <span style="font-size:85%;"><strong>Άσχετη φώτο: η Αθήνα απ' το Λυκαβηττό. Δεν σας πιάνεται η ψυχή;</strong></span> </p><p align="center"><span style="font-size:85%;"></span></p><p align="left"><span style="font-size:85%;"></span></p><p align="left"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">΄</span></p><p align="left"><span style="font-size:85%;">Φωτογραφίες: <strong><em><span style="color:#3333ff;">Εν πλω</span> Outdoor Studio</em></strong></span></p><p align="left"><span style="font-size:85%;"><em>Η λήψη έγινε στο θέατρο του Λυκαβηττού, την Κυριακή 1η Ιουλίου 2007.</em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-7917089882175535992?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1817802460190272532007-06-28T16:18:00.000+03:002007-06-28T16:29:41.263+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoO1vDwqEQI/AAAAAAAAABk/jbbb1SnRYQg/s1600-h/music-n-lyrics.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081104624671920386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoO1vDwqEQI/AAAAAAAAABk/jbbb1SnRYQg/s320/music-n-lyrics.jpg" border="0" /></a>Θα γνωρίζετε, ασφαλώς (τουλάχιστον όσοι ανήκετε στο στενό φιλικό μου κύκλο - οι του διαδικτυακού κύκλου το μαθαίνετε τώρα!), ότι είμαι λάτρης της <strong>ελληνικής έντεχνης και ροκ μουσικής σκηνής</strong>. Δείχνω μια ιδιαίτερη προτίμηση στις <strong>μπαλάντες</strong> και στα τραγούδια που κάποιοι θα χαρακτήριζαν <strong>«μελαγχολικά»</strong>. Εγώ, πάλι, θα τα ονόμαζα <strong><em><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">«ταξιδιάρικα»</span></em></strong>. <div></div><br /><div>Μου αρέσουν, επίσης, και λαϊκά τραγούδια, όπως, για παράδειγμα, αυτά που τραγουδά ο <strong>Μητροπάνος</strong>. Για να σας δώσω να καταλάβετε, να μια πρόχειρη λίστα με τους τραγουδιστές ή/και τραγουδοποιούς που μου αρέσουν (με αλφαβητική σειρά):<br /></div><div><span style="color:#ffffff;">΄</span></div><div>Γιάννης Αγγελάκας, Χάρις Αλεξίου, Γιώργος Αλουπογιάννης, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Σοφία Βόσσου, Δήμητρα Γαλάνη, Γλυκερία, Φοίβος Δεληβοριάς, Γιώργος Δημητριάδης, Ελένη Δήμου, Στάθης Δρογώσης, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Νίκος Ζιώγαλας, Παντελής Θαλασσινός, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Βασίλης Καζούλλης, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Λουκιανός Κηλαηδόνης, Κίτρινα Ποδήλατα, Γιάννης Κότσιρας, Μανώλης Λιδάκης, Λουδοβίκος των Ανωγείων, Κώστας Μακεδόνας, Σωκράτης Μάλαμας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Δημήτρης Μητροπάνος, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Γιώργος Νταλάρας, Όναρ, Νίκος Παπάζογλου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μιλτιάδης Πασχαλίδης, Παύλος Παυλίδης, Ορφέας Περίδης, Νίκος Πορτοκάλογλου, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Πυξ Λαξ, Μάνος Πυροβολάκης, Διονύσης Σαββόπουλος, Ζακ Στεφάνου, Διονύσης Τσακνής, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μανώλης Φάμελλος, Μιχάλης Χατζηγιάννης.<br />Επίσης, βγάζω το καπέλο στους συνθέτες: Μάνο Λοϊζο, Μάνο Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Θάνο Μικρούτσικο, Σταμάτη Σπανουδάκη και Σταμάτη Κραουνάκη.<br /><br />Με την <strong>ξένη μουσική</strong> δεν είχα ποτέ… επίσημη σχέση (κάτι one night stand μόνο)! Μη με ρωτήσετε για τίτλους τραγουδιών, ονόματα συγκροτημάτων, δίσκους και ό,τι άλλο έχει να κάνει με μουσική της αλλοδαπής, διότι έχω <strong>πλήρη μεσάνυχτα</strong>! Όχι, βέβαια, επειδή είμαι… εθνικιστής στον πολιτισμό, αλλά απλά επειδή δεν έχω εντρυφήσει στη μουσική άλλων κρατών.<br /></div><br /><div>Ωστόσο, πολύ συχνά θα με πιάσετε να σιγοτραγουδάω ξένα τραγούδια ή ν’ ακούω ένα ξένο τραγούδι στο ραδιόφωνο και να φωνάζω: «φοβερό κομμάτι αυτό»! Μη ρωτήσετε, όμως, ποιος το λέει ή ποιος είναι ο τίτλος του - δεν θα ξέρω να σας πω.<br /><br />Αφορμή γι’ αυτό το ποστ (που σας τυραννάει τόση ώρα) στάθηκε <strong>μια συζήτηση</strong> που είχα με ιδιαιτέρως προσφιλές μου πρόσωπο περί ανέμων, υδάτων και… μουσικής. Επιδοθήκαμε σ’ ένα ιδιότυπο <strong>τεστ μουσικών γνώσεων</strong>, το αποτέλεσμα του οποίου ήταν <strong>αποκαρδιωτικό</strong> ως προς την επάρκειά των γνώσεών μου για τη διεθνή μουσική σκηνή (αλλά άκρως ενθαρρυντικό ως προς τις γνώσεις μου για το εγχώριο τραγούδι)!<br /><br />Βάλθηκα, λοιπόν, σήμερα να καταγράψω όλα τα ξένα τραγούδια που μου έχουν κάνει «κλικ» τον τελευταίο καιρό, για ν’ αποδείξω (στον εαυτό μου και όχι μόνο!) ότι έχω συνείδηση και γνώση του τι ακούω, όταν το ακούω (<strong>δεν τα κατάφερα, τελικά!</strong>).<br /><br />Ιδού, λοιπόν, το… <strong><em><span style="font-size:130%;">Top 60</span></em></strong> των ξένων τραγουδιών με τα οποία έχω «κολλήσει» τους τελευταίους μήνες (ή εβδομάδες) και τα οποία περιήλθαν στην κατοχή μου, είτε σε cd, είτε σε μορφή mp3, στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου (και στο mp3 player μου)! Σας τα συνιστώ ανεπιφύλακτα (η σειρά είναι απολύτως τυχαία)!<br /><br />1) Nothing in my way - Keane<br />2) Te busque - Nelly Furtado, feat. Juanes<br />3) Erase/Rewind - The Cardigans<br />4) Red, red wine - UB40<br />5) Save room - John Legend<br />6) Lucky you - Lighting Seeds<br />7) She will be loved - Maroon 5<br />8) If you tolerate this - Manic Street Preachers<br />9) Ordinary day - Dolores O’ Riordan<br />10) Not over - Erik Faber<br />11) Don’t dream it’s over - Crowded House<br />12) One - Mary J. Blige, feat. U2<br />13) Perfect situation - Weezer<br />14) Too little too late - Jojo<br />15) Here without you - 3 doors down<br />16) Save tonight - Eagle-Eye Cherry<br />17) Black, black heart - David Usher<br />18) Bird of Paradise - Snowy White<br />19) Closer - Travis<br />20) Mexican moon - Concrete Blonde<br />21) Dust in the wind - Kansas<br />22) No promises - Shayne Ward<br />23) Truly, madly, deeply - Savage Garden<br />24) Your love alone is not enough - Manic Street Preachers<br />25) I saved the world today - Eurythmics<br />26) Relax, Take it easy - Mika<br />27) I ‘m like a bird - Nelly Furtado<br />28) Sometimes love just ain’t enough - Patty Smyth & Don Henley<br />29) Because I love you - Stevie B<br />30) Always somewhere - Scorpions<br />31) The passenger - Iggy Pop<br />32) Angie - The Rolling Stones<br />33) Lazarus - Porcupine Tree<br />34) Wake me up when September ends - Green day<br />35) Rewind - Paolo Nutini<br />36) Bella luna - Jason Mraz<br />37) The blower’s daughter - Damien Rice<br />38) Clocks - Coldplay<br />39) El corazon - Arno Elias<br />40) Lady D’ Arbanville - Cat Stevens<br />41) Partons vite - Kaolin<br />42) The sound of silence - Simon and Garfunkel<br />43) U-Turn (Lili) - Aaron<br />44) Sunny came home - Shawn Colvin<br />45) Mad about you - Hooverphonic<br />46) Sing - Travis<br />47) Holiday - Scorpions<br />48) Lovefull - The Cardigans<br />49) Tonight - Reamonn<br />50) Goodnight moon - Shivaree<br />51) All good things (Come to an end) - Nelly Furtado<br />52) Bad day - Daniel Powter<br />53) Carnival - The Cardigans<br />54) With or without you - Keane (ναι, των U2 είναι!)<br />55) 7 seconds - Neneh Cherry, Youssou N' Dour<br />56) Nothing else matters - Metallica<br />57) The last time - Keane<br />58) My favourite game - The Cardigans<br />59) Summer wine - Ville Valo &amp; Natalia Avelon</div><div>60) Quando, quando, quando - Michael Buble feat. Nelly Furtado</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-181780246019027253?