Χοιροποιήματα

Επειδή ανέκαθεν πίστευα ότι ποιητής εκ του προχείρου φέρει τη μορφή του χοίρου (κι επειδή ανέκαθεν έγραφα ποιήματα και πρόσφατα με αποκάλεσαν και «γουρούνι»), έπεισα την χθεσινή νυχτερινή παρέα να κάνουμε… ποιητικές γουρουνιές (κάτι στο οποίο επιδίδομαι κατά καιρούς τα τελευταία 12 τουλάχιστον χρόνια).

Έτσι προέκυψαν τα κάτωθι χοιροποίητα (και χειροποίητα) αριστουργήματα, υπό τον γενικό τίτλο «Ηλιθιάδα», τα οποία ήδη απέστειλα (με κούριερ) στη Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών, προκειμένου να διεκδικήσω το Νόμπελ Χημείας 2014.

Τα ποιήματα αυτά αποτίνουν φόρο τιμής (και, ευτυχώς, όχι προστιθέμενης αξίας – μάλλον αφαιρούμενης ή αφαιρεμένης!) στην ποίηση. Ναι, στην ποίηση! Εδώ και δεκάδες αιώνες οι ποιητές μας προάγουν τη σκέψη μας (και, γενικώς, τη σκέψη), διευρύνουν τους ορίζοντές μας και μας αναβαθμίζουν ψυχικά και πνευματικά, χωρίς κανένα αντάλλαγμα (ε, ‘ντάξει. Κάποιοι λιθοβολήθηκαν, χλευάστηκαν, τους έκαψαν τα βιβλία κ.λπ.!). Δεν αξίζουν κάτι κι αυτοί;

Τα παρακάτω ποιήματα, λοιπόν, είναι αφιερωμένα στους ποιητές αυτού του τόπου (της Γης, δηλαδή). Μπορείτε, αν θέλετε, να ξεχωρίσετε το αγαπημένο σας και να το βραβεύσετε (με το βραβείο της ανοιχτής παλάμης).

Παρακαλώ αντιμετωπίστε την κατάσταση με ψυχραιμία! Επίσης, κρίνετε με επιείκεια, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ποιήματα αυτά γράφτηκαν υπό ασφυκτική ψυχολογική πίεση, αλλά και υπό την επήρεια μέθης!

(Σημ.: Κατά την χθεσινή νύχτα των οργίων παραδόθηκαν στην ανθρωπότητα και άλλα ποιήματα, τα οποία δεσμεύομαι να δημοσιοποιήσω μόλις εξασφαλίσω τα πνευματικά δικαιώματα από τους δημιουργούς τους).

Καλή ανάγνωση και περαστικά!

Υ.Γ.: Έτσι, για νά ‘ρθετε στα ίσα σας, στο τέλος της «Ηλιθιάδας» ακολουθεί ένα υπέροχο (μελοποιημένο) ποίημα, που γράφτηκε από έναν ποιητή για έναν ποιητή (αλλά και για κάθε ποιητή).

Ηλιθιάδα

Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Σεφέρη
Κλείσε μου θέση με τα ΚΤΕΛ
Με τρένο δεν συμφέρει!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Καβάφη
Μην του μιλάτε του Θωμά
Τον τοίχο μου σαν βάφει
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Ελύτη
Και μου τσιμπάς τον πισινό
Α, να χαθείς, αλήτη!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και απαγγέλλεις Ρίτσο
Θέλεις να πάμε για λικέρ
Στον θείο μου τον Κίτσο;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Καββαδία
Μη μασουλάς ηλιόσπορους
Κατάντησες αηδία!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Καρυωτάκη
Θα βγεις με τον Ισίδωρο
Ή προτιμάς τον Τάκη;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Παλαμά
Πάω στο φούρνο μια στιγμή
Να πάρω λουκουμά;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Σολωμό
Θα ψήσεις το μπιφτέκι σου
Ή θα το φας ωμό;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και απαγγέλλεις Ρώτα
Η κότα έκανε τ’ αβγό
Ή το αβγό την κότα;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και απαγγέλλεις Κάλβο
Πρόσεξε, Στέλλα, μη μπλεχτείς
Μέσα σε κύκλο φαύλο!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Εμπειρίκο
Θες να σου πλύνω φράουλες
Ή θέλεις ένα σύκο;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Σουρή
Φρόντισε τη λεκάνη σου
Γιατί έπιασε πουρί!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Γρυπάρη
Απ’ το σχολείο το παιδί
Πες μου, ποιος θα το πάρει;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Δροσίνη
Ο γείτονας τρελάθηκε
Σίγουρα κάτι πίνει!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Κορνάρο
Βγες στο μπαλκόνι γρήγορα
Θ’ αρχίσω να κορνάρω!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Σκαρίμπα
Μα στον επάνω όροφο
Το ‘ρίξαν στη μπιρίμπα
*

Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Κασόλα
Βαρέθηκα τους γίγαντες
Δεν ψήνεις μια μπριζόλα;

*
Από την πόρτα σου περνώ
Διαβάζεις Ευριπίδη
Θα φάω εγώ το μουσακά
Κι εσύ το κουνουπίδι!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Αισχύλο
Θα μ’ έβλεπες σαν εραστή
Ή μοναχά σαν φίλο;
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Μπωντλαίρ
Άντε, ρε Μαίρη, σκάσαμε!
Σβήσ’ το καλοριφέρ!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και μελετάς Ρεμπώ
Πέτα τις γόβες, Περικλή
Και φόρεσε σαμπό!
*
Από την πόρτα σου περνώ
Και απαγγέλλεις Πόε
Κάποιος την πόρτα σου χτυπά
Κρύψου! Ειν’ απ’ το ΣΔΟΕ!
*
Από την πόρτα σου περνάς
Και απαγγέλλεις Προυστ*
Σε γρατζουνίζει ένα γατί
Και του φωνάζεις «ουστ!»

*Εντάξει! Ο Προυστ δεν είναι ποιητής, αλλά συμπεριελήφθη στην «Ηλιθιάδα» ποιητική αηδία (κατά το «ποιητική αδεία»).

P(O.S.T.): "Γράμμα σ’ έναν ποιητή", Ποίηση: Νίκος Καββαδίας, Μουσική-ερμηνεία: Δημήτρης Ζερβουδάκης, CD: "Η νύχτα κατεβαίνει", 1993, Polydor (Α΄ εκτέλεση: Δημήτρης Ζερβουδάκης, LP: "Ακροβάτης", 1989, Minos-EMI

Spring hangover

Σου λέω πως σε θέλω εδώ και τώρα

Απόψε, που με μέθυσε ο Μάης...

Πρωτομαγιάτικο Υ.Γ.: Ήταν απεργία, έγινε αργία και τελικά κατάντησε μονάχα μια αηδία...
.
P(O.S.T.): "Δαλάι Λάμα", Στίχοι: Πάνος Σταθόγιαννης, Μουσική: Τάσος Ιωαννίδης, Ερμηνεία: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, CD: "Να λες το "σ' αγαπώ" σαν μυστικό", 2006, Minos - EMI

Το μοιρολόι των αμνών

Πενθήσαμε, νηστέψαμε (απ' όλα!), συμπάσχαμε με τον Ιησού στο Δράμα Του, (απο)δείξαμε πόσο ενάρετοι Χριστιανοί είμαστε και τώρα ήρθε η ώρα να ανταμειφθούμε!

Αφού σταυρώσαμε τον Χριστό (και μετά τον αναστήσαμε), ήρθε η ώρα της σταύρωσης (ή του σουβλίσματος - όπως το πάρει κανείς) των αμνών (ελπίζοντας και στη δική τους ανάσταση, για να 'χουμε να τρώμε εις τους αιώνας των αιώνων!)!

Αυτή την ημέρα όλοι λησμονούμε τις ελληνορθόδοξες καταβολές μας και παριστάνουμε τα μέλη πρωτόγονης αφρικανικής φυλής, χορεύοντας όλο το πρωί (με τα μαχαιροπίρουνα ανά χείρας) τον χορό της κοιλίας γύρω από το τοτέμ-σούβλα.
Μετά την μεσημβρία, η ιεροτελεστία προβλέπει θυσία στον προαναφερθέντα βωμό της κοιλιάς του σουβλισθέντος αμνού, του κοκορετσίου και, γενικώς, όλων των εδωδίμων που χρησιμοποιήθηκαν στην τελετουργία (αβγά πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε, τυριά, αλλαντικά κ.λπ.).

