Σάββατο, 3 Μαΐου 2008

Χοιροποιήματα

Επειδή ανέκαθεν πίστευα ότι ποιητής εκ του προχείρου φέρει τη μορφή του χοίρου (κι επειδή ανέκαθεν έγραφα ποιήματα και πρόσφατα με αποκάλεσαν και «γουρούνι»), έπεισα την χθεσινή νυχτερινή παρέα να κάνουμε… ποιητικές γουρουνιές (κάτι στο οποίο επιδίδομαι κατά καιρούς τα τελευταία 12 τουλάχιστον χρόνια).

Έτσι προέκυψαν τα κάτωθι χοιροποίητα (και χειροποίητα) αριστουργήματα, υπό τον γενικό τίτλο «Ηλιθιάδα», τα οποία ήδη απέστειλα (με κούριερ) στη Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών, προκειμένου να διεκδικήσω το Νόμπελ Χημείας 2014.

Τα ποιήματα αυτά αποτίνουν φόρο τιμής (και, ευτυχώς, όχι προστιθέμενης αξίας – μάλλον αφαιρούμενης ή αφαιρεμένης!) στην ποίηση. Ναι, στην ποίηση! Εδώ και δεκάδες αιώνες οι ποιητές μας προάγουν τη σκέψη μας (και, γενικώς, τη σκέψη), διευρύνουν τους ορίζοντές μας και μας αναβαθμίζουν ψυχικά και πνευματικά, χωρίς κανένα αντάλλαγμα (ε, ‘ντάξει. Κάποιοι λιθοβολήθηκαν, χλευάστηκαν, τους έκαψαν τα βιβλία κ.λπ.!). Δεν αξίζουν κάτι κι αυτοί;

Τα παρακάτω ποιήματα, λοιπόν, είναι αφιερωμένα στους ποιητές αυτού του τόπου (της Γης, δηλαδή). Μπορείτε, αν θέλετε, να ξεχωρίσετε το αγαπημένο σας και να το βραβεύσετε (με το βραβείο της ανοιχτής παλάμης).

Παρακαλώ αντιμετωπίστε την κατάσταση με ψυχραιμία! Επίσης, κρίνετε με επιείκεια, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ποιήματα αυτά γράφτηκαν υπό ασφυκτική ψυχολογική πίεση, αλλά και υπό την επήρεια μέθης!

(Σημ.: Κατά την χθεσινή νύχτα των οργίων παραδόθηκαν στην ανθρωπότητα και άλλα ποιήματα, τα οποία δεσμεύομαι να δημοσιοποιήσω μόλις εξασφαλίσω τα πνευματικά δικαιώματα από τους δημιουργούς τους).

Καλή ανάγνωση και περαστικά!

Υ.Γ.: Έτσι, για νά ‘ρθετε στα ίσα σας, στο τέλος της «Ηλιθιάδας» ακολουθεί ένα υπέροχο (μελοποιημένο) ποίημα, που γράφτηκε από έναν ποιητή για έναν ποιητή (αλλά και για κάθε ποιητή).

Ηλιθιάδα

Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Σεφέρη
Κλείσε μου θέση με τα ΚΤΕΛ
Με τρένο δεν συμφέρει!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Καβάφη
Μην του μιλάτε του Θωμά
Τον τοίχο μου σαν βάφει
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Ελύτη
Και μου τσιμπάς τον πισινό
Α, να χαθείς, αλήτη!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και απαγγέλλεις Ρίτσο
Θέλεις να πάμε για λικέρ
Στον θείο μου τον Κίτσο;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Καββαδία
Μη μασουλάς ηλιόσπορους
Κατάντησες αηδία!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Καρυωτάκη
Θα βγεις με τον Ισίδωρο
Ή προτιμάς τον Τάκη;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Παλαμά
Πάω στο φούρνο μια στιγμή
Να πάρω λουκουμά;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Σολωμό
Θα ψήσεις το μπιφτέκι σου
Ή θα το φας ωμό;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και απαγγέλλεις Ρώτα
Η κότα έκανε τ’ αβγό
Ή το αβγό την κότα;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και απαγγέλλεις Κάλβο
Πρόσεξε, Στέλλα, μη μπλεχτείς
Μέσα σε κύκλο φαύλο!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Εμπειρίκο
Θες να σου πλύνω φράουλες
Ή θέλεις ένα σύκο;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Σουρή
Φρόντισε τη λεκάνη σου
Γιατί έπιασε πουρί!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Γρυπάρη
Απ’ το σχολείο το παιδί
Πες μου, ποιος θα το πάρει;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Δροσίνη
Ο γείτονας τρελάθηκε
Σίγουρα κάτι πίνει!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Κορνάρο
Βγες στο μπαλκόνι γρήγορα
Θ’ αρχίσω να κορνάρω!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Σκαρίμπα
Μα στον επάνω όροφο
Το ‘ρίξαν στη μπιρίμπα
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Κασόλα
Βαρέθηκα τους γίγαντες
Δεν ψήνεις μια μπριζόλα;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Ευριπίδη
Θα φάω εγώ το μουσακά
Κι εσύ το κουνουπίδι!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Αισχύλο
Θα μ’ έβλεπες σαν εραστή
Ή μοναχά σαν φίλο;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Μπωντλαίρ
Άντε, ρε Μαίρη, σκάσαμε!
Σβήσ’ το καλοριφέρ!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Ρεμπώ
Πέτα τις γόβες, Περικλή
Και φόρεσε σαμπό!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και απαγγέλλεις Πόε
Κάποιος την πόρτα σου χτυπά
Κρύψου! Ειν’ απ’ το ΣΔΟΕ!
*
Από την πόρτα σου περνάς
Και απαγγέλλεις Προυστ*
Σε γρατζουνίζει ένα γατί
Και του φωνάζεις «ουστ!»