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-24443925900332954622007-06-27T02:07:00.000+03:002007-06-28T03:37:35.129+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoGixDwqEPI/AAAAAAAAABc/iTR_lfRet4o/s1600-h/DSC01273.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080520818357309682" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoGixDwqEPI/AAAAAAAAABc/iTR_lfRet4o/s320/DSC01273.JPG" border="0" /></a>Τρίτη μεσημέρι. Ο υδράργυρος χτυπάει <strong><span style="font-size:130%;color:#ff9900;">45άρια</span></strong>. Το δωμάτιο θυμίζει <strong>θάλαμο αερίων</strong>. Το <strong>τηλεφώνημα</strong> δείχνει το δρόμο προς τη <strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6633ff;">λύτρωσ</span><span style="color:#3366ff;">η</span></span></strong>.<br /><div>Σε <strong>πέντε λεπτά</strong> είμαι έτοιμος. Η ατμόσφαιρα έξω <strong>αποπνικτική</strong>. Περπατάω στον <strong>πυρακτωμένο</strong> δρόμο. Μπροστά του ο <strong>εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες</strong> γίνεται <strong><span style="font-size:130%;color:#33cc00;">παραμυθάκι</span></strong> για παιδιά του νηπιαγωγείου. </div><br /><div>Καθώς προχωράω, νιώθω το ίδιο αίσθημα όπως όταν ανοίγεις τον <strong>αναμμένο φούρνο</strong> και βάζεις το κεφάλι σου μπροστά στο φαγητό που ψήνεται. Κυριολεκτικά! </div><div><span style="color:#ffffff;">΄</span></div><strong></strong><div><strong>Σε συναντώ</strong> στη στάση και αμέσως η θερμοκρασία <strong><span style="font-size:130%;color:#33cc00;">πέφτει</span></strong>. <strong>Χίλια κλιματιστικά</strong> των 100.000 BTU με χτυπούν κατακέφαλα! Επιτέλους, δροσιά! </div><br /><div><strong><span style="font-size:130%;color:#006600;">Ξεκινάμε</span></strong>. Πρώτη φορά φτάνω τόσο γρήγορα στην παραλιακή! <strong><em>Ή έτσι μου φάνηκε;</em></strong> </div><br /><div>Το <strong>"Tαξίδι στα Κύθηρα"</strong> -ή <strong><span style="font-size:130%;color:#000099;">στη Βουλιαγμένη</span></strong>, όπως το πάρει κανείς- έχει ξεκινήσει! <strong><em>"Να είμαστε συνεχώς μεθυσμένοι"</em></strong> κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, μας προτρέπει ο <strong>Μπωντλαίρ</strong>. </div><br /><div>Το γυρίζω σε <strong>Όμηρο</strong>! Πρώτη φορά που η διαδρομή παραμερίζει και "μεταβιβάζει" την ανεκτίμητη αξία της στον προορισμό, στην <strong>Ιθάκη</strong>. Το ταξίδι -και οι εμπειρίες που αυτό προσφέρει- ήταν, απλώς, τα προεόρτια. Κι εμείς ευχηθήκαμε να είναι σύντομος ο δρόμος κι όχι μακρύς (ζητώντας προκαταβολικά συγγνώμη απ' τον <strong>Καβάφη</strong>)! </div><div><span style="color:#ffffff;">΄</span></div><div>Φτάνουμε. Βουτάμε σχεδόν αμέσως. Ο <strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">δικός σου βυθός</span></strong> είναι απείρως καλύτερος από του Χατζηγιάννη! Μπαινοβγαίνουμε στη θάλασσα, κάνοντας <strong>«τα δικά μας»</strong>! </div><br /><div>Πάμε στο κυλικείο. Το ρεύμα έχει κοπεί εδώ και μία ώρα. Ούτε φρεντοτσίνο, ούτε γρανίτα, ούτε καν παγωμένο νερό! Ε, και; Εμείς ξέρουμε να <strong>ξεδιψάμε κι αλλιώς</strong>!<br />Αποφασίζουμε να μείνουμε κι άλλο. Η επιλογή <strong><span style="font-size:130%;color:#996633;">μας δικαιώνει</span></strong>!<br /><br /><em>Όσοι πηγαίνουν στη Βουλιαγμένη<br />Λέει ένας νόμος παλιός<br />Νύχτα με φεγγάρι<br />Κι είναι λίγο πιωμένοι</em></div><div><em>Πάντα τη βρίσκουν αλλιώς</em></div><br /><div><em></em></div><div><span style="font-size:85%;">All day soundtrack:<em> <strong>"Στη Βουλιαγμένη" - Λουκιανός Κηλαηδόνης</strong></em></span></div><div><em><span style="font-size:85%;"></span></em></div><br /><div><em><span style="font-size:85%;">Φωτογραφία: <strong><span style="color:#3333ff;">Εν πλω</span> Sea Studio</strong></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-2444392590033295462?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-40605352607265322372007-06-25T23:58:00.000+03:002007-06-26T02:13:42.304+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoA2vvO7NoI/AAAAAAAAABU/-qnfz_Zez4Y/s1600-h/DSC01238.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080120573434738306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoA2vvO7NoI/AAAAAAAAABU/-qnfz_Zez4Y/s320/DSC01238.JPG" border="0" /></a><strong><span style="color:#3333ff;">Φρεσκάδα</span>, <span style="color:#ff6600;">νιάτα</span>, <span style="color:#993300;">αγάπη</span>, <span style="color:#ff0000;">έρωτας</span>, <span style="color:#66cccc;">πάθος</span>, <span style="color:#33cc00;">τρέλα</span>, <span style="color:#663333;">νεύρο</span>, <span style="color:#000066;">κέφι</span>, <span style="color:#ff9966;">φαντασία</span>, <span style="color:#cc66cc;">μαγεία</span>, <span style="color:#663366;">φιλία</span>, <span style="color:#666600;">ελευθερία</span></strong>. Ήταν <strong><span style="font-size:130%;">όλα</span></strong> εκεί! Ήταν <strong><span style="font-size:130%;">όλοι</span></strong> εκεί!<br /><div><div><span style="color:#ffffff;">΄</span></div><div>Χιλιάδες <strong>16άρηδες</strong> (και 15άρηδες και 17άρηδες και 18άρηδες, μέχρι και μια γιαγιά είδα να χορεύει!) -στην κυριολεξία <strong>το μέλλον αυτού του τόπου</strong>- κατέκλυσαν το τριήμερο 23-25 Ιουνίου το Γκάζι, εκεί όπου "στεγάστηκε" το <strong><em>3ο Φεστιβάλ Μαθητικών Συγκροτημάτων <span style="color:#3333ff;">"Schoolwave 2007"</span></em></strong>, που διοργάνωσε το περιοδικό <strong><em><span style="color:#ff0000;">"Schooligans"</span></em></strong> (το οποίο από τον Οκτώβριο θα κυκλοφορεί με "ΤΑ ΝΕΑ - Σαββατοκύριακο"). </div><div><br /></div><div>Ο πολυχώρος εκδηλώσεων του δήμου Αθηναίων γέμισε από τις ανάσες, τον ιδρώτα, τα δάκρυα -ενίοτε- και τα "vibes" αμέτρητων πιτσιρικάδων που, είτε πάνω στη σκηνή ως τραγουδιστές και μουσικοί, είτε κάτω από αυτήν ως κοινό, βροντοφώναξαν (εις ώτα μη ακουόντων;) <strong><em><span style="font-size:130%;">"είμαστε εδώ! Έχουμε άποψη και λόγο! Ακούστε μας, επιτέλους!!!"</span></em></strong>!</div><div><span style="color:#ffffff;">΄</span></div><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080120126758139490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoA2VvO7NmI/AAAAAAAAABE/dxUsx1KU_h4/s320/schoolwave3.JPG" border="0" />Δεν είχα ποτέ σχέση με τη μουσική ως δημιουργός. Ούτε, φυσικά, συμμετείχα σε μουσικό συγκρότημα (στο σχολείο μας είχαμε κάνα-δυο). <strong>Το ζήλεψα</strong>, όμως, το "Schoolwave". Με ζήλια άδολη. Θες επειδή όταν πήγαινα εγώ σχολείο <strong>δεν υπήρχαν "τέτοια πράγματα"</strong>; Θες επειδή θά 'θελα να το παρακολουθήσω <strong>με το "βλέμμα" (και το μυαλό) ενός 16άρη</strong> κι όχι ενός -σχεδόν- 26άρη; Θες επειδή τη διοργάνωση την έχει αναλάβει ένα <strong>ΤΕΛΕΙΟ</strong> μαθητικό περιοδικό (το δικό μας, τότε, δεν το έφτανε ούτε στο μικρό του δαχτυλάκι - κι ήμουν και αρχισυντάκτης του, τρομάρα μου!);<br /><br />Απόψε <strong>γύρισα για λίγο πίσω</strong>, στα ξένοιαστα μαθητικά μου χρόνια. Διαπίστωσα ότι η σημερινή γενιά των εφήβων (τουλάχιστον ένα σημαντικό τμήμα της) δεν σαπίζει όλη μέρα στις καφετέριες, δεν αποβλακώνεται απ' το πρωί ως το βράδυ με Playstation και δεν ακούει -μόνο- Καλομοίρα και Νίνο. </div><div> </div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080120259902125682" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoA2dfO7NnI/AAAAAAAAABM/wpuKJD1hOgc/s320/schoolwave2.JPG" border="0" /> <div></div><div><div><strong><span style="color:#ffffff;">΄</span></strong></div><div><strong>Κύριοι βουλευτές: Κάνατε τον κόπο να πατήσετε το πόδι σας στο Γκάζι αυτό το τριήμερο, έστω για λίγα λεπτά; Μάλλον όχι. Αν το κάνατε, θα ερχόσασταν -ίσως για πρώτη φορά στη ζωή σας- σε επαφή με <span style="font-size:130%;color:#3333ff;">το πιο υγιές κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας</span>. Κρίμα.