Στο τέλος της τελετής ψάλλονται δύο διαφορετικές δεήσεις: μία επιμνημόσυνη υπέρ αναπαύσεως του καταβροχθισθέντος αμνού εν τόπω χλοερώ (για να βόσκει απρόσκοπτα) και μία υπέρ χωνεύσεως του αγλέορα που φάγαμε κατά τα προηγηθέντα στάδια της τελετής κανιβαλισμού.

Παρακάτω ακολουθεί μια επιστημονική απεικόνιση της εν λόγω τελετής, αλλά και ο θρήνος του αμνού (θα τον ακούσετε αν πλησιάσετε πολύ κοντά στο ζώον την ώρα που του μαθαίνετε πιρουέτες και άλλες χορευτικές φιγούρες πάνω στη σούβλα - όπως λέμε πάνω στην πίστα) προς την ιθαγενή που είχε αναλάβει καθήκοντα σεφ στην τελετή.

Χριστός Ανέστη!

(P)O.S.T.: "Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα", Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος, Ερμηνεία: Στράτος Διονυσίου, LP: "Ο Σαλονικιός", 1985, Minos

Ενεχυροδανειστήριον «Η (γλυκιά;) ζωή»

Τα πάντα είναι δανεικά – και το ξέρεις.

Τίποτα δεν σου ανήκει, τίποτα δεν είναι αληθινά δικό σου.
Είσαι περαστικός από αυτό τον κόσμο– αλλά και τα πάντα είναι περαστικά από τη ζωή σου (ακόμη κι αν κρατούν χρόνια).

Καθημερινά παίρνεις δάνεια καλοσύνης και κακίας, ευτυχίας και δυστυχίας, χαράς και λύπης, επιτυχίας και αποτυχίας, δικαιοσύνης και αδικίας, συντροφικότητας και μοναξιάς. Και κάποια στιγμή τα επιστρέφεις – με ή χωρίς τόκο.

Τελικά, ολόκληρη η ζωή είναι ένα δάνειο χωρίς εγγύηση (και χωρίς εγγυημένη απόδοση).

Γι’ αυτό αξιοποίησέ την όσο καλύτερα μπορείς (και μην διαμαρτύρεσαι γι' αυτό που δεν έγινες. Απλά διαχειρίσου αυτό που είσαι και φρόντισε γι' αυτό που θα γίνεις)!

(P)O.S.T.: "Θα ‘θελα να ‘μουν βασιλιάς", Στίχοι-μουσική-ερμηνεία: Μανώλης Φάμελλος, CD: "Μανώλης Φάμελλος και οι Ποδηλάτες (+ 5 ανέκδοτα τραγούδια)", 1993, Minos-EMI

Η μηχανή του χρόνου

"Το valse των χαμένων ονείρων", Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, LP: "Χαμένα Όνειρα", 1961, Ιλισός

Cashback

Δεν θυμάμαι τις μεγάλες στιγμές

Μα μου λείπουν διπλά οι μικρές οι χαρές μας

Έχουν κάτι αιχμαλωτίσει απ' αυτές

Όλα εδώ γύρω προβάλλουν λες τις σκιές μας.

Τρέχω σε λεωφόρους μακρινές, σε τοπία καμένα

κι είν' τα δέντρα γυμνά σαν προσευχές

από τα δάκρυα πλυμένα.

Ξέχνα, ξέχνα, πάρε πίσω τα δώρα

Τι ωφελεί να θυμάσαι ξανά;

Ξέχνα, μα όσα ζήσαμε ως τώρα

Δεν μπορείς να τα πάρεις μακριά.

Τώρα άσκοπα περνάει ο καιρός

Σε δωμάτια λευκά, σκονισμένα αρχεία

Και το νήμα μου ξεφεύγει διαρκώς

Τρέχοντας πίσω απ' τη δικιά σου οπτασία.

Πάλεψα να σ' αγαπήσω αληθινά

Χωρίς να ψάξω τον λόγο

κι αυτό αρκεί να σε κρατάω παντοτινά

Πέρα απ' τη γη και το χρόνο.