*Εντάξει! Ο Προυστ δεν είναι ποιητής, αλλά συμπεριελήφθη στην «Ηλιθιάδα» ποιητική αηδία (κατά το «ποιητική αδεία»).

P(O.S.T.): "Γράμμα σ’ έναν ποιητή", Ποίηση: Νίκος Καββαδίας, Μουσική-ερμηνεία: Δημήτρης Ζερβουδάκης, CD: "Η νύχτα κατεβαίνει", 1993, Polydor (Α΄ εκτέλεση: Δημήτρης Ζερβουδάκης, LP: "Ακροβάτης", 1989, Minos-EMI

16 σχόλια:

Madame_Bovary είπε...

ωραίο μεθύσι κάνατε. δημιουργικό.

Εν Πλω είπε...

Πάντα φρόντιζα να συνδυάζω το τερπνόν μετά του ωφελίμου (συνήθως πετύχαινα ένα από τα δύο!)!

Μαριάννα είπε...

Χα χα χα! Όντως μεγάλη έμπνευση!
Έχεις μεγάλο ταλέντο.
Κορυφαίο αυτό με τον Ελύτη!!!
Φιλιά

Εν Πλω είπε...

Σ' ευχαριστώ!
Λογικό, αφού ο Ελύτης είναι ο αγαπημένος μου ποιητής!

Υ.Γ.: Είδες τι κάνει το ποτό;

Morpheus είπε...

lol ...
Είναι τέλεια ...
το νομπελ το έχεις ...
Χωρίς πλάκα είναι φοβερά ...
Ευγε !!!
Α και δεν είσαι ο μοναδικός τρελός ... εγω πήρα πρώτη το copyright !!!
Bloom!
Χαιρετώ ...

Morpheus είπε...

lol ...
Είναι τέλεια ...
το νομπελ το έχεις ...
Χωρίς πλάκα είναι φοβερά ...
Ευγε !!!
Α και δεν είσαι ο μοναδικός τρελός ... εγω πήρα πρώτη το copyright !!!
Bloom!
Χαιρετώ ...

Morpheus είπε...

Α ωραία έκανα και double post ...

Εν Πλω είπε...

Triple post, με το τρίτο σου σχόλιο! :p

Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ (και που να δεις άλλα που 'χω γράψει!)! :)

Καλά, σου δίνω τα πρωτεία τρέλας κι εγώ ακολουθώ!

Morpheus είπε...

Σε έκανα και διάσημο ... το πήρα το ποιήμα σήμερα στο σχολείο και λύσαμε στα γέλια ... το χρειαζόμασταν ... Να ΄σαι καλα !

Φαίδρα είπε...

Εκπληκτικά ρε συ!!!
Σίγουρα εσύ τα γραψες???
Πλάκα κάνω! lol
Πάρα πολύ καλά
α... και χρόνια πολλά!!!

Christina Noe είπε...

Αυτό θα πει πηγαίο ταλέντο!!!!
Σ'ευχαριστώ είχα καιρό να γελάσω έτσι!!!
Φιλιά!

Εν Πλω είπε...

Morpheus,

Α, θα πρέπει να κατοχυρώσω τα πνευματικά δικαιώματα της ποιητικής μου συλλογής τότε! :p
Αν έχουν τόση επιτυχία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, πάντως, θα εισηγηθώ στον Στυλιανίδη να μπουν στη διδακτέα ύλη της Λογοτεχνίας Γ΄ Λυκείου! :D

Φαίδρα,

Δεν θυμάμαι... Ήμουν μεθυσμένος!!! :p
Σ' ευχαριστώ! Χρόνια πολλά!

Christina Noe,

Να 'σαι καλά! Σ' ευχαριστώ πολύ!

Morpheus είπε...

Βαριέται κανείς και δεν γράφει νεο post ???

Εν Πλω είπε...

Μα, γιατί το λες αυτό;;; :P

Εντάξει, μετά από τόση ποίηση, στέρεψα ο καλλιτέχνης! :D

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω πολύ χρόνο αυτές τις μέρες κι ούτε προέκυψε κάτι αξιόλογο για να γράψω.
Θα επανέλθω, όμως, σύντομα (εντός του 2008!)!

Byronas είπε...

Χαιρετώ!

Το κτελ δεν συμφέρει πιο πολύ από το τρένο (ναι, αυτό μου κόλησε εμένα από το έπος σου :P).

Τώρα για Nobel Χημείας, πιστεύω ότι το διεκδικείς με αξιώσεις. Ύμνος στην αιθανόλη...

Εν Πλω είπε...

Καλά, αν ταξιδεύεις με τον "μουντζούρη", μπορεί!
Αν, όμως, ταξιδεύεις με "Ιντερσίτι" και (δη στην α΄ θέση), τότε η διαφορά τιμής είναι δυσθεώρητη.

Αλλά κι αλλιώς νά 'ταν, θα ισχυριζόμουν ότι το έγραψα ποιητική αδεία (ή αηδία)! :P

Σα να λέμε "ύμνος στη μέθη μου", ε; Χτύπα κι εσύ... :D