</strong></div><br /><div>Υ.Γ. 1: "Schooligans", σας ευχαριστώ που με... ξεschoolηκιάσατε απόψε! Ακολουθεί δυνατή συναυλιακή εβδομάδα και το "Schoolwave" ήταν η καλύτερη προθέρμανση!</div><div></div><br /><div>Υ.Γ. 2: Ο καραγκιόζης που πέταξε το κωλόχαρτο, αλλά και ο ανεγκέφαλος που πέταξε το κουτάκι με το "Sprite" στη σκηνή, να τα βάλουν εκεί που ξέρουν (με το συμπάθιο)!</div><br /><div><em><span style="font-size:85%;">Φωτογραφίες:<strong> <span style="color:#3333ff;">Εν πλω</span> Mobile Studio</strong></span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-4060535260726532237?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-75005710186069699122007-06-25T23:36:00.000+03:002007-06-25T23:42:20.015+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoAolPO7NkI/AAAAAAAAAA0/aiBgRxEbiEU/s1600-h/DSC00870.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080104999883322946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoAolPO7NkI/AAAAAAAAAA0/aiBgRxEbiEU/s320/DSC00870.JPG" border="0" /></a>Οι γραμμές του τρένου χαράζουν την πορεία προς το <strong><span style="font-size:130%;color:#000099;">όνειρο</span></strong>.<br />Ο Λευκός Πύργος φαντάζει πιο σκούρος από ποτέ, μπροστά στο <strong><span style="font-size:130%;color:#666666;">άσπρο</span></strong> σου κορμί.<br />Η <strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">νύμφη</span></strong> του Θερμαϊκού πήρε απόψε τη μορφή σου.<br />Το ραδιόφωνο υμνεί το μαγευτικό φεγγάρι κι εγώ τη <strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Μούσα</span></strong> που σ’ ερωτεύτηκε και σε έλουσε με το Φως της.<br />Τα <strong><span style="font-size:130%;color:#666600;">εκτός προγράμματος</span></strong> ταξίδια μαζί σου είναι η αδυναμία μου!<br /><br /><span style="font-size:85%;">On the road soundtrack: <strong><em>«Τα κόκκινα γυαλιά των εμιγκρέ» - Σταμάτης Κραουνάκης, Χαρά Αργυροπούλου</em></strong><br />Night Thermaikos Gulf soundtrack: <strong><em>«Bella Luna» - Jason Mraz<br /></em></strong>Returning to Athens soundtrack: <strong><em>«Lane Moje» - Zeljko Joksimovic</em></strong></span><br /><div><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong></div><br /><div><em><span style="font-size:78%;">Η φωτογραφία είναι από άλλη μία -ανοιξιάτικη- εξόρμηση στη Θεσσαλονίκη. Τώρα δεν είχα καιρό για λήψεις!</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-7500571018606969912?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-52395478904021325572007-06-25T23:28:00.000+03:002007-06-25T23:35:59.607+03:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoAmkPO7NjI/AAAAAAAAAAs/rgfkEsNZGv0/s1600-h/DSC01234.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080102783680198194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RoAmkPO7NjI/AAAAAAAAAAs/rgfkEsNZGv0/s320/DSC01234.JPG" border="0" /></a> <strong><em>Εσπερινό λουτρό εις τους πίδακας του Συντάγματος. </em></strong></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">΄</span></div><div align="center">Τα ζώα είναι πιο έξυπνα απ' τους ανθρώπους. Τη βγάζουν "τζαμπέ" στον καύσωνα, χωρίς κλιματιστικό!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-5239547890402132557?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-31843280536032556912007-06-19T18:05:00.000+03:002007-06-19T22:51:04.953+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/Rnfx7PO7NiI/AAAAAAAAAAk/hH-ZGTtJykA/s1600-h/DSC01220.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077793104887232034" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/Rnfx7PO7NiI/AAAAAAAAAAk/hH-ZGTtJykA/s320/DSC01220.JPG" border="0" /></a><strong>Πολλές φορές είχα κάνει την ίδια επισήμανση, χωρίς, όμως, να δώσω ιδιαίτερη σημασία και χωρίς να επεξεργαστώ καταλλήλως την πληροφορία στο μυαλό μου. Είτε επειδή, όταν το έβλεπα, βιαζόμουν να πάω στη δουλειά, είτε επειδή γυρνούσα κουρασμένος απ’ αυτή, είτε επειδή ήμουν έξω για βόλτα και είχα το ενδιαφέρον μου στραμμένο αλλού – και σίγουρα όχι σε κοινωνιολογικού περιεχομένου αναλύσεις.</strong> <span style="color:#ffffff;">; </span><br /><br />Φαίνεται, όμως, ότι ο διεστραμμένος μου εγκέφαλος και το ανεπίγνωστο υποσυνείδητό μου προέβαιναν κρυφά σε όλες τις απαραίτητες διεργασίες όλον αυτό τον καιρό που το αλλοπρόσαλλο συνειδητό μου αναλίσκετο στην παρακολούθηση κάποιας ταινίας σε θερινό κινηματογράφο του Θησείου ή στην κατάποση μοχίτο σε μπαρ της ευρύτερης περιοχής του ιστορικού κέντρου των Αθηνών, «παιζόντάς το» Έρνεστ Χέμινγουεϊ, στις βραδινές του εξορμήσεις στην Αβάνα.<br /><br />Η σκέψη ωρίμασε και καταστάλαξε. Ξεκίνησε ως επιστημονική παρατήρηση, απέκτησε λογική συνέπεια και, τελικά, έλαβε τη μορφή του επιστημονικού συμπεράσματος. Ενός συμπεράσματος που συνοψίζεται στον παρακάτω τίτλο: <strong>«Τα κατώφλια των πολυκατοικιών έγιναν το νέο στέκι της νεολαίας»</strong>!<br /><br />Όχι, δε με χτύπησε ο Ήλιος, ούτε ήπια πολύ μοχίτο (άλλωστε, σιγά μη μεθύσεις με μοχίτο!). Ωστόσο, στιγμιότυπα σαν αυτό που απεικονίζεται στη φωτογραφία έχουν πληθύνει… επικινδύνως τους τελευταίους μήνες, σε βαθμό που συνιστούν, πλέον, νέα μόδα. Νεαρές και νεαροί, μαθήτριες και μαθητές γυμνασίων και λυκείων, καταλαμβάνουν τις εισόδους των πολυκατοικιών και παραμένουν εκεί επί ώρες κάνοντας ό,τι πιο πιθανό και απίθανο μπορείτε να φανταστείτε! Έχουν, μάλιστα, δημιουργήσει το μικρόκοσμό τους στα όρια του κατωφλιού της πολυκατοικίας τους: εκεί ερωτεύονται, εκεί χωρίζουν, εκεί διαβάζουν, εκεί κολατσίζουν, εκεί διευρύνουν τους μουσικούς τους ορίζοντες, εκεί δίνουν… νέα διάσταση στην επικοινωνία.<br /><br />Ξεκινώ από το τελευταίο. Πόσες φορές δεν έχετε συναντήσει κοριτσόπουλα ή και αγόρια να στέλνουν μανιωδώς γραπτά μηνύματα από το κινητό τους σε χίλιους δυο προορισμούς (ή στον «έναν και μοναδικό» προορισμό), καθήμενα -σχεδόν ξαπλωμένα!- στο κατώφλι της πολυκατοικίας τους (ή κάποιας πολυκατοικίας, τέλος πάντων). Πολλές φορές δε είναι… καλωδιωμένα με ακουστικά, παραμένοντας ωστόσο αμίλητα. Όπερ σημαίνει είτε ότι περιμένουν κλήση (αλλά ματαίως, διότι τα έχουν φτυσμένα), είτε ότι -παράλληλα με τις τηλεπικοινωνιακής φύσεως δραστηριότητές τους- ακούνε και μουσική.<br /><br />Κι εδώ έρχομαι στη διεύρυνση των μουσικών οριζόντων, στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω. Τόση ώρα που κάθονται εκεί οι νεαροί κι οι νεαρές, με τα i-pod και τα λοιπά mp3 players ανά χείρας, δεν μπορεί παρά να έχουν μετατραπεί σε κινητές μουσικές εγκυκλοπαίδειες! Τύφλα να ‘χουν οι πλέι-λιστ των ραδιοφωνικών σταθμών! Εισηγούμαι να τους αποσταλεί αυτοδικαίως (με κούριερ) το πτυχίο του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου!<br />Υπάρχουν, βέβαια, πολλές φυλές «ακροατών του κατωφλιού» (ανεξαρτήτως φύλου):<br /><br />- Ο <strong>«χαβαλές»</strong>, που, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο κατώφλι, ακούει τα «άπαντα» του «Je t’ aime» (Βας-Βας, Γαρδούμπα-Ντονέρ κ.λπ.).<br />- Ο <strong>«ρομαντικός»</strong>, που ξημεροβραδιάζεται στο κατώφλι ακούγοντας τις τελευταίες επιτυχίες του Χατζηγιάννη.<br />- Ο <strong>«ποιοτικός»</strong>, που στο κινητό του ή στη φορητή του συσκευή εναλλάσσονται ο Δεληβοριάς με τον Φάμελλο, οι Κατσιμιχαίοι με τον Καζούλλη, ο Παπακωνσταντίνου με τον Τσακνή, η Αλεξίου με τον Αλκίνοο κ.ο.κ.<br />- Ο <strong>«λαϊκοπόπ»</strong> που «τη βρίσκει» με τα τελευταία σουξέ του Μαρτάκη, του Μακρόπουλου και της Ζήνα.