Ξέχνα, ξέχνα, πάρε πίσω τα δώρα

Τι ωφελεί να θυμάσαι ξανά

Ξέχνα, μα όσα ζήσαμε ως τώρα

Δεν μπορείς να τα πάρεις μακριά.

,

"Ξέχνα", Στίχοι-μουσική: Μανώλης Φάμελλος, Ερμηνεία: Γιάννης Κότσιρας, CD: "Ποτέ όπως πριν", 2005, Sony BMG (Α΄ εκτέλεση: Μανώλης Φάμελλος, CD: "Στο πάρκο των σκύλων", 1996, Minos-EMI)

Τοιχ-άρπαστη συνθηματολογία

Και καλά, ρε φίλε: με τις εκλογές πες ότι θα κάνεις ρήξη και ανατροπή (στα όνειρά σου...).

Στην εξεταστική, όμως, τι ρήξη και τι ανατροπή θα κάνεις;

Το μόνο που μπορείς να πετύχεις είναι ρήξη του σκονακίου (σε πολλά κομμάτια, μετά την εξέταση, βέβαια!) και ανατροπή του βιβλίου (στο πάτωμα, πριν προλάβει να το δει ο επιτηρητής!)!

Όσο για τον αγώνα, αυτός μάλιστα! Και οι εκλογές θέλουν πολύ αγώνα (για να προλάβεις να γλείψεις όσο το δυνατόν περισσότερους φοιτητές) και οι εξετάσεις το ίδιο (ξέρεις πόση ώρα χρειάζεται για να κατασκευαστεί το τέλειο σκονάκι;).

,

Υ.Γ.: Εκτός κι αν με τη λέξη "εξεταστική" αναφέρεσαι στη σύσταση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή για τα ομόλογα ή τις υποκλοπές!

Χθες και σήμερα

Feels like I' m getting older

I' m not afraid

Although I' m worlds apart from yesterday

And yet I can't believe, I' m old enough today

To be in love and feel in love

And see if love is the way

I don't need fancy places

To spend the time,

I' m happy just to be here

With you tonight

And yet I' m not so sure

The time is really right

To be in love and feel in love

And see if love is all right

And you will sing

As long as there' s a song

The feeling's never gone

It was the first time to be in love

Maybe tomorrow I' ll never sing again

But I' ll remember when

It was the first time to be in love

The picture's slowly fading

And now it' s gone

The letters we remember are old and torn

And although the time has passed

The memory lingers on

To be in love and feel in love

And know when love is gone

"Dedication", Στίχοι: Clifton Nivison, Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Ερμηνεία: Raining Pleasure, CD: "Reflections", 2005, Minos-EMI (A' εκτέλεση: New York Rock & Roll Ensemble, CD: "Reflections", 1969, ATCO)

Ποινή καθείρξεως

Δεκαπέντε χιλιάδες και μία

Στραβάδια, απολύομαι

Τριάντα τρία χρονάκια θητεία

Στραβάδια, απολύομαι

Όλο εμένανε σηκώνει

Να πω μάθημα η δασκάλα

Θα τη σφάξω σαν κουνέλι

Και θα βγω να παίξω μπάλα

Κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα παντού

Και τα μυαλά στα κάγκελα

Του αόρατου εχθρού

Βούλγαροι, Βούλγαροι,

Χανούμισσες, βαζέλες

Όλο το έθνος προσκυνάει

Σώβρακα και φανέλες

Είμαστε η αδικημένη

Γενιά του εξήντα

Δίχως κατοχή και πείνα

Χωρίς ρετσίνα

Τα μπούτια σου, Μαρία

Σκοπιά, Κ.Ψ.Μ., αγγαρεία

Δεκαπέντε χιλιάδες και μία

Στραβάδια, απολύομαι

Τριάντα τρία χρονάκια θητεία

Στραβάδια, απολύομαι

Μια ζωή "παρουσιάστε"

Σαν εκπαιδευμένος σκύλος

Εγώ δεν θα πάρω άλλο

'Φχαριστώ, δεν είμαι φίλος

"Κάγκελα παντού", Στίχοι - μουσική - ερμηνεία: Τζίμης Πανούσης, LP: "Κάγκελα παντού", 1986, MINOS

Για σκέψου...