<br />Σπανιότερα συναντάς τις φυλές του χεβιμεταλά, του γκοθά του παλαιο-ροκά και πάει λέγοντας. Απορία: δεν σας τελειώνει ποτέ η μπαταρία;<br /><br />Οι… «κατώφλειες» δραστηριότητες, όμως, δεν σταματούν εκεί. Στα κατώφλια τα παιδιά ερωτοτροπούν, ανταλλάσσουν τα πρώτα τους χάδια (έως και μπαλαμούτια), φιλιά και χαστούκια και, ενίοτε, συνάπτουν ή διαλύουν δεσμούς.<br /><br />Πόσα βρισίδια ή γλυκόλογα δεν έχει πάρει τ’ αφτί μου (όλως… «τυχαίως» – εγώ απλώς περνούσα!) μεταξύ ζευγαριών που κάθονται στις εισόδους των κτιρίων; Πόσα χαϊδολογήματα δεν έχω δει, με «ερωτικό σάουντρακ» τη μουσική του mp3 (κρίμα που δεν μπορούσα ν’ ακούσω τι έπαιζε. Ελπίζω όχι τα «παρατράγουδα». Δε λέει τώρα να λες: «σ’ αγαπάω, ζωούλα μου» και ν’ ακούγεται το «τας-τας-τας-κεμπάπ, ντονέρ»!); Σε πόσες ατελείωτες αγκαλιές δεν έχω γίνει μάρτυρας – εγώ και το φιλόξενο μάρμαρο του κατωφλιού, το οποίο ευγενώς προσφέρονται να σκουπίσουν με τα παντελόνια και τα τι-σερτ τους οι εν λόγω νεαροί και νεαρές, απαλλάσσοντάς το από τη σκόνη, τα σκουπιδάκια, τα μικρόβια κ.λπ.;<br /><br />Πάντως, οι μοναχικοί «κατωφλάρηδες»το… ρίχνουν στο διάβασμα. Κι εκεί, όμως, υπάρχουν φυλές και φυλές κατωφλο-αναγνωστών:<br /><br />- Οι <strong>«παλίμπαιδες»</strong>, τους οποίους θα δεις να διαβάζουν από «Αλμανάκο» και «Μίκυ Μάους», μέχρι «Λούκι Λουκ» και «Ποπάι».<br />- Οι <strong>«χαζογκόμενες»</strong>, που κατά κανόνα θα τις δεις με το «Κοσμοπόλιταν» στο χέρι (ή με την «Κατερίνα», αν είναι κάτω των 15).<br />- Οι <strong>«φίλαθλοι»</strong>, που διαβάζουν «Πρωταθλητή», «Ντέρμπι» ή «Ώρα για σπορ» - αναλόγως της απόχρωσης, ερυθράς, πράσινης ή κίτρινης.<br />- Οι <strong>«ψαγμένοι»</strong>, που διαβάζουν μετά μανίας «Περισκόπιο της επιστήμης», «Science Illustrated», άντε και «Φόκους» οι πιο… λάιτ.<br />- Οι <strong>«σινεφίλ»</strong>, το «Ευαγγέλιο» των οποίων είναι το «Σινεμά» (και το «Cahiers du Cinema», για τους γαλλομαθείς).<br />- Οι <strong>«ποιοτικοί»</strong> (της αντίστοιχης μουσικής κατηγορίας), που είναι φανατικοί αναγνώστες του «Διφώνου».<br />- Οι <strong>«πολιτικοποιημένοι»</strong>, που έχουν φροντίσει να εγγραφούν συνδρομητές στη «Νέμεσιν» ή στο «Αντί» (ο ταχυδρόμος που τα φέρνει, δεν χρειάζεται να χτυπήσει το κουδούνι. Τους τα παραδίδει απευθείας στο κατώφλι!).<br />- Οι <strong>«newsfreaks»</strong> που διαβάζουν «Νέα», «Ελευθεροτυπία» ή «Καθημερινή» (τις Κυριακές «Πρώτο Θέμα»).<br />- Οι <strong>«αστροπαρμένοι»</strong>, που δεν κάνουν βήμα (έτσι κι αλλιώς, αφού είναι… «κολλημένοι» με το κατώφλι!) χωρίς το «Άστρα και Όραμα».<br />- Οι <strong>«ταξιδιάρες ψυχές»</strong>, που ετοιμάζουν νοερά τις βαλίτσες τους ξεφυλλίζοντας το «Passport» και το «Traveller’s ICONS».<br />- Οι <strong>«οικολογικώς ανησυχούντες»</strong>, που δεν πάνε πουθενά (σε… άλλο κατώφλι, δηλαδή!), χωρίς το «Geo» και το «National Geographic».<br />- Οι <strong>«fitness»</strong>, που ξεκοκκαλίζουν το «Vita», το «Forma» ή το «Men’s Health».<br />- Οι <strong>«wannabe πετυχημένοι μπίζνεσμαν και τεκνά, στη συσκευασία του ενός»</strong>, που πίνουν μονορούφι την ύλη του «Esquire» και του «Status».<br />- Οι <strong>«freestylers»</strong>, που δεν παραλείπουν να αγοράσουν το τελευταίο τεύχος του «Free», μόλις βγει στα περίπτερα (καλά, ακόμη να καταλάβουν πόσο «δήθεν» είναι;).<br />- Οι <strong>«θεούσες»</strong> που διαβάζουν «Προς την Νίκην» και «Τόλμη».<br />- Οι <strong>«τρέντι»</strong>, που διαβάζουν «Κλικ», «Νίτρο» κ.λπ.<br />- Οι <strong>«τσοντόβιοι»</strong>, που στο ένα χέρι κρατούν ευλαβικά το «Penthouse» ή το «Playboy» και στο άλλο… καταλαβαίνετε…!<br /><br />Ε, δε μπορεί! Τόση ώρα που κάθεσαι στο κατώφλι (και διαβάζεις, ακούς μουσική ή μπαλαμουτιάζεσαι) θα πεινάσεις κάποια στιγμή! Στην περίπτωση αυτή, άνοιξε την τσάντα σου (ναι, την κουβαλάς πάντα στο δεύτερο σπίτι σου, το κατώφλι) και βγάλε το «3 Bit» που αγόρασες πριν από λίγο απ’ το περίπτερο. Εναλλακτική επιλογή τα «Lay’s Sensations» ή ένας πύραυλος «Magnum» - μόνο που για να τον… «γλείψεις» (ακολουθώντας την προτροπή της διαφήμισης), πρέπει απαραιτήτως να εγκαταλείψεις το αγαπημένο σου κατώφλι, διότι αν τον έχεις πάρει από πριν και τον έχεις βάλει στην τσάντα, το πιθανότερο είναι να έχει γίνει μιλκ-σέικ, για να μην πω απλό γάλα…<br /><br />Άνθρωποι σας κι αυτούς που περιέγραψα έχουν γίνει πλέον οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας -ή, για να ακριβολογώ- του διπλανού κατωφλιού! Όπου και να κοιτάξεις, θα τους δεις εκεί, πιστούς στο ραντεβού τους. Στην αρχή νόμιζα ότι κάθονταν στο κατώφλι για λίγο, για να ξαποστάσουν, για να δέσουν τα κορδόνια των παπουτσιών τους ή επειδή περιμένουν κάποιον. Όμως, έκανα λάθος. Το κατώφλι έχει γίνει γι’ αυτούς το απόλυτο στέκι! Το «χοτ-σποτ» της σεζόν!<br /><br />Μακάρι να μπορούσα να γίνω κι εγώ σαν αυτούς. Όμως, δεν θα δει ποτέ κανείς τις ερωτοτροπίες μου και τα καβγαδάκια μου. Δεν θα μ’ ακούσει ποτέ κανείς να μιλάω στο κινητό, να ακούω μουσική ή να γλείφω το «Μάγκνουμ» μου…<br />Δυστυχώς, η πολυκατοικία μου έχει πιλοτή!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-3184328053603255691?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-8417928211887787802007-06-16T11:57:00.000+03:002007-06-16T12:16:56.863+03:00<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RnOpjvO7NhI/AAAAAAAAAAc/4OR37oCBJuM/s1600-h/morning.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5076587636416263698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RnOpjvO7NhI/AAAAAAAAAAc/4OR37oCBJuM/s320/morning.jpg" border="0" /></a> <em>Απ' το γαλάζιο ουρανό τον Ήλιο φέρνω κάτω<br />Κοχύλια βρίσκω μαγικά στης θάλασσας τον πάτο<br /></em><br /><div align="center"><em>Για να στα στείλω την αυγή γλυκά να σε ξυπνήσουν<br />Το πιο όμορφο τραγούδι τους για να σου τραγουδήσουν</em></div><br /><div align="center"><em></em></div><div align="center"><em>Και να σου πουν πως δεν μπορώ να ζήσω μακριά σου</em></div><div align="center"><em>Και πως πεθαίνω να βρεθώ μέσα στην αγκαλιά σου!</em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-841792821188778780?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-45621857277697733522007-06-10T13:00:00.000+03:002007-06-10T13:44:15.885+03:00<div align="left"><em><span style="font-size:85%;">Αυτό είναι για τους αγγλόφωνους φίλους μου:</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">This is for my anglophone friends:</span></em><br /><br /></div><em><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5074380096240563714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RmvRz_O7NgI/AAAAAAAAAAU/kTMWQ2pzwMI/s320/myskytrain.jpg" border="0" /> <p align="center"></span></em><em>I travelled far for many years<br />With only your voice in my ears<br />With only your image in my eyes<br />I thought it was true, but it was lies<br /><br />You left me alone in the deep sea<br />Now only sadness is what I see<br />Now only sorrow is what I hear<br />Cause you ‘re away, too far from here<br /><br />I wish the clouds could stop the rain<br />And take me with them in their sky-train<br />Which only has one destination<br />Your little heart, my only nation…</em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-4562185727769773352?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-40026026573409437182007-06-02T22:10:00.000+03:002007-06-02T22:22:06.990+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RmHCntaDN4I/AAAAAAAAAAM/2fZpxNFONS8/s1600-h/Night.