Η σκέψη (των πολιτών) βλάπτει σοβαρά τις κυβερνήσεις.

Σκεφτείτε το! Και αρχίστε να σκέφτεστε!

Juke box

Πέρασαν μέρες χωρίς να στο πω

"Το σ' αγαπώ δυο μόνο λέξεις..."

Αγάπη μου, πώς θα μ' αντέξεις

Που 'μαι παράξενο παιδί, σκοτεινό;

Πέρασαν μέρες χωρίς να σε δω

Κι αν σε πεθύμησα δεν ξέρεις

"Κοντά μου πάντα θα υποφέρεις...",

Σου τό 'χα πει ένα πρωί βροχερό

Θα σβήσω το φως κι όσα δεν σού 'χω χαρίσει

Σε ένα χάδι θα σου τα δώσω

Κι ύστερα πάλι θα σε προδώσω

Μες στου μυαλού μου τον μαύρο βυθό.

Θα κλάψεις ξανά που μόνη θα μείνεις

Κι εγώ πιο μόνος κι από μένα

Μες σε δωμάτια κλεισμένα

Το πρόσωπό σου θα ονειρευτώ

Γιατί μες στο όνειρο μόνο ζω

Στα σοβαρά μη με παίρνεις είν' το μυαλό μου θολό

Είναι κι ο κόσμος μου αστείος

Κι όταν με βαρεθείς τελείως

Ψάξε αλλού να με βρεις όπως με θες

Κι εγώ που αγάπησα πάλι την ιδέα σου μόνο

Και κάποιο στίχο που σου μοιάζει

Κοιτάζω έξω και χαράζει...

Έγινε το αύριο πάλι χθες

"Βυθός", Στίχοι - μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης, CD: "Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος", 1997, Polygram

Μια μικρή ιστορία για τρένα

Βγαίνουμε (μωρό μου) βγαίνουμε μέσα απ' το τούνελ;

Ή, μήπως, τώρα μπαίνουμε σ' αυτό;

Κι εκεί που ήμουν έτοιμος ν' ανέβω τη σκάλα με μεγάλες δρασκελιές...

Η πορεία σταμάτησε απότομα. Κάτι το "απαγορεύεται", κάτι ο κίνδυνος του θανάτου, δεν ήθελε πολύ για να γίνει η ανάβαση κατάβαση...

Κι έμεινα στη φυλακή μου, να κοιτώ το τρένο να φεύγει, ανήμπορος να το σταματήσω ή να επιβιβαστώ σ' αυτό...

Και αυτό απομακρυνόταν όλο και περισσότερο...

Και πήγαινε όλο και πιο μακριά...

Ώσπου χάθηκε τελείως από το οπτικό μου πεδίο. Κι εγώ έμεινα στο ίδιο σημείο, να κοιτώ τις άδειες γραμμές...

Βγαίνουμε (μωρό μου) βγαίνουμε μέσα απ' το τούνελ;

Ή, μήπως, τώρα μπαίνουμε σ' αυτό;

ΤΕΛΟΣ

Soundtrack: "Βγαίνουμε απ' το τούνελ"

Υπεύθυνη δήλωση

Εσένα που το διαβάζεις αυτό...

Σ' ευχαριστώ πολύ...

Γιατί μου θύμισες...

Κάτι που ξέρω, αλλά το ξεχνάω κάποιες στιγμές σαν κι αυτή:

Πως όσο πυκνά κι αν είναι τα σύννεφα που σκεπάζουν τον ουρανό σου...΄

Αργά ή γρήγορα...

Το Φως του Ήλιου θα βρει τρόπο και θα τα διαπεράσει...

Φωτο-άλμπουμ

Όσο (υπερβολικά) γοητεύομαι από τα τρένα, άλλο τόσο (υπερβολικά) γοητεύομαι και από τους σταθμούς των τρένων.

Να κατέβω ή να συνεχίσω τη διαδρομή; Τι θα χάσω αν κατέβω και τι αν συνεχίσω; Και τι θα κερδίσω;

Πόσα εκατομμύρια τρένα, άραγε, έχει δει αυτός ο σταθμός; Να φεύγουν. Και να ξανάρχονται. Και να ξαναφεύγουν. Κι αυτός πάντα εκεί.

Ίσως αυτή να είναι η μοίρα και κάποιων ανθρώπων... Να παρακολουθούν ένα μέρος, μια στιγμή, ένα "κλικ" των ταξιδιών που κάνουν άλλοι - μα ποτέ να μη συμμετέχουν σ' αυτά.

Το πιο ωραίο επιτοίχιο σύνθημα (σε πείσμα του ασφαλιστικού, του "σκοπιανού" κ.λπ.)

Νυχτερινή υδατογραφία

Χορός με τη σκιά μου

Η πόλη μου

Πριν από το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, χρειαζόμαστε το σύμφωνο ελεύθερης διαβίωσης.

,

Υ.Γ.: Σ' αυτή την πόλη ώρες-ώρες νιώθω φυλακισμένος...

Περί ενημέρωσης

«Η δημοσίευσις είναι η ψυχή της δικαιοσύνης»
Ι. Ι. Μάγερ

Η παραπάνω ρήση αναγράφεται στην «προμετωπίδα» της ιστοσελίδας της Ε.Σ.Η.Ε.Α. και αποτελεί, εν πολλοίς, την απάντηση στο ερώτημα «σε τι χρειάζεται η δημοσιογραφία;».
Συνεπώς, μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό το τριήμερο η δικαιοσύνη έμεινε χωρίς ψυχή ή ότι σταμάτησε να χτυπά η καρδιά της...

Επί τρεις ολόκληρες ημέρες (Τρίτη 18/03/2008, Τετάρτη 19/03/2008 και Πέμπτη 20/03/2008) η αποκαλούμενη "κοινή γνώμη" της Ελλάδας έμεινε χωρίς ενημέρωση (λόγω της 48ωρης απεργίας των τεχνικών ραδιοφωνίας και τηλεόρασης στις 18 και 19/03 και της 48ωρης απεργίας των δημοσιογράφων στις 19 και 20/03).

Είμαι αναφανδόν υπέρ του δικαιώματος της απεργίας, γενικά, αλλά και υπέρ της συγκεκριμένης απεργίας, ειδικά (στην οποία, φυσικά, συμμετείχα). Κι αυτό διότι, σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη (στη διαμόρφωση της οποίας συνέβαλε, μεταξύ άλλων, και ο Λάκης Λαζόπουλος), οι δημοσιογράφοι θίγονται -και πολύ μάλιστα- από τις ρυθμίσεις του ασφαλιστικού νομοσχεδίου.

Όμως, τι πέτυχε αυτή η τριήμερη απεργιακή κινητοποίηση;

α) Οι πολίτες έμειναν απληροφόρητοι τόσο για τις -τεράστιας έκτασης- απεργιακές κινητοποιήσεις, όσο και για την πορεία ψήφισης του ασφαλιστικού νομοσχεδίου στη Βουλή (ιδίως τις δύο επίμαχες ημέρες, Τετάρτη και Πέμπτη). Κάτι που εξυπηρέτησε προδήλως την κυβέρνηση, αποτελώντας «βούτυρο στο ψωμί της» (αφού το νομοσχέδιο ψηφίζεται και γίνεται νόμος του κράτους σχεδόν στα κρυφά, χωρίς κανείς να το πάρει χαμπάρι. Εν ολίγοις, η όλη διαδικασία «περνάει στο ντούκου»).

β) Οι πολίτες έμειναν απληροφόρητοι για ζητήματα που τους ενδιαφέρουν άμεσα και επηρεάζουν τη ζωή τους και την καθημερινότητά τους, όπως το πρόγραμμα των συνεχιζόμενων διακοπών ρεύματος της Δ.Ε.Η. στις περιοχές τους ή το πρόγραμμα των απεργιών και των στάσεων εργασίας στα μέσα μαζικής μεταφοράς ΚΑΙ την Πέμπτη (ποιος ήξερε, για παράδειγμα, ότι ούτε σήμερα έχει μετρό μέχρι τις 5 το απόγευμα;)

γ) Οι πολίτες έμειναν ήρεμοι και νηφάλιοι, μακριά από τις «σειρήνες» της «κίτρινης» και τρομολαγνικής τηλε-δημοσιογραφίας, που το μόνο που κάνει με τα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων-σόου της, είναι να παραπληροφορεί, κατ' ουσίαν, τους τηλεθεατές, παρουσιάζοντάς τους αποσπασματικά ψήγματα της αλήθειας, διογκώνοντας και παραποιώντας τα γεγονότα και παρουσιάζοντας, εντέλει, μια πλασματική εικόνα του κόσμου.
Κι αυτή η τρίτη διαπίστωση είναι η πιο θλιβερή (δεν αφορά, βέβαια, το σύνολο, αλλά ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών ηλεκτρονικών Μ.Μ.Ε.).