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5071548642855434114" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XR0BzKw_FvI/RmHCntaDN4I/AAAAAAAAAAM/2fZpxNFONS8/s320/Night.jpg" border="0" /></a><br /><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em>Απόψε που θα κοιμηθείς θα στείλω το φεγγάρι<br />Να έρθει στο κρεβάτι σου να γίνει μαξιλάρι</em><em><br /><br /></em><em>Θα στείλω τους αστερισμούς να γίνουνε σεντόνι<br />Επάνω στο κορμάκι σου, ποτέ να μην κρυώνει<br /><br />Από τα αστέρια του ουρανού θα βρω το πιο μεγάλο<br />Πάνω απ' το προσωπάκι σου να φέγγει θα το βάλω<br /><br />Θα στείλω απ' τη θάλασσα το πιο όμορφο κοχύλι<br />Για να σου δώσει τρυφερά γλυκό φιλί στα χείλη<br /><br />Και να σου πει πως σ' αγαπώ και σ' έχω στην καρδιά μου<br />Και μέσα στην ψυχούλα μου, γλυκιά πριγκίπισσά μου...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-4002602657340943718?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-34979371226464929352007-06-01T01:12:00.000+03:002007-06-01T01:41:32.982+03:00<em>Επιστρέφω, διότι (προ)εκλήθην από την <strong><a href="http://iliaxtidashine.blogspot.com"><span style="color:#000099;">Ηλιαχτίδα</span></a></strong> να συμπληρώσω…<br /></em><br /><strong><span style="font-size:180%;">Το ερωτηματολόγιο του Προυστ</span></strong><br /><br /><em>Ορίστε, λοιπόν:<br /></em><br /><strong><em>1) Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;<br /></em></strong>Να είμαι σε θέση να πω: «δε με νοιάζει ό,τι κι αν γίνει. Μαζί μπορούμε να τα νικήσουμε όλα» (και να είναι πράγματι έτσι…).<br /><br /><strong><em>2) Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;</em></strong><br />Το αίσθημα της αυτοσυντήρησης (δε λέει να απολυθώ σε τέτοιους περίεργους καιρούς!).<br /><br /><strong><em>3) Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;</em></strong><br />Σήμερα το απόγευμα.<br /><br /><strong><em>4) Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι...</em></strong><br />Η συντηρητική παρορμητικότητα.<br /><br /><strong><em>5) Το βασικό ελάττωμά σας;<br /></em></strong>Η έλλειψη αποφασιστικότητας (ευτυχώς όχι πάντα).<br /><br /><strong><em>6) Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;</em></strong><br />Σε αυτά που έχω κάνει ή ξέρω ότι μπορεί να κάνω κι εγώ («ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω»). Επίσης σε όλα όσα δεν έγιναν σκοπίμως ή δεν έχουν επαναληφθεί (κατ' εξακολούθησιν).<br /><br /><strong><em>7) Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;</em></strong><br />Με καμία. Ωστόσο, θαυμάζω τον Χριστό και τον Γκάντι.<br /><br /><strong><em>8) Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;</em></strong><br />Εκείνοι που «αδράχνουν τη μέρα», απολαμβάνουν τις μικρές, καθημερινές και -φαινομενικά- «ασήμαντες» στιγμές της ζωής και ζουν το «σήμερα» (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αδιαφορούν για το «αύριο»). Μακάρι να γίνω ένας απ’ αυτούς.<br /><br /><strong><em>9) Το αγαπημένο σας ταξίδι;</em></strong><br />Στη Σμύρνη.<br /><br /><strong><em>10) Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;</em></strong><br />Φρέντυ Γερμανός, Γιάννης Ξανθούλης.<br /><br /><strong><em>11) Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;</em></strong><br />Τον ανδρισμό.<br /><br /><strong><em>12) …και σε μια γυναίκα;<br /></em></strong>Την -πάσης φύσεως και παντός είδους- στοργικότητα.<br /><br /><strong><em>13) Ο αγαπημένος σας συνθέτης;</em></strong><br />Ο Μάνος Λοΐζος.<br /><br /><strong><em>14) Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;</em></strong><br />«Τσιγάρο ατέλειωτο», του Σωκράτη Μάλαμα (φέρνοντας στο νου την ερμηνεία της Χαρούλας, του Ιωαννίδη και του Μάλαμα, απ’ το πρόσφατο «λάιβ»).<br /><br /><strong><em>15) Το βιβλίο που σας σημάδεψε;</em></strong><br />«Το καπλάνι της βιτρίνας», της Άλκης Ζέη. Τότε. Έκτοτε, πολλά άλλα που θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στο μυαλό μου.<br /><br /><strong><em>16) Η ταινία που σας σημάδεψε;</em></strong><br />«Στάσου πλάι μου», όταν την είχα πρωτοδεί, στην αρχή της εφηβείας μου. Έπειτα, δεκάδες άλλες έγιναν «σημεία αναφοράς».<br /><br /><strong><em>17) Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;</em></strong><br />Δεν έχω αγαπημένο ζωγράφο.<br /><br /><strong><em>18) Το αγαπημένο σας χρώμα;</em></strong><br />Το γαλάζιο.<br /><br /><em><strong>19) Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;</strong></em><br />Το γεγονός ότι κατάφερα να κάνω κάποια (συγκεκριμένα) πράγματα που κάποτε θεωρούσα ακατόρθωτα (και, μάλιστα, σε συντομότερο -απ' ό,τι πίστευα- χρονικό διάστημα).<br /><br /><strong><em>20) Το αγαπημένο σας ποτό;</em></strong><br />Το κρασί.<br /><br /><strong><em>21) Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;</em></strong><br />Για ό,τι δεν έκανα επειδή φοβόμουν ότι θα το μετανιώσω…<br /><br /><strong><em>22) Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;</em></strong><br />Την κακία.<br /><br /><strong><em>23) Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;</em></strong><br />Μα... δεν γράφω (στο μπλογκ)! Η αγαπημένη μου ασχολία, πάντως, είναι ο κινηματογράφος. Έχω ανακαλύψει έναν δεύτερο, μαγικό κόσμο εκεί.<br /><br /><strong><em>24) Ο μεγαλύτερος φόβος σας;</em></strong><br />Ότι θα βλέπω τα χρόνια να (με) προσπερνούν, χωρίς να κάνω πράξη τα όνειρά μου.<br /><br /><strong><em>25) Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;</em></strong><br />Όταν κρίνω ότι η αλήθεια θα βλάψει (εμένα ή τους γύρω μου) περισσότερο από το ψέμα, αν ειπωθεί.<br /><br /><strong><em>26) Ποιο είναι το μότο σας;</em></strong><br />«Πόσο γρήγορα περνά ο καιρός…»<br /><br /><strong><em>27) Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;</em></strong><br />Πλήρης. Και μακάρια.<br /><br /><strong><em>28) Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;</em></strong><br />«Καλωσήρθες».<br /><br /><strong><em>29) Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;</em></strong><br />Σε αυτή της αναπάντεχα δημιουργικής αποδόμησης (της ύπαρξής μου).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-3497937122646492935?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1139680219151338802006-02-11T19:36:00.000+02:002006-02-11T19:50:19.186+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/Pafkar.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/320/Pafkar.jpg" border="0" /></a><br /><em>Θά 'θελα νά 'μουν ποταμός</em><br /><em>απότομος κι ορμητικός</em><br /><em>στη θάλασσά σου να χυμήξω</em><br /><em>τους δισταγμούς σου να τους πνίξω</em><br /><em></em><br /><em>Θά 'θελα νά 'μουν ουρανός</em><br /><em>συννεφιασμένος, βροχερός</em><br /><em>το έδαφός σου να ποτίσω</em><br /><em>τους φόβους σου να πλημμυρίσω</em><br /><em></em><br /><em>Μα είμαι σύννεφο στεγνό</em><br /><em>σταγόνα στον ωκεανό</em><br /><em>να βρέξω πάω - δεν μπορώ</em><br /><em>να πνίξω - πνίγομαι κι εγώ</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-113968021915133880?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1138999021093152692006-02-03T21:47:00.000+02:002006-02-03T22:49:40.056+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/display.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/320/display.jpg" border="0" /></a><br /><strong>Νέους ορίζοντες στο ελληνικό τραγούδι (!) ανοίγει το σκάνδαλο με τις υποκλοπές των συνδιαλέξεων κυβερνητικών αξιωματούχων -ακόμη και του ίδιου του πρωθυπουργού- από άγνωστο (;) κύκλωμα παρακολουθήσεων.</strong><br /><br />Για το λόγο αυτό, οι δράστες όχι μόνο δεν πρέπει να διωχθούν, αλλά οφείλει η ελληνική πολιτεία να τους βραβεύσει, διά του αρμοδίου <a href="http://www.culture.gr">υπουργείου Πολιτισμού</a> (ναι, ναι, ο <a href="http://www.primeminister.gr">Καραμανλής</a> είναι ο υπουργός, αυτός πρέπει να βραβεύσει αυτούς που τον υπέκλεπταν!).