Δεν θέλω να καταλήξω κάπου συγκεκριμένα με αυτές τις σκέψεις-διαπιστώσεις. Άλλωστε, όπως είπα, ήμουν και είμαι υπέρ αυτής της απεργίας. Και, σε ό,τι αφορά την τρίτη παρατήρηση, πιστεύω ότι είναι καλύτερα ένας λαός να έχει μια κακή δημοσιογραφία, παρά καθόλου δημοσιογραφία.

Όμως, κάτι δεν πάει καλά στο θέμα αυτό... Κάτι που ο κόσμος (του διαδικτύου, κυρίως) έχει αρχίσει εδώ και καιρό ν' αντιλαμβάνεται και το καθιστά καθημερινά σαφές.

Και δύο ερωτήματα:

α) Ως πού θα φτάσει αυτή η κατάσταση (με την έκπτωση, την αλλοτρίωση και τον "βιασμό" της δημοσιογραφίας);
β) Τι μπορεί και πρέπει να γίνει για να αναστραφεί αυτή η κατάσταση;

Σκέψεις και απόψεις δεκτές και επιθυμητές.

Απεργιακό δελτίο

Η ειδησεογραφική πύλη Εν πλω "σπάει" δι' ολίγον την 48ωρη απεργία των δημοσιογράφων, κατόπιν ειδικής αδείας που ΔΕΝ της χορήγησε το διοικητικόν συμβούλιον της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Ιστολογίων Αθηνών (Ε.Σ.Η.Ι.Α.), προκειμένου να ενημερώσει τους αναγνώστες της για τις σημερινές απεργιακές κινητοποιήσεις.

Ακολουθεί πτωχό φωτορεπορτάζ:

Ιδού το κεντρικό σύνθημα με το οποίο θα κατέλθει στον εκλογικό στίβο η Νέα Δημοκρατία, στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές. Λέτε να "πιάσει";

Ο αγαπημένος "Μητσάρας" των διαδηλώσεων και πασών των πορειών έδωσε και σήμερα το απεργιακό του στίγμα.

Επιτέλους! Έχουμε την Ελλάδα που μας αξίζει!

Εκ της νέας διαφημιστικής εκστρατείας της Νέας Δημοκρατίας, ενόψει των επικείμενων εθνικών εκλογών.

Να η ευκαιρία (μου)!

Όπως λέει κι ο τίτλος, ήρθε -επιτέλους- η ευκαιρία μου να κάνω αυτό που πάντα δεν ονειρευόμουν στη ζωή μου (ιδιαίτερα από τη στιγμή που είδα το "Control"!): να γίνω αρχηγός μουσικού συγκροτήματος!

Την ευκαιρία μου την έδωσε η φιλτάτη Nathalie, η οποία, παράλληλα, μου έδωσε και τους παρακάτω κανόνες:

1. Μπαίνεις στο wikipedia.

2. Αναζητάς την επιλογή “random article” (πάνω αριστερά). Πατάς μια φορά. Το λήμμα που θα βγει είναι το όνομα της μπάντας σου.

3. Πατάς άλλη μια φορά το “random article”. Το λήμμα που θα βγει είναι ο τίτλος του άλμπουμ της μπάντας σου.

4. Πατάς “random article” άλλες έντεκα φορές. Τα λήμματα που θα βγουν είναι το track list του άλμπουμ.

5. Καλείς άλλους πέντε να κάνουν το ίδιο.

Κατόπιν συνοπτικών διαδικασιών (τι σου είναι η νέα βιομηχανοποιημένη, αυτοματοποιημένη, καπιταλιστική, ιμπεριαλιστική, νεοταξική και παγκοσμιοποιημένη εποχή!!!), προέκυψαν τα κάτωθι:

Όνομα μπάντας: Evergreen

Τίτλος άλμπουμ: Appaloosa

Tracklist άλμπουμ:

1. USS Grayling (SSN-646)
2. Tim Rossovich
3. Thomas Eldon McIntyre
4. RocKwiz
5. SS President Roosevelt
6. Bad Friedrichshall
7. Keenan Wynn
8. My Life Coach
9. Binghamton Mets
10. Raw Fruit Records
11. J. V. Uspensky

Τώρα τι σόι γκρουπ είναι αυτό, τι σόι άλμπουμ και τι σόι τραγούδια, θα σας γελάσω!

Μία κάτι σε country μου κάνει, μία κάτι σε indie, μία κάτι σε new age...! Μου κάνει, όμως, και κάτι σε μελοποιημένη ποίηση και, δη, Καββαδία (ιδίως το πέμπτο κομμάτι, που παραπέμπει στο S/S Cyrenia!). Αλλά θα μπορούσε νά 'ταν και το soundtrack ταινίας που αποκλείστηκε από τα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του υπουργείου Πολιτισμού και διέπρεψε στο Φεστιβάλ Sundance!!!

Τέλος πάντων, καλή... ακρόαση!

Την ευκαιρία τους έχουν και οι:

Ηλιαχτίδα,

Ονειροπαρμένη,

Alicia,

Exilio,

Κυβέλη

Διακοπή για διαφημίσεις #2

Κατόπιν εκτάκτου συσκέψεως που έλαβε χώρα στο υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης, ο υπουργός, κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος (ή "Σαλώμη", κατά τον κ. Γ. Καρατζαφέρη), αποφάσισε να θέσει σε ισχύ τη νέα διεθνή διαφημιστική εκστρατεία της χώρας μας, ενόψει της θερινής τουριστικής περιόδου.

Ο κορμός των παλαιότερων διαφημιστικών σλόγκαν "Live your myth in Greece" (εμπνεύσεως Δημητρίου Αβραμοπούλου) και "Explore your senses in Greece" (εμπνεύσεως Φάνης Πάλλη-Πετραλιά) παραμένει ως έχει και, απλώς, γίνονται ορισμένες επίκαιρες τροποποιήσεις.

Το δε σλόγκαν του 2008 "The true experience", εμπνεύσεως Αρούλη, αποσύρεται από τον ίδιο τον υπουργό, λόγω υπακοής στο δόγμα Καραμανλή "σεμνότητα και ταπεινότητα" (άλλη σλογκανάρα κι αυτή!).

Το διεθνές ειδησεογραφικό πόρταλ "Εν πλω" (με την ευγενική αρωγή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, της C.I.A., της κατά φαντασίαν προέδρου Χίλαρι Κλίντον και του βρεφονηπιακού σταθμού "Τα Ζουζουνάκια") κατόρθωσε να εισχωρήσει στο γραφείο του υπουργού (απομίμηση "Σάτο" είναι, αγορασμένο από το "ΙΚΕΑ" Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, στις 23/10/2007) και να (υπο)κλέψει τα νέα σλόγκαν (που είναι εμπνευσμένα από την πρόσφατη απεργία των υπαλλήλων καθαριότητας), τα οποία σας παρουσιάζει ευθύς αμέσως:

α) Live your stink in Greece!

β) Explore your senses in Greece - especially your smell!

Σύμφωνα με ανασφαλείς πληροφορίες, τα ως άνω αναφερόμενα σλόγκαν θα υποβληθούν από την χώρα μας στον Διεθνή Διαγωνισμό Σκουπιδολαγνείας "Trash me baby 2008", που θα διεξαχθεί στα Άνω Λιόσια Αττικής σε άγνωστο χρόνο (Μέγας Χορηγός Διοργάνωσης: "Tuboflo" - Τώρα και με άρωμα μπριζόλας).

Επειδή, όμως, δεν κάνουμε μισές δουλειές (υπο)κλέψαμε από το γραφείον (ή το πεδίον) του Άρεως και τις αφίσες της νέας διαφημιστικής εκστρατείας. Ιδού:

.

Αφίσα 1

Αφίσα 2