<br />Κι όλα αυτά, διότι οι παρακολουθήσεις αυτές αποτέλεσαν αφορμή για τη δημιουργία νέων τραγουδιών - ή, ακριβέστερα, για τη διασκευή ήδη υπαρχόντων. Συνεπώς, χάρη σε αυτές ξαναγράφεται η μουσική ιστορία του τόπου (χειροκρότημα)!<br /><br />Πιο συγκεκριμένα, δόθηκε νέο νόημα στο -κλασικό πια- τραγούδι του -συγχωρεμένου- <a href="http://www.manosloizos.gr">Μάνου Λοΐζου</a> <strong>"Σ' ακολουθώ"</strong> (στίχοι και μουσική δικοί του, με πιο γνωστούς ερμηνευτές τον ίδιο το συνθέτη και το Βασίλη Παπακωνσταντίνου). Οι στίχοι πλέον -για τις ανάγκες των νέων δεδομένων- έχουν διαμορφωθεί ως εξής:<br /><strong><em>"Σε παρακολουθώ </em></strong><br /><strong><em>και ξέρω πως χωράω </em></strong><br /><strong><em>μες στο τηλέφωνο </em></strong><br /><strong><em>το κινητό".</em></strong><br /><br />Από αντίστοιχη οπτική γωνία "παρακολουθήθηκε" (το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;) και το γνωστό δημώδες <strong>"Λυγαριά"</strong>. Ο ερωτοχτυπημένος νέος θα τραγουδά πλέον:<br /><strong><em>"Λυγαριά, λυγαριά, </em></strong><br /><strong><em>θα σε υπο-κλέψω μια βραδιά"</em></strong><br />(αμ πώς;)!<br /><br />Τέλος -για τους φίλους των λαϊκών- η ομάδα του "Εν πλω" διασκεύασε (εμπνευσμένη πάντα από την επικαιρότητα) και το συμπαθές άσμα του Πασχάλη Τερζή <strong>"Επιστροφές, καταστροφές"</strong> (σε μουσική Μάριου Τόκα και στίχους Γιάννη Πάριου). Οι νέοι, επαναστατικοί στίχοι είναι οι ακόλουθοι:<br /><strong><em>"Υποκλοπές, υποκλοπές, </em></strong><br /><strong><em>έχω για σένα κάνει πολλές, </em></strong><br /><strong><em>οι εγγραφές γίναν πολλές, </em></strong><br /><strong><em>πού να χωρέσουνε τόσα που λες;".</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-113899902109315269?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1138912148182543432006-02-02T22:17:00.000+02:002006-02-03T17:48:35.246+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/gdfg.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/320/gdfg.jpg" border="0" /></a><br />Αν η "<a href="http://www.coca-colahbc.com">Coca Cola-Τρία Έψιλον</a>" απολύσει τελικά 150 υπαλλήλους της (όπως οι ίδιοι καταγ-γέλλουν ότι επιχειρείται), τη στιγμή που παρουσιάζει υπερκέρδη, μήπως -για αντίποινα- πρέπει ν' αρχίσω να πίνω "<a href="http://www.pepsiworld.com">Pepsi</a>";<br /><br />Και αν ναι, μήπως η γεύση της "Pepsi" πρέπει -επιτέλους- να γίνει σαν αυτή της "<a href="http://www.coca-cola.gr">Coca Cola</a>";<br /><br />Υ.Γ.: Τελικά, μήπως γίνεται να μην απολύσει κανέναν η Coca Cola;<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">(Φωτογραφία από τη σημερινή πορεία των εργαζομένων της "Coca Cola-Τρία Έψιλον" στη Βουλή των Ελλήνων).</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-113891214818254343?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1138911237561083232006-02-02T21:58:00.000+02:002006-02-02T22:13:57.610+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/vz1el7a.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/320/vz1el7a.jpg" border="0" /></a><br />Αν πράγματι παρακολουθούνταν τα τηλέφωνα του πρωθυπουργού:<br /><br />α) μήπως μπορεί να μας πει ο παρακολουθήσας πόσα στο διάολο σουβλάκια παρήγγειλε ο Καραμανλής το επίμαχο τετράμηνο από το σουβλατζίδικο "Ο Νώντας" στη Ραφήνα; Κάθε μέρα του τελείωνε (του Νώντα) το χοιρινό και ξέμεναν όλοι οι υπόλοιποι πελάτες (!),<br /><br />β) μήπως -λέω, μήπως- οι παρακολουθήσαντες άκουσαν (και έχουν καταγεγραμμένες) κάποιες πολύ συγκεκριμένες συνομιλίες του πρωθυπουργού, με πολύ συγκεκριμένα πρόσωπα, που ο Καραμανλής θα έδινε ακόμη και τη ζωή του για να μην δημοσιοποιηθούν;;;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-113891123756108323?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1138910274584793762006-02-02T21:47:00.000+02:002006-02-02T21:57:54.606+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/james_bond.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/320/james_bond.jpg" border="0" /></a><br />Αν παρακολουθείται και αυτό το μπλογκ, δεν θά 'πρεπε τουλάχιστον να γράφω τίποτα πιο σοβαρό; Τις κάνουν που τις κάνουν τις υπερωρίες τους οι άνθρωποι (οι κατάσκοποι), να είναι αναγκασμένοι να διαβάζουν και μαλακίες;<br /><br />:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-113891027458479376?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1138293781789962782006-01-26T18:21:00.000+02:002006-01-26T22:04:04.716+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/679637_b.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/320/679637_b.jpg" border="0" /></a><br /><strong>Ξεπέρασε τα όρια της φαιδρό-τητας η απίστευτη ιστορία ενός κρατου-μένου από τη <a href="http://www.chalkida.gr">Χαλκίδα</a>, ο οποίος όχι μόνο κατάφερε να ξεφύγει μέσα από τα χέρια της Αστυνομίας, αλλά κατέλυσε και το στρατιωτικό «άβατο», εισβάλλοντας σε στρατόπεδο πεζοναυτών χωρίς να τον αντιληφθεί κανείς, αρπάζοντας ένα στρατιωτικό όχημα και βγαίνοντας ανενόχλητος από την πύλη της μονάδας!!!</strong><br /><br />Η παραπάνω περιγραφή δεν ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας, αλλά μπορεί κάλλιστα να συμπεριληφθεί στο πάνθεον της γκάφας και της βλακείας του ελληνικού κράτους, διότι απέδειξε περίτρανα ότι τόσο η <a href="http://www.ydt.gr/main/Section.jsp?SectionID=732">Αστυνομία</a>, όσο και ο <a href="http://www.army.gr">Στρατός</a> μας είναι «καφενεία» και ξέφραγα αμπέλια».<br /><br /><strong><em>Το χρονικό της γκάφας</em></strong><br /><br />Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο συλληφθείς για κλοπές Νικόλαος Μπούτσικας, 32 ετών, από την Ιστιαία Χαλκίδας, κρατούνταν στο αστυνομικό τμήμα Χαλκίδας και επρόκειτο σήμερα να οδηγηθεί στον ανακριτή.<br />Δέκα λεπτά μετά τη 1 τα ξημερώματα, όμως, ζήτησε από τον αστυνομικό φρουρό του τμήματος να του επιτρέψει να αλλάξει ρούχα και -σύμφωνα με άλλες πληροφορίες- να πλυθεί, προκειμένου να είναι… καθαρός κατά την απολογία του στον ανακριτή! Ο φρουρός τον έβγαλε από το κρατητήριο (!!!) και άρχισαν μαζί να ψάχνουν στα διάφορα γραφεία του τμήματος για την τσάντα με τα ρούχα που είχαν φέρει συγγενείς του κρατουμένου.<br />Η τσάντα δεν βρισκόταν και ο συλληφθείς «έριξε»… την ιδέα στον φρουρό ότι τα ρούχα θα βρίσκονταν στην αίθουσα των αστυνομικών. Ο αστυνομικός μπήκε μέσα στο δωμάτιο για να ψάξει και, όπως ήταν φυσικό, ο Μπούτσικας εκμεταλλεύθηκε αυτή την κρίση απύθμενης ηλιθιότητας του αστυνομικού και «την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια»! Πέρασε σαν «κύριος» από την πόρτα του τμήματος, χαιρετώντας μάλιστα το σκοπό που φρουρούσε την είσοδο!<br />Βγαίνοντας από το δωμάτιο ο πρώτος φρουρός (άγνωστο αν τελικά είχε βρει την τσάντα με τα ρούχα!), διαπίστωσε έντρομος ότι ο κρατούμενος που είχε υπό την ευθύνη του είχε κάνει φτερά! Ούτε, όμως, εκ των υστέρων στάθηκε ικανή ολόκληρη αστυνομία να αναζητήσει και να εντοπίσει το δραπέτη, ο οποίος συνέχισε την -ατιμωτική για το κράτος- «επέλασή» του στα… ξέφραγα αμπέλια των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας!<br /><br /><strong><em>Κοιμάται ο Στρατός, της Ελλάδας ζαβός!</em></strong><br /><br />Ο Μπούτσικας είπε στη συνέχεια να… περάσει μια βόλτα απ’ τη Μονάδα Πεζοναυτών Χαλκίδας (που βρίσκεται κοντά στο τμήμα), εκεί όπου εκπαιδεύεται το -υποτίθεται- «βαρύ πυροβολικό», οι «κομάντος» και οι «τζι-άι-τζο» του Ελληνικού Στρατού!<br />Τα ελληνικά στρατόπεδα θεωρούνται τα καλύτερα φρουρούμενα σημεία της χώρας, όπου δεν μπορεί να μπει ούτε κουνούπι, χωρίς να γίνει αντιληπτό. Κουνούπι ίσως όχι, αλλά ο Μπούτσικας, ναι! Κι όχι μόνο μπήκε στη μονάδα χωρίς να τον πάρει χαμπάρι κανείς, αλλά βρήκε σταθμευμένο ένα στρατιωτικό όχημα τύπου <a href="http://www.elbo.gr/hummer.htm">«Χάμερ»</a> (φωτογραφία), το έβαλε μπροστά, βγήκε ανενόχλητος από την πύλη οδηγώντας το και εξαφανίστηκε!!! Σημειωτέον ότι -όπως μπορείτε να δείτε- τα «Χάμερ» δεν είναι συνηθισμένα στρατιωτικά οχήματα. Έχουν σχεδιαστεί για «ειδικές αποστολές» (λειτουργούν ως φορείς ραντάρ κινούμενων στόχων και υπέρυθρων αισθητήρων) και απαιτούν ειδικές γνώσεις για το χειρισμό τους, τις οποίες προφανώς διέθετε ο Μπούτσικας, που -απ’ ό,τι φαίνεται- γνώριζε καλά και τους εσωτερικούς χώρους του στρατοπέδου.<br /><br /><strong><em>Φαντάρε, πού πας;</em></strong><br /><br />Στις 2:30 τα χαράματα ο σκοπός είδε το «Χάμερ» να κινείται προς την έξοδο του στρατοπέδου. Πριν βγει έξω -και όπως ορίζει η στρατιωτική πρακτική- το σταμάτησε και ρώτησε τον οδηγό του (ο οποίος «προφανώς» θα ήταν φαντάρος, αλλά… έλα που δεν ήταν!!!) πού πάει, για να πάρει την απάντηση ότι φεύγει για… να απεγκλωβίσει άτομα που βρίσκονται στα χιόνια (λόγω της κακοκαιρίας)! Βέβαια, ο σκοπός έκρινε ότι ήταν… λεπτομέρεια το γεγονός ότι ο οδηγός του τζιπ δεν είχε σχετικό υπηρεσιακό σημείωμα εξόδου από το στρατόπεδο (απαιτείται για να βγει ο οποιοσδήποτε οπλίτης και το οποιοδήποτε όχημα από τη μονάδα), ενώ θεώρησε, προφανώς, άσκοπο να ρωτήσει ποιος είχε δώσει την εντολή για συμμετοχή του Στρατού σε επιχείρηση απεγκλωβισμού πολιτών εκείνη την ώρα και χωρίς ο ίδιος να έχει σχετική ενημέρωση (σε ανάλογες περιπτώσεις θα είχε προηγουμένως λάβει διαταγές από τον αξιωματικό υπηρεσίας και θα είχε ενημερωθεί για την επικείμενη αναχώρηση του τζιπ).<br />Ούτε, φυσικά, σκέφτηκε πως σε μια τέτοια επιχείρηση θα ήταν αυτονόητο ότι στο όχημα δεν θα επέβαινε ένας μόνο στρατιώτης… Και, βέβαια, δεν του πέρασε καν από το μυαλό πως… ούτε εγκλωβισμένοι υπήρχαν στα χιόνια, ούτε επιχείρηση απεγκλωβισμού διετάχθη ποτέ και ούτε ότι στη θέση του οδηγού δεν καθόταν φαντάρος, αλλά ένας δραπέτης!!!<br /><br /><strong><em>«Όλα καλά»!<br /></em></strong><br />Μισή ώρα μετά την αναχώρηση του «Χάμερ», άλλαξε η σκοπιά στο στρατόπεδο. Ο επόμενος σκοπός ρώτησε τον προηγούμενο αν είχε συμβεί κάτι και εκείνος του εξιστόρησε το περιστατικό με κάθε λεπτομέρεια (ο γνωστός, βαριεστημένος, τυπικός διάλογος μεταξύ των σκοπών: -«Τι έγινε ρε σειρά/ρε μαλάκα/ ρε φίλε [εξαρτάται από την οικειότητα]; Όλα καλά;». -«Ναι, μωρέ, ένας μαλάκας μόνο βγήκε πριν λίγο μ’ ένα ‘’Χάμερ’’ κι έλεγε ότι πάει να απεγκλωβίσει κάτι βλάκες! Παπαριές! Άντε ‘νύχταααα!»!!!).<br />Στις 3 τα ξημερώματα, ο αξιωματικός υπηρεσίας της μονάδας ανακαλύπτει ίχνη από τις ρόδες του «Χάμερ» στο χιόνι και ζητεί εξηγήσεις από το σκοπό. Μόλις έμαθε τα καθέκαστα, κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό, διαπιστώνοντας τη γκάφα -και το φιάσκο- που είχε συντελεσθεί, γνωρίζοντας ο ίδιος ότι επιχείρηση απεγκλωβισμού φυσικά και δεν είχε στηθεί. Αμέσως σημαίνει συναγερμός για να διαπιστωθεί ποιος ήταν αυτός που βούτηξε το τζιπ κι έφυγε απ’ το στρατόπεδο. Αστυνομία και Στρατός αρχίζουν να ψάχνουν εναγωνίως στους δρόμους της Χαλκίδας, για να εντοπίσουν το δραπέτη.<br /><br /><strong><em>Το "Ρεντ Μπουλ" δίνει φτερά!</em></strong><br /><br />Στις 4 το πρωί, η Αστυνομία ειδοποιεί το Στρατό ότι το «Χάμερ» έχει βρεθεί εγκαταλελειμμένο στο 25ο χιλιόμετρο του επαρχιακού δρόμου Χαλκίδας-Αιδηψού. Λίγα λεπτά νωρίτερα, το τζιπ, που οδηγούσε ο δραπέτης, είχε συγκρουστεί με ένα Ι.Χ. αυτοκίνητο. Μετ<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/apodrasi.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/320/apodrasi.jpg" border="0" /></a>ά τη σύγκρουση, το "Χάμερ" ανέπτυξε ταχύτητα και εξαφανίστηκε. Στη συνέχεια, όμως, ο Μπούτσικας το εγκατέλειψε -αφού είχε κολλήσει στα χιόνια, που έφταναν το 1,5 μέτρο- και έφυγε πεζός. Πριν το τρακάρισμα, ο δραπέτης είχε σταματήσει σε αναψυκτήριο της περιοχής και αγόρασε -σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες του- δύο... "Ρεντ Μπουλ" (τα οποία, ως γνωστόν, δίνουν φτερά!)!<br />Η Αστυνομία κατάφερε τελικά να εντοπίσει και να συλλάβει τον Μπούτσικα το απόγευμα, σε εξοχική κατοικία στο χωριό Κυπαρίσσι, την οποία διέρρηξε για να προστατευθεί από το κρύο και να κρυφτεί.<br />Στην Αστυνομική Διεύθυνση Χαλκίδας διενεργούνται ανακρίσεις για το πώς κατάφερε ο Μπούτσικας να αποδράσει και να διανύσει μια απόσταση τριών χιλιομέτρων, από το τμήμα έως το στρατόπεδο, χωρίς να τον καταδιώξει κανείς.<br /><br /><strong><em>Τον είδε ή... κοιμόταν; (!)</em></strong><br /><br />Επίσης, απομακρύνθηκε από τη θέση του ο διοικητής του Τάγματος Πεζοναυτών στη Χαλκίδα. Υπό πειθαρχική δίωξη τελεί και ο αστυνομικός φρουρός, αλλά και ο σκοπός του στρατοπέδου, ο οποίος, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, είναι συγχωριανός του δραπέτη (και οι δύο φέρεται ότι κατάγονται από την Ιστιαία Χαλκίδας). Όπως έγινε γνωστό, ερευνάται το ενδεχόμενο ο σκοπός να είναι συνεργός του δραπέτη και να ήταν προσυνεννοημένη η «εισβολή» του στο στρατόπεδο. Ωστόσο, ο πατέρας του σκοπού, Δ. Τζιλάκος, διέψευσε κατηγορηματικά οποιαδήποτε σχέση του γιου του με τον Μπούτσικα (χαρακτηρίζοντας "αηδίες" τη σχετική φημολογία) και υποστήριξε ότι ο γιος του δεν είδε το δραπέτη να εξέρχεται του στρατοπέδου, διότι... κοιμόταν στη σκοπιά!<br />Να σημειωθεί ότι, ερωτηθείς για το τραγελαφικό συμβάν, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος δήλωσε -φανερά σαστισμένος- ότι "ο ελληνικός Στρατός δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Κανείς δεν μπορεί να μπει στα στρατόπεδα. Τούτο αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η περίπτωση αυτή έγινε αμέσως αντιληπτή" (ναι, αλλά αφού την είχε "κάνει" ο δραπέτης!)!<br />Αυτά γίνονται και μετά περιμένουμε να πιάσουν τους εμπόρους ναρκωτικών στα σύνορα και αναρωτιόμαστε πώς βρίσκονται νεκροί «όλως αιφνιδίως και όλως περιέργως» οι δόκιμοι στον Έβρο…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-113829378178996278?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1137891635136961742006-01-22T02:43:00.000+02:002006-01-22T04:21:16.923+02:00<div align="left"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/1111.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/320/1111.jpg" border="0" /></a><br /><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em></em></strong></div><div align="right"><strong><em>I have often told you stories<br />About the way I lived the life of a drifter<br />Waiting for the day<br />When I’d take your hand<br />And sing you songs<br />Then maybe you would say<br />Come lay with me love me<br />And I would surely stay<br />But I feel I’m growing older<br />And the songs that I have sung<br />Echo in the distance<br />Like the sound<br />Of a windmill goin’ ’round<br />I guess I’ll always be<br />A soldier of fortune<br />Many times I’ve been a traveller<br />I looked for something new<br />In days of old<br />When nights were cold<br />I wandered without you<br />But those days I thought my eyes<br />Had seen you standing near<br />Though blindness is confusing<br />It shows that you’re not here<br />Now I feel I’m growing older<br />And the songs that I have sung<br />Echo in the distance<br />Like the sound<br />Of a windmill goin’ ’round<br />I guess I’ll always be<br />A soldier of fortune<br />Yes, I can hear the sound<br />Of a windmill goin’ ’round<br />I guess I’ll always be<br />A soldier of fortune</em></strong><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">"Soldier of Fortune", Deep Purple<br />(Blackmore/Coverdale) </span></em></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;">"Stormbringer", Deep Purple</span></em></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;">C 1974, EMI SA</span></em></div><div align="right"></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></div><div align="right"><em></em></div><div align="right"><em>*</em></div><div align="right"> </div><div align="right"><em>Όλοι είμαστε στρατιώτες. </em></div><div align="right"><em>Άλλος χωρίς όπλο. </em></div><div align="right"><em>Άλλος χωρίς σφαίρες. </em></div><div align="right"><em>Άλλος χωρίς ασπίδα. </em></div><div align="right"><em>Άλλος χωρίς ελπίδα.</em></div><div align="right"><em>Άλλος χωρίς <strong>πόλεμο</strong>.</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-113789163513696174?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1137866651090828202006-01-21T19:53:00.000+02:002006-01-21T21:11:42.143+02:00<div align="center"><strong><em><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/01.jpg"></a></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/01.jpg"></a></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/01.jpg"></a></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em><p align="right"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/01.jpg"></a></p></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="justify"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em>Με λόγια να καίνε </em></strong></div><div align="center"><strong><em>οι αλήθειες να κλαίνε</em></strong></div><div align="center"><strong><em>να λες δεν σε νοιάζει </em></strong></div><div align="center"><strong><em>ο δρόμος πού βγάζει</em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em>Με λόγια να καίνε </em></strong></div><div align="center"><strong><em>ψυχές φορτωμένες</em></strong></div><div align="center"><strong><em>να λες δεν πειράζει </em></strong></div><div align="center"><strong><em>που πια δεν με ψάχνεις</em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em>Πότε θα με μάθεις </em></strong></div><div align="center"><strong><em>πότε θα με μάθεις</em></strong></div><div align="center"><strong><em>όταν πια θα χάνομαι </em></strong></div><div align="center"><strong><em>σε ψεύτικο ουρανό</em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em>Τότε θα με μάθεις</em></strong></div><div align="center"><strong><em>τότε θα με μάθεις</em></strong></div><div align="center"><strong><em>όταν τη μορφή σου </em></strong></div><div align="center"><strong><em>θα ξεχνώ</em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em>Τα λόγια είναι δρόμοι </em></strong></div><div align="center"><strong><em>γεμάτα συγνώμη</em></strong></div><div align="center"><strong><em>κι οι μέρες κομμάτια </em></strong></div><div align="center"><strong><em>στης νύχτας τα μάτια</em></strong></div><br /><em><span style="font-size:85%;"><strong>"Πότε θα με μάθεις"</strong> </span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">Γλυκερία, Κίτρινα Ποδήλατα</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">Στίχοι, μουσική: Γιώργος και Αλέξανδρος Παντελιάς</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">"Τα λόγια είναι δρόμοι", Κίτρινα Ποδήλατα</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;">P + C 2003 MBI Α.Ε.</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20348173-113786665109082820?l=enplo.blogspot.com' alt='' /></div>Εν Πλωhttp://www.blogger.com/profile/12876004507940286654noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-20348173.post-1137519845070658432006-01-17T19:10:00.000+02:002006-01-17T20:51:17.553+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/1600/big%20brother.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7930/2036/320/big%20brother.jpg" border="0" /></a><br /><strong>Στα «ψιλά» των εφημερίδων πέρασε -την περασμένη εβδομάδα- η είδηση ότι ο 26χρονος φαρσέρ που είχε αναστατώσει την αστυνομία με τα τηλεφωνήματά του για δήθεν τοποθέτηση βομβών σε διάφορα σημεία της πρωτεύουσας συνελήφθη «προδιδόμενος» από το κινητό του τηλέφωνο.</strong><br /><br />Ο άνθρωπος αυτός δεν ήταν καταζητούμενος, δεν ήταν σεσημασμένος και δεν είχε απασχολήσει στο παρελθόν τις Αρχές. Συνεπώς δεν υπόκειτο σε οποιασδήποτε μορφής παρακολούθηση. Επίσης, δεν καλούσε από σταθερό τηλέφωνο, αλλά από κινητό, το οποίο δεν ήταν με σύνδεση. Ως γνωστόν, στα καρτοκινητά ούτε καν η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας δεν γνωρίζει το όνομα του κατόχους τους (αφού αυτό δεν δηλώνεται – τουλάχιστον υποχρεωτικά). Πώς στο καλό, λοιπόν, οδηγήθηκαν οι Αρχές στον φαρσέρ;<br />«Καλά, τώρα. Είναι γνωστό ότι μας παρακολουθούν όλους», θα πουν ορισμένοι. Και, πράγματι, όλοι το συζητούμε, αλλά κανείς δεν μπορεί να το αποδείξει. Φτάνουν, όμως, μερικές φορές που αυτά που το Σύνταγμα ρητώς απαγορεύει (με την κατοχύρωση της «ιδιωτικότητας» του ατόμου) αποδεικνύεται ότι συμβαίνουν. Και τότε τι γίνεται; "Παρεμβαίνουν τα θεσμικά όργανα". Λάθος! Διότι, ως φαίνεται, η περιβόητη <a href="http://www.dpa.gr">Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα</a> -και άπασες οι αντίστοιχες Αρχές- διαδραματίζουν διακοσμητικό ρόλο και μάλλον κακό κάνουν, παρά καλό…<br />Κι αν η πτυχή της προηγούμενης είδησης πέρασε στα «ψιλά», η επόμενη είδηση πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων. Μιλώ για την -παλαιότερη- επίσημη παραδοχή εταιρείας κινητής τηλεφωνίας ότι όλοι οι πολίτες της χώρας παρακολουθούνται επί εικοσιτετραώρου βάσεως και ανά πάσα στιγμή οι “εξουσιοδοτημένοι” υπάλληλοί τους μπορούν να μάθουν πού είμαστε και τι κάνουμε!<br />Στην ωμή παραδοχή του γεγονότος αυτού προέβη -άθελά της- η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, η οποία κάθε άλλο παρά να προβληματίσει ήθελε την κοινή γνώμη. Η δυσάρεστη αυτή αποκάλυψη έγινε μέσα από το ίδιο το διαφημιστικό της μήνυμα. “Για να μην γίνεστε παπί, στείλτε μας μήνυμα στο 3040. Θα εντοπίσουμε το σημείο που βρίσκεστε και θα σας δώσουμε αναλυτικά το δελτίο καιρού”, αναφέρει το τηλεοπτικό σποτ της εν λόγω εταιρείας.<br /><br /><strong><em>Δορυφόροι μας παρακολουθούν μέρα-νύχτα</em></strong><br /><br />“Κοίτα πόσο έχει προοδεύσει η τεχνολογία”, θα πουν κάποιοι. “Σε τέτοιο βαθμό που μας λένε τι καιρό θα κάνει σε όποιο σημείο κι αν βρισκόμαστε!”. Με τη μόνη διαφορά ότι κανείς δεν τους είπε πού βρισκόμαστε… Δεν ήταν ανάγκη, άλλωστε. Τα ειδικά δορυφορικά συστήματα που διαθέτουν, τους επιτρέπουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να μάθουν σε ποιο ακριβώς σημείο του πλανήτη βρισκόμαστε (αν κάνουμε βόλτα στο πάρκο της γειτονίας ή αν βγήκαμε για να… πετάξουμε τα σκουπίδια) και τι ακριβώς κάνουμε.<br />Ο φόβος ότι “κάποιος” μας παρακολουθεί, είναι τώρα κάτι παραπάνω από βάσιμος. Κι αυτό, αφού αποδεικνύεται ότι παρακολουθούμαστε στενά όχι μόνο από τις μυστικές κρατικές υπηρεσίες, όπως μέχρι τώρα νομίζαμε, αλλά από όποιον… επιθυμεί να μας παρακολουθήσει, όπως φερ’ ειπείν οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και, μαζί μ’ αυτές, δεκάδες άλλες ιδιωτικές επιχειρήσεις.<br />Έχεις λεφτά; Πλήρωσε για να εγκαταστήσεις τον απαραίτητο εξοπλισμό και… τους έχεις όλους στο πιάτο (αν όχι στο χέρι), ως άλλος Μεγάλος Αδελφός! “Η ζωή κλέβει την παράσταση” - αυτό έγινε πλέον αντιληπτό. Μόνο που πρόκειται για τη δική μας ζωή, που γίνεται αδιάκριτα βορά στον καθένα…<br />Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά και κρίσιμα. Ποιος έδωσε το δικαίωμα στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας να αναπτύσσουν… κατασκοπική δραστηριότητα; Ποιος �